Handelingen 15

1En sommigen, die afgekomen waren van Judea, leerden de broeders, zeggende: Als u niet besneden wordt volgens het gebruik van Mozes, kunt u niet zalig worden. 2Toen er dan geen kleine⁴ weerstand ⁵en twist ontstond tussen⁶ Paulus en Barnabas en hen, zo hebben⁷ zij bepaald,^c dat Paulus en Barnabas, en enige anderen uit hen, zouden opgaan⁸ tot de apostelen en ouderlingen naar Jeruzalem, over deze⁹ vraag. 3Zij dan,¹⁰ van de Gemeente uitgeleid zijnde, reisden door Fenicië en Samarië, vertellend¹¹ de bekering van de heidenen; en¹² deden al de broeders grote blijdschap aan. 4En te Jeruzalem gekomen zijnde, werden zij ontvangen van de Gemeente, en de apostelen, en de ouderlingen; en zij verkondigden, wat grote dingen God¹³ met hen gedaan had. 5Maar,¹⁴ zeiden zij, er zijn sommigen opgestaan van die van de¹⁵ sekte van de¹⁶ Farizeën, die gelovig zijn geworden, zeggende, dat¹⁷ men hen moet besnijden, en gebieden¹⁸ de wet van Mozes te onderhouden. 6En de apostelen en de ouderlingen¹⁹ verzamelden samen,²⁰ om op deze zaak te letten. 7En toen daarover grote twist ontstond, stond Petrus op en zei tot hen: Broeders, u weet, dat God van over langen tijd onder ons mij gekozen heeft, dat de heidenen door mijn mond het woord van de Evangeli zouden horen, en geloven. 8En God,^e de Kenner van de harten, heeft hun²³ getuigenis gegeven, hun gevende²⁴ de Heilige Geest, als ook ons; 9^f En heeft²⁵ geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, gereinigd hebbende hun harten door het geloof. 10Nu dan, wat verzoekt u God,^g om²⁶ een juk op de hals van de discipelen te leggen, dat noch onze vaders, noch wij hebben kunnen²⁷ dragen? 11^h Maar wij geloven, door²⁸ de genade van de Heere Jezus Christus, zalig te worden, op dezelfde manier als ook²⁹ zij. 12En al³⁰ de menigte³¹ zweeg stil, en zij hoorden Barnabas en Paulus vertellen, wat grote tekenen en wonderen God door hen onder de heidenen gedaan had. 13En nadat deze zwegen, antwoordde Jakobus, zeggende: Broeders, hoort mij. 14³⁵ Simeon heeft verteld hoe God eerst³⁶ naar de heidenen heeft³⁷ omgezien, om uit hen een volk aan te nemen³⁸ door Zijn Naam. 15En hiermede stemmen overeen de woorden van de profeten, zoals geschreven is: 16ⁱ Na deze zal Ik terugkeren, en weer opbouwen³⁹ de tabernakel van David, die vervallen is, en wat daarvan⁴⁰ verbroken is, weer opbouwen, en Ik zal die weer oprichten. 17Opdat de⁴¹ overblijvende mensen de Heere zoeken, en al de heidenen, over welke Mijn Naam⁴² aangeroepen is, spreekt de Heere, Die dit alles doet. 18voor God zijn al Zijn werken⁴³ van eeuwigheid bekend. 19Daarom⁴⁴ oordeel ik, dat men hen die zich uit de heidenen tot God bekeren, niet lastigvalt;⁴⁵ 20Maar hun zal aanschrijven, dat zij zich onthouden^k van de dingen,⁴⁶ die door de afgoden besmet zijn, en^l van⁴⁷ hoererij, en van het⁴⁸ verstikte, en^m van⁴⁹ bloed. 21Want Mozes heeft er van oude⁵⁰ tijden in elke stad, die hem prediken, en⁵¹ hij wordt op elke sabbat in de synagogen gelezen. 22Toen heeft het de apostelen en de ouderlingen,⁵² met heel de gemeente, goed gedacht, enige mannen uit zich te verkiezen, en met Paulus en Barnabas te zenden naar Antiochië: namelijk Judas, die toegenaamd wordt Barsabas, en⁵³ Silas, mannen, die⁵⁴ voorgangers waren onder de broeders. 23En zij schreven⁵⁵ door hen dit navolgende: De apostelen, en de ouderlingen, en⁵⁶ de broeders wensen de broeders uit de heidenen, die in Antiochië, en Syrië, en Cilicië zijn,⁵⁷ zaligheid. 24Aangezien wij gehoord hebben,ⁿ dat sommigen,⁵⁸ die van ons uitgegaan zijn, u met woorden ontroerd hebben en uw zielen⁵⁹ wankelende gemaakt, zeggende, dat u moet besneden worden, en de⁶⁰ wet onderhouden; die wij⁶¹ dat niet bevolen hadden; 25Zo heeft het ons eensgezind samen zijnde, goed gedacht, enige mannen te verkiezen, en tot u te zenden, met onze geliefden, Barnabas en Paulus. 26Mensen,^o die hun zielen⁶² overgegeven hebben voor de Naam van onze Heere Jezus Christus. 27Wij hebben dan Judas en Silas gezonden, die ook⁶³ met de mond hetzelfde zullen verkondigen. 28Want het heeft de Heilige Geest en⁶⁴ ons goed gedacht, u geen⁶⁵ meerdere last op te leggen dan deze⁶⁶ noodzakelijke dingen: 29^p Namelijk, dat u u onthoudt van⁶⁷ wat aan de afgoden geofferd is, en^q van bloed, en van het verstikte, en van^r hoererij; van die dingen, als u uzelf wacht, zo zult u weldoen.⁶⁸ Vaart wel.⁶⁹ 30Deze dan, hun afscheid ontvangen hebbende, kwamen te Antiochië; en⁷⁰ de menigte verzameld hebbende, gaven zij de brief over. 31En zij, die gelezen hebbende, verblijdden zich over de⁷¹ troost. 32Judas nu en Silas, die zelf ook ⁷²profeten waren,⁷³ vermaanden de broeders met vele woorden, en⁷⁴ versterkten hen. 33En als zij⁷⁵ daar een tijd⁷⁶ lang vertoefd hadden, lieten hen de broeders opnieuw⁷⁷ gaan met vrede,⁷⁸ tot de apostelen. 34Maar het dacht Silas goed daar te blijven. 35En Paulus en Barnabas⁷⁹ onthielden zich te Antiochië, lerende en⁸⁰ verkondigende met nog vele anderen, het Woord van de Heere. 36En na enige dagen zei Paulus tot Barnabas: Laat ons nu terugkeren, en bezoeken onze broeders in elke stad, waarin wij het Woord van de Heere verkondigd hebben, hoe zij het hebben. 37En Barnabas⁸² ried, dat zij Johannes, die genoemd is^s Markus, zouden meenemen. 38Maar Paulus⁸³ achtte het juist, dat men die niet zou meenemen, die van Pamfylië af van hen was⁸⁴ afgeweken, en met hen niet was gegaan tot⁸⁵ het werk. 39Er ontstond dan een⁸⁶ verbittering, zo dat zij van elkaar gescheiden zijn, en dat Barnabas Markus meenam, en naar Cyprus afscheepte; 40Maar Paulus⁸⁷ koos Silas en vertrok, van de genade van God van de broeders⁸⁸ bevolen zijnde. 41En hij doorreisde Syrië en Cilicië, versterkende⁸⁹ de Gemeenten.