Handelingen 17

1En door¹ Amfipolis en² Apollonia hun weg genomen hebbende, kwamen zij te³ Thessalonica, waar een synagoge van de Joden was. 2En Paulus, zoals hij gewend was, ging tot hen in, en drie sabbatten lang handelde hij met hen⁴ uit de Schriften, 3⁵ Hij legde uit en zette uiteen,^a dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden, en dat deze Jezus is⁶ de Christus, Die ik, zei hij, u verkondige. 4^b En sommigen uit hen⁷ geloofden, en werden Paulus en Silas⁸⁹ toegevoegd, en van de godsdienstige Grieken een grote menigte, en van de voornaamste vrouwen¹⁰ niet weinige. 5Maar de Joden,¹¹ die ongehoorzaam waren,¹² dit jaloers zijnde, namen tot zich enige slechte mannen uit¹³ de marktboeven, en¹⁴ maakten, dat het volk te hoop liep, en verontrustten de stad; en op het huis¹⁵ van¹⁶ Jason aanvallende, zochten zij¹⁷ hen tot het volk te brengen. 6En als zij hen niet vonden, trokken zij Jason en enige broeders voor de oversten van de stad, roepende:^c Deze, die de wereld¹⁸ in roer hebben gesteld, zijn ook hier gekomen; 7Die Jason in zijn huis genomen heeft; en alle deze doen tegen de¹⁹ geboden van de^d keizer, zeggende, dat²⁰ er een andere Koning is, namelijk een Jezus. 8En zij verontrustten de menigte, en de oversten van de stad, die dit hoorden. 9Maar als zij van Jason en de anderen²¹ vergenoeging ontvangen hadden, lieten zij hen gaan. 10En de broeders zonden meteen^e bij nacht Paulus en Silas²² weg naar Berea; die,²³ daar gekomen zijnde, gingen heen naar de synagoge van de Joden; 11En deze waren²⁴ edeler, dan die te Thessalonica waren, als die²⁵ het woord ontvingen met alle²⁶ bereidwilligheid,^27f onderzoekende dagelijks²⁸ de Schriften, of deze dingen zo waren. 12Velen dan uit hen geloofden, en van de Griekse aanzienlijke vrouwen en van de mannen niet weinigen. 13Maar als de Joden van Thessalonica verstonden, dat het Woord van God ook te Berea van Paulus verkondigd werd, kwamen zij ook daar^g en²⁹ bewogen de menigten. 14Maar de broeders zonden toen meteen Paulus weg, dat hij ging³⁰ als naar de zee; maar Silas en Timotheüs bleven daar. 15En die Paulus³¹ geleidden, brachten hem tot Athene toe; en^h als zij bevel gekregen hadden aan Silas en Timotheüs, dat zij op het spoedigste tot hem zouden komen, vertrokken zij. 16En terwijl Paulus hen te Athene verwachtte, werd zijn³² geest in hem³³ ontstoken, ziende, dat de stad³⁴ zo zeer afgodisch was. 17Hij³⁵ handelde dan in de synagoge met de Joden, en met degenen, die³⁶ godsdienstig waren, en op de markt alle dagen met degenen,³⁷ die hem voorkwamen. 18En sommigen van de³⁸ Epikureische en³⁹ Stoische wijsgeren streden met hem; en sommigen zeiden: Wat wil toch deze⁴⁰ praatjesmaker zeggen? Maar anderen zeiden: Hij schijnt een verkondiger te zijn van vreemde goden; omdat hij hun Jezus en de opstanding⁴¹ verkondigde. 19En zij namen hem, en brachten hem op de plaats, genoemd Areopagus, zeggende: Kunnen wij niet weten, welke deze nieuwe leer zij, daar u van spreekt? 20Want⁴³ u brengt enige vreemde dingen voor onze oren; wij willen dan weten, wat toch dit zijn wil. 21(Die van Athene nu allen, en⁴⁴ de vreemdelingen, die zich daar onthielden, besteedden hun tijd tot niets anders dan om⁴⁵ wat nieuws te zeggen en te horen.) 22En Paulus, staande in het midden van de plaats, genoemd Areopagus, zei: U mannen van Athene! ik⁴⁶ merk dat u in alle opzichten zeer⁴⁷ godsdienstig bent. 23Want de stad doorgaande, en aanschouwende uw⁴⁸ heiligdommen, heb ik ook een altaar gevonden, op dat⁴⁹ een opschrift stond: DEN⁵⁰ ONBEKENDEN GOD. Deze dan, Die u⁵¹ niet kennende dient, verkondig ik u. 24ⁱ De God, Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is; Deze, zijnde een Heere van de hemel en van de aarde,^k woont niet in tempelen met handen gemaakt; 25En wordt ook van mensenhanden niet gediend,⁵² als iets behoevende,^l zo Hij Zelf allen het leven, en de adem, en alle dingen geeft; 26En heeft uit⁵³ één bloede heel het ⁵⁴geslacht van de mensen gemaakt, om⁵⁵ op de heel aardbodem te wonen,^m bescheiden hebbende de tijden te voren bestemd, en de bepalingen van hun woning; 27Opdat zij de Heere zouden zoeken, of zij Hem⁵⁶ immers⁵⁷ tasten en vinden mochten; hoewel Hij niet verre is van een ieder van ons. 28Want⁵⁸ in Hem leven wij, en bewegen ons, en⁵⁹ zijn wij; zoals ook⁶⁰ enige van uw poëten gezegd hebben: Want wij zijn ook⁶¹ Zijn geslacht. 29ⁿ Wij dan, zijnde Gods geslacht, moeten niet menen, dat⁶² de Godheid goud, of zilver, of steen zoals zij, die door mensenkunst⁶³ en bedenking gesneden zijn. 30God dan, de tijden van⁶⁴ de⁶⁵ onwetendheid overzien hebbende,^o verkondigt nu allen mensen overal, dat zij zich bekeren. 31Daarom Hij een dag gesteld heeft, op welke Hij⁶⁶ de aardbodem⁶⁷ rechtvaardig zal oordelen, door⁶⁸ een Man,^p Die Hij daartoe bestemd heeft,⁶⁹ verzekering daarvan doende aan allen, omdat Hij Hem uit de doden opgewekt heeft. 32Als zij nu van de opstanding van de doden hoorden, spotten sommigen daarmede; en sommigen zeiden: Wij zullen u opnieuw hiervan horen. 33En zo is Paulus uit het midden van hen uitgegaan. 34Maar sommige mannen hingen hem aan, en geloofden; onder welke was ook Dionysius,⁷⁰ de Areopagiet, en een vrouw, met de naam Damaris, en anderen daarmee.