Handelingen 18

1En na deze scheidde Paulus van Athene en kwam te¹ Korinthe; 2En vond een zekere Jood, met de naam^a Aquila,² van geboorte uit³ Pontus, die onlangs van Italië gekomen was, en Priscilla, zijn vrouw, (omdat⁴ Claudius⁵ bevolen had, dat al de Joden uit Rome vertrekken zouden), en hij ging tot hen; 3En omdat hij van hetzelfde handwerk was, bleef hij bij hen, en^b werkte; want zij waren⁶ tentenmakers van handwerk. 4En hij⁷ handelde op elke sabbat in de synagoge, en⁸ bewoog tot het geloof Joden en Grieken. 5En als Silas en Timotheüs^c van Macedonië afgekomen waren, werd Paulus⁹ door de Geest¹⁰ gedrongen,¹¹ betuigende de Joden, dat Jezus is¹² de Christus. 6Maar als zij wederstonden en lasterden, schudde hij zijn kleren af, en zei tot hen: Uw bloed zij op uw hoofd; ik ben rein; en van nu voortaan zal ik tot de heidenen heengaan. 7En vandaar gegaan zijnde, kwam hij in het huis van een man, met de naam Justus,¹⁶ die God diende, wiens huis¹⁷ paalde aan de synagoge. 8^e En¹⁸ Crispus,¹⁹ de overste van de synagoge, geloofde aan de Heere met geheel zijn huis; en velen van de Korinthiërs, hem horende, geloofden, en werden gedoopt. 9En de Heere zei tot Paulus door een visioen in de nacht: Wees niet bevreesd, maar spreek en zwijg niet. 10Want Ik ben²¹ met u, en niemand zal de hand aan u leggen om u kwaad te doen; want Ik heb²² veel volk in deze stad. 11En hij²³ onthield zich daar een jaar en zes maanden, lerende onder hen het Woord van God. 12Maar als²⁴ Gallio²⁵ stadhouder van²⁶ Achaje was, stonden de Joden eensgezind tegen Paulus op, en brachten hem voor de rechterstoel. 13Zeggende: Deze raadt de mensen aan, dat zij God zouden dienen tegen²⁷ de wet. 14En als Paulus²⁸ zijn mond zou opendoen, zei Gallio tot de Joden:^g Zo er enig ongelijk, of²⁹ kwaad stuk begaan was, o Joden, zo zou ik³⁰ met reden u verdragen;³¹ 15Maar als er geschil is over³² een woord, en³³ namen, en over de wet, die onder u is, zult u dat zelf moeten regelen; want ik wil over deze dingen geen rechter zijn. 16En hij³⁴ dreef hen weg van de rechterstoel. 17Maar al³⁵ de Grieken namen³⁶ Sosthenes, de overste van de synagoge, en sloegen hem voor de rechterstoel; en Gallio³⁷ trok zich geen van deze dingen aan. 18En als Paulus er nog vele dagen gebleven was,³⁸ nam hij afscheid van de broeders, en scheepte van daar³⁹ naar Syrië; en Priscilla en Aquila met hem,⁴⁰ zijn⁴¹ hoofd te Kenchreën^42h geschoren hebbende; want hij had⁴³ een gelofte gedaan. 19En hij kwam te Efeze aan, en⁴⁴ liet⁴⁵ hen daar; maar hij ging in de synagoge, en handelde met de Joden. 20En als zij baden, dat hij⁴⁶ langer bij hen blijven zou, bewilligde hij het niet. 21Maar hij nam afscheid van hen, zeggende: Ik moet geheel het toekomende feest te Jeruzalem houden; maar ik zal tot u terugkeren, zo God wil. En hij voer weg van Efeze. 22En als hij te⁵⁰ Cesarea was gekomen, ging hij op naar Jeruzalem, en de Gemeente gegroet hebbende, ging hij af naar⁵¹ Antiochië. 23En als hij daar enige⁵² tijd geweest was, ging hij weg, en doorreisde⁵³ vervolgens het land van Galatië en Frygië, versterkende al de discipelen. 24En een Jood met de naam Apollos^k, van geboorte een Alexandriër, een⁵⁴ welsprekend man, kwam te Efeze,⁵⁵ machtig zijnde in de Schriften. 25Deze was⁵⁶ in de weg van de⁵⁷ Heere onderwezen; en vurig zijnde van geest, sprak hij en leerde ijverig de zaken van de Heere, wetende alleen⁵⁸ de doop van Johannes. 26En deze begon vrijmoedig te spreken in de synagoge. En als hem Aquila en Priscilla gehoord hadden, namen zij hem tot zich, en legden hem⁵⁹ de weg van God⁶⁰ bescheidenlijker uit. 27En als hij wilde⁶¹ naar Achaje reizen, de broeders,⁶² hem vermaand hebbende, schreven aan de discipelen, dat zij hem ontvangen zouden; die, daar gekomen zijnde,^l heeft veel⁶³ toegebracht aan degenen, die geloofden⁶⁴ door de genade. 28Want hij overtuigde de Joden⁶⁵ met grote ernst in het openbaar, bewijzende door de Schriften, dat Jezus de Christus was.