Handelingen 5

1En een zeker man, met de naam Ananias, met Saffira, zijn vrouw, verkocht¹ zijn bezittingen; 2En² onttrok van de prijs, ook met medeweten van zijn vrouw; en bracht een deel, en legde³ dat aan de voeten van de apostelen. 3En Petrus zei: Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld, dat u de Heilige Geest liegen zou, en onttrekken van de prijs van het land? 4⁶ Als het gebleven was, bleef⁷ het van u, en verkocht zijnde,⁸ was het niet in uw macht? Wat is het, dat u deze daad in uw hart hebt⁹ voorgenomen? U hebt de mensen¹⁰ niet gelogen, maar¹¹ God. 5En Ananias, deze woorden horende, viel neer en¹² gaf de geest. En er kwam grote vrees over allen, die dit hoorden. 6En¹³ de jongemannen, opstaande,¹⁴ schikten hem toe, en droegen hem uit, en begroeven hem. 7En ongeveer drie¹⁵ uur later kwam ook zijn vrouw binnen, zonder¹⁶ te weten wat ¹⁷er was gebeurd; 8En Petrus antwoordde haar: Zeg mij, hebt u het land voor zoveel verkocht? En zij zei: Ja, voor zoveel. 9En Petrus zei tot haar: Wat is het, dat u onder elkaar hebt overeengestemd te verzoeken de Geest van de Heere? Zie, de voeten van degenen die uw man begraven hebben, zijn voor de deur, en zullen u uitdragen. 10En zij viel meteen neer voor zijn voeten, en gaf de geest. En de jongemannen ingekomen zijnde, vonden haar dood en droegen ze uit, en begroeven haar bij haar man. 11En er kwam grote vreze over heel de gemeente, en over allen, die dit hoorden. 12^a En²² door de handen van de apostelen werden vele tekenen en wonderen onder het volk gedaan; en zij waren allen eensgezind in het²³ voorhof van Salomo. 13En van²⁴ de anderen durfde niemand zich bij hen voegen; maar het volk²⁵ hield hen in grote achting. 14En er werden²⁶ meer en meer toegedaan, die de Heere geloofden, menigten zowel van mannen als van vrouwen; 15Zo dat zij de zieken uitdroegen²⁷ op de straten, en legden op bedden en ligmatten, opdat, als Petrus²⁸ kwam, ook maar de schaduw iemand van hen²⁹ beschaduwen mocht. 16En ook de menigte uit de omliggende steden kwam samen te Jeruzalem, brachten zieken,^b en die van onreine geesten³⁰ gekweld waren; die allen genezen werden. 17En de hogepriester stond op, en allen, die met hem waren (die was³¹ de sekte³² van de Sadduceën), en werden vervuld met³³ jaloezie; 18En sloegen hun handen aan de apostelen, en zetten hen in de openbare gevangenis. 19^c Maar de engel van de³⁴ Heere opende bij nacht de deuren van de gevangenis en leidde hen uit, en zei: 20Ga, en³⁵ staat en spreekt in de tempel tot het volk³⁶ al de woorden van het leven. 21Als zij nu dit gehoord hadden, gingen zij tegen de morgenstond in de tempel, en leerden. Maar de hogepriester, en die met hem waren, gekomen zijnde, riepen³⁷ de raad samen, en al³⁸ de oudsten van de kinderen van Israël, en zonden naar de kerker, om hen te halen. 22Maar als de dienaren daar kwamen, vonden zij hen in de gevangenis niet, maar keerden opnieuw, en meldden dit. 23Zeggende: Wij vonden wel de kerker³⁹ met alle verzekerdheid toegesloten, en de wachters buiten staande voor de deuren; maar als wij die geopend hadden, vonden wij niemand daarbinnen. 24Toen nu⁴⁰ de hogepriester en de hoofdman van de tempel, en de overpriesters deze woorden hoorden, werden zij in twijfel over hen, wat toch dit worden zou. 25En er kwam een, en meldde hun, zeggende: Ziet, de mannen, die u in de gevangenis gezet hebt, staan in de tempel, en leren het volk. 26Toen ging de hoofdman erheen, met de dienaren, en bracht hen, maar niet met geweld^d (want zij vreesden het volk, opdat zij niet gestenigd werden). 27En als zij hen gebracht hadden, stelden zij⁴¹ hen voor de raad; en de hogepriester vroeg hun, en zei: 28^e Hebben wij u niet⁴² ernstig aangezegd, dat u⁴³ in deze Naam niet zou leren? En zie, u hebt met deze uw leer Jeruzalem vervuld, en u wilt⁴⁴ het bloed van deze Mens over ons brengen. 29Maar Petrus en de apostelen antwoordden, en zeiden:^f Men moet voor God meer gehoorzaam zijn, dan de mensen. 30^gDe God van onze vaderen heeft Jezus opgewekt, Die u omgebracht hebt, Hem hangend aan het hout. 31Deze heeft God door Zijn rechterhandⁱ verhoogd⁴⁶ tot een Vorst en Zaligmaker, om⁴⁷ Israël te geven bekering en vergeving van de zonden. 32En wij zijn^k Zijn getuigen⁴⁸ van deze woorden; en ook⁴⁹ de Heilige Geest, Die God^l gegeven heeft degenen, die Hem gehoorzaam zijn. 33Als zij nu dit hoorden,⁵⁰ barstte hun het hart, en zij hielden raad, om hen te doden. 34Maar een zekere Farizeeër stond op in de raad, met de naam⁵¹ Gamaliël, een leraar van de wet, in waarde gehouden bij al het volk, en gebood, dat men de apostelen⁵² een weinig zou doen buiten staan. 35En hij zei tot hen: U Israëlietische mannen, ziet voor u, wat u doen zult wat dit betreft mensen. 36^m Want⁵³ voor deze dagen stond⁵⁴ Theudas op, zeggende, dat hij⁵⁵ wat was, die een getal van ongeveer vierhonderd mannen⁵⁶ aanhing; die is omgebracht, en allen, die hem gehoor gaven, zijn verstrooid en tot niet geworden. 37⁵⁷ Na hem stond op⁵⁸ Judas, de⁵⁹ Galileër in de dagen⁶⁰ van de beschrijving, en maakte veel van het volk afvallig achter zich; en deze is ook vergaan, en allen, die hem gehoor gaven, zijn verstrooid geworden. 38En nu zeg ik u: Houdt⁶¹ af van deze mensen, en laat henⁿ gaan; want als⁶² deze raad, of dit werk⁶³ uit mensen is, zo zal het⁶⁴ gebroken worden. 39Maar als het⁶⁵ uit God is, kunt u het niet kapotmaken⁶⁶; opdat u niet⁶⁷ misschien bevonden wordt ook^o tegen God te strijden. 40En zij⁶⁸ gaven hem gehoor; en als zij de apostelen tot zich geroepen hadden,⁶⁹ geselden zij hen en geboden hun, dat zij niet zouden spreken⁷⁰ in de Naam van Jezus; en lieten hen gaan. 41Zij dan gingen heen van het aangezicht van de^p raad, verblijd zijnde, dat zij waardig geacht waren⁷¹ om⁷² omwille van Zijn Naam smaad te lijden. 42En zij hielden niet op, allen dag, in de tempel en⁷³ bij de huizen, te leren, en Jezus Christus te verkondigen.