Hooglied 8

1¹ Och, dat U mij als een Broeder was,² zuigende de borsten van mijn moeder! dat ik U op de straat vond, ik zou U³ kussen, ook zouden zij mij niet⁴ verachten. 2Ik zou⁵ U leiden, ik zou U brengen⁶ in het huis van mijn moeder,⁷ U zou mij leren;⁸ ik zou U van specerijwijn te drinken geven, en⁹ van het sap van mijn granaatappelen. 3^10a Zijn linkerhand zij onder mijn hoofd, en Zijn rechterhand omhelze mij. 4^11b Ik bezweer u, u dochters van¹² Jeruzalem! dat u die liefde niet opwekt, noch wakker maakt, voordat het haar lust! 5¹³ Wie is zij, die daar opklimt uit¹⁴ de woestijn, en¹⁵ liefelijk leunt op haar Liefste?¹⁶ Onder de appelboom¹⁷ heb ik u opgewekt,¹⁸ daar heeft u¹⁹ uw moeder²⁰ met smart voortgebracht, daar heeft zij u met smart voortgebracht, die u gebaard heeft. 6²¹ Zet mij als een zegel op Uw hart, als een zegel²² op Uw arm; want²³ de liefde is sterk²⁴ als de dood;²⁵ de ijver is hard als het graf;²⁶ haar kolen zijn vurige kolen,²⁷ vlammen van JAHWEH. 7²⁸ Vele wateren zouden^c deze liefde niet kunnen uitblussen; ja, de rivieren zouden ze niet²⁹ verdrinken; al gaf iemand al het goed van zijn huis voor deze liefde,³⁰ men zou hem te enenmale verachten. 8³¹ Wij hebben een³² kleine zus,³³ die nog geen borsten heeft; wat zullen wij onze zus doen in die dag,³⁴ als men van haar spreken zal? 9³⁵ Zo³⁶ zij een³⁷ muur is,³⁸ wij zullen³⁹ een paleis⁴⁰ van zilver⁴¹ op haar bouwen; en zo⁴² zij een deur is, wij zullen⁴³ haar rondom⁴⁴ bezetten met cederen planken. 10⁴⁵ Ik ben een muur en⁴⁶ mijn borsten zijn als torens.⁴⁷ Toen was ik in⁴⁸ Zijn ogen⁴⁹ als een, die vrede vindt. 11⁵⁰ Salomo had een wijngaard,⁵¹ te Baäl-hamon;⁵² hij gaf deze wijngaard aan⁵³ de hoeders, een ieder bracht voor de vrucht daarvan duizend⁵⁴⁵⁵ zilverlingen. 12⁵⁶ Mijn wijngaard,⁵⁷ die ik heb,⁵⁸ is voor mijn aangezicht;⁵⁹ de duizend zilverlingen zijn voor u, o Salomo!⁶⁰ maar tweehonderd zijn voor de hoeders van de vrucht daarvan. 13⁶¹ O u bewoonster⁶² van de hoven!⁶³ de metgezellen merken op uw stem; doe⁶⁴ ze Mij horen. 14^65d Kom haastig, mijn Liefste! en wees U gelijk⁶⁶ een ree, of gelijk een welp van de herten op de bergen van de specerijen.