Handelingen 20

1Nadat nu het oproer gestild was, Paulus, de discipelen tot zich geroepen en¹ gegroet hebbende,^a ging uit om naar Macedonië te reizen. 2En als hij die delen doorgereisd, en hen met vele redenen vermaand had, kwam hij in² Griekenland. 3En als hij daar drie³ maanden overgebracht had, en omdat door de Joden een hinderlaag voor hem werd gelegd, als hij naar Syrië zou⁴ varen, zo werd hij van⁵ zin weer te keren door Macedonië. 4En hem vergezelschapte⁶ tot in Azië⁷ Sopater⁸ van Berea; en van de Thessalonicensen^b Aristarchus en Sekundus; en^c Gajus van Derbe, en^d Timotheüs en van⁹ die van Azië^e Tychikus en^f Trofimus. 5Deze, vooraf heengegaan zijnde, wachtten ons te Troas. 6Wij nu scheepten af van Filippi na de dagen¹⁰ van de ongezuurde broden, en kwamen¹¹ in vijf dagen bij hen te Troas, waar¹² wij zeven dagen¹³ verbleven. 7En op de¹⁴ eerste¹⁵ dag van de week, als de discipelen bijeengekomen waren¹⁶ om brood te breken,¹⁷ handelde Paulus met hen, zullende op de andere dag vertrekken; en hij strekte zijne rede uit tot de middernacht. 8En er waren¹⁸ vele lichten in de opperzaal¹⁹ waar zij verzameld waren. 9En een jongeman met de naam Eutychus, zat in het venster en met een diepe slaap²⁰ overvallen zijnde, zo Paulus²¹ lang tot hen sprak, door de slaap²² neerstortend, viel van de derde zoldering naar beneden, en werd dood opgenomen. 10Maar Paulus, afgekomen zijnde,^g viel op hem, en hem omvangende, zei hij: Weest niet ongerust; want zijn ziel²³ is in hem. 11En als hij weer boven gegaan was, en²⁴ brood gebroken en²⁵ wat gegeten had, en lang, tot de dageraad toe, met hen gesproken had, vertrok hij²⁶ zo. 12En zij brachten de knecht levende, en waren bovenmate²⁷ vertroost. 13Maar wij, vooruit naar het schip gegaan zijnde, voeren af naar²⁸ Assus, waar wij Paulus zouden innemen; want hij had het zo²⁹ bevolen, en hij zelf zou³⁰ te voet gaan. 14En als hij zich te Assus bij ons gevoegd had, namen wij hem in, en kwamen te³¹ Mitylene. 15En van daar afgescheept zijnde, kwamen wij de volgenden dag tegen³² Chios over, en op de andere dag legden wij aan³³ te Samos, en bleven te³⁴ Trogyllion, en de dag daaraan kwamen wij te³⁵ Milete. 16Want Paulus had³⁶ voorgenomen Efeze voorbij te varen, opdat hij niet de tijd in Azië zou verslijten;^h want hij spoedde zich, om (zo het hem mogelijk was) op de³⁷ pinksterdag te Jeruzalem te zijn. 17Maar hij zond van Milete naar Efeze, en hij ontbood de ouderlingen van de Gemeente. 18En als zij tot hem gekomen waren, zei hij tot hen: U weet,ⁱ van de eerste dag af, dat ik in³⁸ Azië ben aangekomen, hoe ik heel de tijd bij u geweest ben; 19Dienende de Heere met alle³⁹ nederigheid, en vele⁴⁰ tranen, en⁴¹ verzoekingen, die mij overkwamen door de samenzweringen van de Joden; 20Hoe ik niets⁴² achtergehouden heb van wat nuttig was, dat ik u niet zou verkondigd en u geleerd hebben, in het openbaar en bij de huizen; 21⁴⁴ Betuigende, zowel Joden als Grieken,^k de bekering tot God en het geloof in onze Heere Jezus Christus. 22En nu ziet, ik,⁴⁵ gebonden zijnde⁴⁶ door de Geest, reis naar Jeruzalem,⁴⁷ niet wetende, wat mij daar ontmoeten zal; 23Dan dat de Heilige Geest⁴⁸ van stad tot stad⁴⁹ betuigt, zeggende, dat mij banden en verdrukkingen⁵⁰ aanstaande zijn. 24^l Maar⁵¹ ik acht op geen ding, noch houde mijn⁵² leven dierbaar voor mijzelf, opdat ik⁵³ mijn loop met blijdschap mag volbrengen, en de dienst, die ik,^m van de Heere Jezus ontvangen heb, om te betuigen het Evangelie⁵⁴ van de genade van God. 25En nu ziet, ik weet, dat u allen, waar ik doorgegaan ben, predikende het Koninkrijk van God, mijn aangezicht niet meer zien zult. 26Daarom betuig ik u op deze huidige dag, dat ik⁵⁵ rein ben van het bloed van u allen. 27Want ik heb niet⁵⁶ achtergehouden, dat ik u niet zou verkondigd hebben⁵⁷ al de raad van God. 28ⁿ Zo hebt dan acht⁵⁸ op uzelf, en op heel de kudde,⁵⁹ waarover u⁶⁰ de Heilige Geest tot⁶¹ opzieners gesteld heeft, om de Gemeente van God⁶² te weiden, die⁶³ Hij^64o verkregen heeft⁶⁵ door Zijn eigen bloed. 29Want dit weet ik, dat na mijn⁶⁶ vertrek^67p zware⁶⁸ wolven tot u inkomen zullen, die de kudde niet sparen. 30^q En⁶⁹ uit uzelf zullen mannen opstaan, sprekende⁷⁰ verkeerde dingen, om de discipelen af te trekken⁷¹ achter zich. 31Daarom waakt, en gedenkt, dat ik⁷² drie jaren lang nacht en dag, niet opgehouden heb een ieder met tranen te vermanen. 32En nu, broeders, ik bevele u voor God, en⁷³ de woorde van Zijn genade,⁷⁴ Die machtig is u op te⁷⁵ bouwen, en u⁷⁶ een erfdeel te geven onder al de⁷⁷ geheiligden. 33^r Ik heb niemands zilver, of goud, of kleding verzocht. 34En u weet zelf, dat^s deze handen tot mijn nooddruft, en degenen, die met mij waren, gediend hebben. 35Ik heb u in alles getoond, dat men, zo arbeidende,⁷⁸ de zwakken moet⁷⁹ opnemen, en gedenken aan de woorden van de Heere⁸⁰ Jezus, dat Hij gezegd heeft: Het is⁸¹ zaliger te geven, dan te ontvangen. 36En als hij dit gezegd had, heeft hij^t neerknielend met hen allen gebeden. 37En er werd een groot⁸³ geween van hen allen; en zij, vallende om de hals van Paulus, kusten hem; 38Zeer bedroefd zijnde, allermeest over het woord, dat hij gezegd had, dat zij zijn aangezicht niet meer zien zouden; en zij geleidden hem naar het schip.