Spreuken 7

1Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en¹ leg mijn geboden bij u weg. 2^a Bewaar mijn geboden, en² leef, en mijn³ wet als⁴ de appel van uw ogen. 3^5b Bind ze aan uw vingeren,⁶ schrijf ze op de tafels van uw hart. 4⁷ Zeg tot de wijsheid: U bent mijn zus; en heet het verstand uw⁸ bloedvriend; 5^c Opdat zij u bewaren voor een⁹ vreemde vrouw, voor de onbekende,¹⁰ die met haar redenen vleit. 6¹¹ Want door het venster van mijn huis, door mijn tralie keek ik uit; 7En ik zag onder de¹² eenvoudigen; ik¹³ merkte onder de¹⁴ jongemannen een¹⁵ verstandelozen jongeling; 8Voorbijgaande op de straat, naast¹⁶ haar hoek, en hij trad op de weg¹⁷ van haar huis. 9¹⁸ In de schemering, in de avond overdag, in de¹⁹ zwarte nacht en de donkerheid; 10En ziet, een vrouw ontmoette hem in hoerenversiersel,²⁰ en²¹ met het hart op haar hoede; 11^d Deze was²² woelachtig en²³ wederstrevig, haar voeten²⁴ bleven in haar huis niet; 12²⁵ Nu buiten, dan op de straten zijnde, en bij alle hoeken loerende; 13En zij greep hem aan, en kuste hem; zij²⁶ sterkte haar aangezicht, en zei tot hem: 14²⁷ Dankoffers zijn bij mij, ik heb heden mijn²⁸ geloften²⁹ betaald; 15Daarom ben ik uitgegaan u tegemoet, om uw aangezicht ijverig te zoeken,³⁰ en ik heb u gevonden. 16Ik heb mijn bedstede met³¹ tapijtsieraad toegemaakt,³² met uitgehouwen werken,³³ met fijn linnen van Egypte; 17Ik heb mijn leger met mirre, aloë en kaneel welriekende gemaakt; 18Kom, laat ons³⁴ dronken worden van minnen tot de morgen toe; laat ons ons vrolijk maken in³⁵ grote liefde. 19Want³⁶ de man is niet in zijn huis, hij is³⁷ een verren weg getogen; 20Hij heeft³⁸ een bundel gelds³⁹ in zijn hand genomen;⁴⁰ ten bestemden dage zal hij naar zijn huis komen. 21Zij⁴¹ bewoog hem door de veelheid van haar⁴² onderricht, zij dreef hem aan door⁴³ het gevlei haar lippen. 22Hij ging haar straks achterna, gelijk een os ter slachting gaat, en⁴⁴ gelijk een dwaas tot⁴⁵ de tuchtiging van de boeien. 23Totdat hem⁴⁶ de pijl⁴⁷ zijn lever doorsneed;^e gelijk een vogel zich haast naar de strik, en niet weet, dat die⁴⁸ tegen zijn leven is. 24Nu dan,⁴⁹ kinderen, hoort naar mij, en luistert naar de redenen van mijn mond. 25Laat uw hart tot haar⁵⁰ wegen niet wijken, dwaalt niet op haar paden. 26Want zij heeft veel gewonden neergeveld, en al haar gedoden zijn machtig vele.⁵¹⁵² 27^f Haar huis zijn wegen⁵³ van het graf, dalende naar de binnenkameren⁵⁴ van de dood.