Psalmen 77

1Een psalm¹ van Asaf, voor de opperzangmeester,² over Jeduthun. 2Mijn stem is tot God, en ik roep; mijn stem is tot God, en Hij zal het oor tot mij neigen. 3Op de dag van mijn benauwdheid zocht ik JAHWEH; mijn hand was in de nacht uitgestrekt,³ en liet niet af; mijn ziel⁴ weigerde getroost te worden. 4Dacht ik aan God, zo maakte ik luid weeklagen;⁵ peinsde ik, zo werd mijn ziel⁶ overstelpt.⁷ Sela. 5U hieldt mijn ogen⁸ wakende; ik was⁹ verslagen, en sprak niet. 6Ik overdacht de dagen van¹⁰ ouds, de jaren van¹¹ de eeuwen. 7Ik dacht aan mijn¹² snarenspel; in de nacht overlegde ik in mijn hart, en mijn geest¹³ onderzocht: 8Zal dan de Heere in¹⁴ eeuwigheden verstoten, en¹⁵ voortaan niet meer goedgunstig zijn? 9Houdt Zijn goedertierenheid in eeuwigheid op? Heeft de¹⁶ toezegging een einde,¹⁷ van geslacht tot geslacht? 10Heeft God vergeten genadig te zijn? Heeft Hij Zijn barmhartigheden door toorn toegesloten? Sela. 11Daarna zei ik: Dit krenkt mij; maar de rechterhand van de Allerhoogste verandert. 12Ik zal de daden van JAHWEH²⁰ gedenken; ja, ik zal gedenken Uw²¹ wonderen van ouds her; 13En zal al Uw werken²² betrachten, en van Uw daden²³ spreken. 14O God! Uw²⁴ weg is in het heiligdom; wie is een groot God, gelijk God? 15U bent die God, Die^a wonder doet; U hebt Uw sterkte bekend gemaakt onder de volken. 16U hebt Uw volk door²⁵ Uw arm verlost; de kinderen van Jakob en²⁶ van Jozef. Sela. 17^b De wateren zagen U, o God! de wateren zagen U, zij²⁷ beefden; ook waren de afgronden beroerd. 18^28c De dikke wolken goten water uit; de bovenste wolken gaven²⁹ geluid; ook gingen Uw³⁰ pijlen daarheen. 19Het geluid van Uw donder was in het³¹ ronde; de bliksemen verlichtten de wereld; de aarde werd beroerd en daverde. 20Uw³² weg was in de zee, en Uw pad in grote wateren, en Uw³³ voetstappen werden niet bekend. 21U³⁴ leidde^d Uw volk, als een kudde door de³⁵ hand van Mozes en Aäron.