Numeri 17

1Toen sprak JAHWEH tot Mozes, zeggende: 2Spreek tot de kinderen van Israël, en¹ neem van hen voor elk vaderlijk huis een staf, van al hun² oversten, naar het huis van hun vaderen, twaalf staven; de naam van ieder zult u schrijven op zijn staf. 3Maar Aärons naam zult u schrijven op de staf van Levi; want een staf zal er zijn voor het³ hoofd van het huis van hun vaderen. 4En u zult ze wegleggen in de tent van de samenkomst, voor de⁴ getuigenis,^a waarheen Ik⁵ met u samenkomen zal. 5En het zal gebeuren, dat de staf van de man, die Ik⁶ zal gekozen hebben, zal⁷ bloeien; en Ik zal stillen de murmureringen van de kinderen van Israël⁸ tegen Mij, die zij tegen⁹ u morden. 6Mozes dan sprak tot de kinderen van Israël, en al hun oversten gaven aan hem¹⁰ een staf, voor elke overste een staf, naar het huis van hun vaderen, twaalf staven; Aärons staf was ook¹¹ onder hun staven. 7En Mozes legde deze staven weg, voor het¹² aangezicht van JAHWEH, in de tent van het getuigenis. 8Het gebeurde nu op de andere dag, dat Mozes in de tent van het getuigenis inging; en ziet, Aärons staf, voor het huis van Levi, bloeide; want hij bracht bloeisel voort, en bloesemde bloesem, en¹³ droeg amandelen. 9Toen bracht Mozes al deze staven¹⁴ uit, van voor het aangezicht van JAHWEH, tot al de kinderen van Israël; en zij zagen het, en namen elk zijn staf. 10Toen zei JAHWEH tot Mozes: Breng de staf van Aäron weer voor de getuigenis, in bewaring, tot een teken voor de opstandige kinderen; zo zult u een einde maken van hun murmureringen tegen Mij, dat zij niet sterven. 11En Mozes deed het; zoals JAHWEH hem geboden had, zo deed hij. 12Toen spraken de kinderen van Israël tot Mozes, zeggende: Zie, wij geven de geest, wij vergaan, wij allen vergaan! 13Al wie¹⁸ enigszins nadert tot de tabernakel van JAHWEH, zal sterven;¹⁹ zullen wij dan de geest gevende verdaan worden?