Psalmen 137

1¹ Aan de² rivieren van³ Babel,⁴ daar zaten wij, ook huilden wij, als wij gedachten⁵ aan Sion. 2Wij hebben onze harpen⁶ gehangen⁷ aan de wilgen,⁸ die daarin zijn. 3Als zij, die ons daar gevangen hielden, de woorden van een lied van ons begeerden, en zij, die ons overhoop geworpen hadden, vreugd, zeggende: Zingt ons één van de liederen Sions; 4¹⁵ Wij zeiden: Hoe zouden wij¹⁶ een lied van JAHWEH zingen¹⁷ in een vreemd land? 5¹⁸ Als ik u vergeet, o Jeruzalem! zo vergete mijn rechterhand zichzelf! 6¹⁹ Mijn tong kleve aan mijn gehemelte, zo ik aan u niet gedenke,²⁰ zo ik Jeruzalem niet verheffe boven het hoogste van mijn blijdschap! 7JAHWEH!^21b gedenk aan de kinderen van Edom,²² aan de dag van Jeruzalem; die daar²³ zeiden:²⁴ Ontbloot ze, ontbloot²⁵ ze, tot haar fundament toe! 8²⁶ O dochter van²⁷ Babel! die verwoest zult worden,^28c welgelukzalig zal hij zijn, die u uw misdaad vergelden zal, die u aan ons²⁹ misdaan hebt. 9Welgelukzalig zal hij zijn,³⁰ die uw kinderen grijpen, en aan de steenrots³¹ verpletteren zal.