Jesaja 51

1¹ Hoort naar Mij, u, die de gerechtigheid nastreeft, u, die JAHWEH zoekt! aanschouw de rotssteen, waar² u³ uit gehouwen bent, en de holligheid van de bornputs,⁴ waar u uit gegraven bent. 2⁵ Aanschouwt Abraham, uw vader, en Sara, die u gebaard heeft; want⁶ Ik riep hem,⁷ toen hij nog alleen was, en Ik zegende hem, en Ik vermenigvuldigde hem. 3Want JAHWEH zal⁸ Sion troosten, Hij zal⁹ troosten al haar woeste plaatsen, en Hij zal¹⁰ haar woestijn maken¹¹ als Eden, en haar wildernis¹² als de hof van JAHWEH; vreugde en blijdschap¹³ zal daarin gevonden worden, dankzegging en een stem van het gezang. 4Luister naar Mij, Mijn volk! en Mijn mensen, neigt naar Mij het oor! want¹⁴ een wet zal van Mij uitgaan, en Ik zal Mijn¹⁵ recht¹⁶ doen rusten¹⁷ tot een licht van de volken. 5¹⁸ Mijn gerechtigheid is nabij,¹⁹ Mijn heil²⁰ trekt uit, en²¹ Mijn armen zullen de volken richten; op Mij zullen²² de eilanden wachten, en²³ op Mijn arm zullen zij hopen. 6Hef uw ogen op naar de hemel, en aanschouwt de aarde beneden; want²⁴ de hemel zal als een rook verdwijnen, en de aarde zal als een kleed verouden, en haar inwoners zullen²⁵ van gelijken sterven; maar²⁶ Mijn heil zal in eeuwigheid zijn, Mijn gerechtigheid zal²⁷ niet verbroken worden. 7Hoort naar Mij, u, die de gerechtigheid²⁹ kent, u volk,^a in wier hart Mijn wet is³⁰!^b vreest niet de smaad³¹ van de mens, en voor³² hun smaadredenen ontzet u niet. 8Want^c de mot zal ze opeten als een kleed, en het schietwormpje zal ze opeten³⁴ als wol; maar³⁵ Mijn gerechtigheid zal in eeuwigheid zijn, en Mijn heil³⁶ van geslacht tot geslachten. 9Ontwaak, ontwaak, trek sterkte aan, U arm van JAHWEH! ontwaak als in de vroegere dagen, als in de geslachten van ouds; bent U het niet, Die³⁹ Rahab⁴⁰ uitgehouwen hebt, Die⁴¹ de zeedraak⁴² verwond hebt? 10Bent U het niet, Die de zee, de wateren van de grote afgrond, droog gemaakt hebt?^d Die de diepten van de zee gemaakt hebt tot een weg, opdat de verlosten daardoor gingen? 11Zo zullen de vrijgekochten van JAHWEH terugkeren, en met gejuich tot Sion komen; en eeuwige blijdschap zal op hun hoofd wezen; vreugde en blijdschap zullen zij⁴⁷ aangrijpen, treuring en zuchting zullen wegvlieden. 12Ik, Ik ben het, Die u troost;⁵⁰ wie bent u, dat u vreest voor^e de mens, die⁵¹ sterven zal? en voor het kind van een mens⁵², dat hooi worden zal? 13En vergeet JAHWEH, Die u gemaakt heeft,^f Die de hemelen heeft uitgebreid, en de aarde gegrond heeft, en vreest steeds de hele dag, vanwege de woede van de benauwers, wanneer hij zich bereidt om te verderven?⁵⁵ Waar is dan de woede van de benauwers? 14De omzwevende gevangene zal haastig los gelaten worden; en hij zal in de kuil niet sterven, en zijn brood zal hem niet ontbreken. 15Want Ik ben JAHWEH, uw God, Die de zee klieft, dat haar golven bruisen; JAHWEH van de legermachten is Zijn Naam. 16En Ik leg Mijn woorden in uw mond, en bedek u onder de schaduw van Mijn hand; om de hemel te planten, en om de aarde te gronden, en om te zeggen tot⁶³ Sion: U bent Mijn volk. 17^g Waak op, waak op, sta op, Jeruzalem! u, die gedronken hebt⁶⁷ van de hand van⁶⁸ JAHWEH de beker Zijn woede; de droesem van de⁶⁹ beker van de zwijmeling hebt u gedronken,⁷⁰ ja, uitgezogen. 18Er is niemand van al de kinderen, die zij gebaard heeft, die haar zachtjes leidt; en niemand van al de kinderen, die zij opgevoed heeft,⁷⁴ die haar bij de hand grijpt. 19^h Deze twee dingen zijn u overkomen, wie heeft medelijden met u? Er is verwoesting, en verbreking, en honger, en zwaard, door wie zal Ik u troosten? 20ⁱ Uw kinderen zijn in bezwijming gevallen, zij liggen vooraan op alle straten, gelijk⁸¹ een wilde os⁸² in het net; zij zijn vol⁸³ van de woede van⁸⁴ JAHWEH, van de schelding van uw God. 21Daarom hoort nu dit, u bedrukten! en u dronkenen, maar niet van wijn! 22Zo zegt de Heere, JAHWEH en uw God, Die van Zijn volk zaak twisten zal: Zie, Ik neem de beker van de zwijmeling van uw hand, de droesem van de beker van mijn woede; u zult die voortaan niet meer drinken. 23Maar Ik zal hem die, die u bedroefd hebben, in de hand zetten, die tot uw ziel zeiden: Buig u neer, dat wij over u gaan; en u legde uw rug neer als aarde, en als een straat van degenen, die daarover gaan.