Zacharia 2

1Opnieuw hief ik mijn ogen op, en ik zag; en ziet, er was¹ een man, en in zijn hand was een meetsnoer. 2En ik zei: Waar gaat u heen? En hij zei tot mij: Om Jeruzalem te meten; om te zien, hoe groot haar breedte, en hoe groot haar lengte wezen zal. 3En ziet,³ de Engel, Die⁴ met mij sprak,⁵ ging uit; en⁶ een andere Engel⁷ ging uit, hem tegemoet. 4En hij zei tot hem: Loop, spreek deze jongeling aan, zeggende: Jeruzalem zal dorpsgewijze bewoond worden, vanwege de veelheid van de mensen en van de beesten, die in het midden daarvan wezen zal. 5En Ik zal haar wezen, spreekt JAHWEH,¹³ een vurige muur rondom; en¹⁴ Ik zal tot heerlijkheid wezen in het midden van haar. 6¹⁵ Hui,¹⁶ hui, vlucht¹⁷ toch uit het Noorderland, spreekt JAHWEH;¹⁸ want Ik heb u uitgebreid¹⁹ naar de vier winden van de hemel, spreekt JAHWEH. 7Hui, Sion!²⁰ ontkomt u, die woont bij de dochter van Babel! 8Want zo zegt JAHWEH van de legermachten: Naar de heerlijkheid over u, heeft Hij mij gezonden tot die heidenen, die u beroofd hebben; want die u aanraakt, die raakt Zijn oogappel aan. 9²⁴ Want ziet,²⁵ Ik zal Mijn hand²⁶ over hen bewegen, en zij zullen²⁷ hun knechten een roof wezen.²⁸ Zo zult u weten,²⁹ dat JAHWEH van de legermachten mij gezonden heeft. 10³⁰ Juich en verblijd u, u dochter van Sion; want zie, Ik kom, en^a Ik zal in het midden van u wonen, spreekt JAHWEH. 11En³¹ vele heidenen zullen³² op die dag JAHWEH toegevoegd worden, en zij zullen Mij tot een volk wezen; en Ik zal in het midden³³ van u wonen; en u zult weten,³⁴ dat JAHWEH van de legermachten mij tot u gezonden heeft. 12Dan zal JAHWEH³⁵ Juda³⁶ erven voor Zijn deel,³⁷ in het heilige land, en Hij zal Jeruzalem nog³⁸ verkiezen. 13³⁹ Zwijg,⁴⁰ alle vlees, voor het aangezicht van JAHWEH! want⁴¹ Hij is ontwaakt⁴² uit Zijn heilige woning.