Hebreeën 5

1Want¹ elke hogepriester, uit de mensen genomen, wordt gesteld² voor de mensen in de zaken, die bij God te doen zijn, opdat hij offere³ gaven en slachtoffers voor de zonden; 2Die⁴ behoorlijk medelijden kan hebben met⁵ de onwetenden en dwalenden, omdat hij ook zelf⁶ met zwakheid omvangen is; 3En vanwege die zwakheid⁷ moet hij^a zoals voor het volk, zo ook⁸ voor zichzelf, offeren voor de zonden. 4^b En niemand neemt⁹ zichzelf¹⁰ die eer aan, maar die van God geroepen wordt,^c zoals Aäron. 5Zo heeft ook Christus Zichzelf niet verheerlijkt, om Hogepriester te worden, maar¹¹ Die tot Hem gesproken heeft:^12d U bent Mijn Zoon, heden heb Ik U gegenereerd. 6Zoals Hij ook in een andere plaats zegt: U bent Priester in de eeuwigheid, naar de ordening van Melchizedek. 7^f Die¹⁵ in de dagen van Zijn vlees, gebeden en smekingen tot Dengene, Die Hem uit de dood kon verlossen,¹⁶ met sterke roeping en tranen¹⁷ geofferd hebbende, en verhoord zijnde¹⁸ uit de vreze. 8^g Hoewel Hij de Zoon was, toch¹⁹ gehoorzaamheid geleerd heeft, uit wat Hij heeft geleden. 9En²⁰ geheiligd zijnde, is Hij allen,²¹ die Hem gehoorzaam zijn, een oorzaak van de eeuwige zaligheid geworden; 10En is²² van God genoemd een Hogepriester, naar de ordening van Melchizedek. 11²³ Van Welke wij hebben vele²⁴ dingen, en zwaar om te verklaren, te zeggen,²⁵ omdat u²⁶ traag om te horen geworden bent. 12^h Want u, daar u leraars behoorde te zijn²⁷ vanwege de tijd, hebt opnieuw nodig, dat men u lere, welke²⁸ de eerste beginselen zijn van de woorden van God; en u bent geworden, als die²⁹ melk nodig hebben, en niet vast³⁰ voedsel. 13Want een ieder die van de melk deelachtig is, die is³¹ onervaren in het woord van de gerechtigheid; want³² hij is een kind. 14Maar³³ van de volmaakten is³⁴ het vaste voedsel, die³⁵ door de gewoonheid³⁶ de zinnen geoefend hebben, tot onderscheiding zowel van het goede als van het kwaad.