2 Kronieken 30

1Daarna¹ zond Jehizkia tot het² hele Israël en Juda, en schreef ook brieven tot³ Efraïm en Manasse, dat zij zouden komen tot het huis van JAHWEH te Jeruzalem, om JAHWEH, de God van Israël,⁴ pascha te houden. 2Want de koning had raad gehouden met zijn⁵ oversten en de⁶ hele gemeente te Jeruzalem, om het pascha te houden,⁷ in^a de tweede maand. 3Want zij hadden het niet kunnen houden⁸ in die tijd,⁹ omdat de priesters zich niet genoeg geheiligd hadden, en het volk zich niet verzameld had te Jeruzalem. 4En deze zaak was recht in de ogen van de koning, en in de ogen van de hele gemeente. 5Zo¹⁰ stelden zij dat, dat men¹¹ een stem door geheel Israël,¹² van Ber-seba tot Dan, zou laten doorgaan, opdat zij zouden komen om het pascha JAHWEH, de God van Israël, te houden in Jeruzalem; want zij hadden het in lang niet gehouden,¹³ zoals het geschreven was. 6De lopers dan gingen heen met de brieven van de hand van de koning en van zijn vorsten, door geheel Israël en Juda, en naar het gebod van de koning, zeggende: U, kinderen van Israël, bekeert u tot JAHWEH, de God van Abraham, Izak en Israël, zo zal Hij Zich keren tot de ontkomenen, die u overgebleven zijn uit de hand van de koningen van Assyrië. 7En wees niet als uw vaders en als uw broers, die tegen JAHWEH, de God van hun vaderen, overtreden hebben; waarom Hij¹⁸ hen tot verwoesting overgegeven heeft, zoals u ziet. 8Verhardt nu uw nek niet, zoals uw vaderen; geeft JAHWEH de hand, en¹⁹ komt²⁰ tot²¹ Zijn heiligdom, dat Hij²² geheiligd heeft tot in²³ eeuwigheid, en dient JAHWEH, uw God; zo zal de hitte van Zijn toorn van u afkeren. 9Want als u u bekeert tot JAHWEH, zullen²⁴ uw broers en uw kinderen barmhartigheid²⁵ vinden voor het aangezicht van degenen, die hen gevangen hebben, zodat zij in dit land zullen terugkomen;^b want JAHWEH, uw God, is genadig en barmhartig, en zal het aangezicht van u niet afwenden, zo u u tot Hem bekeert. 10Zo gingen de lopers door, van stad tot stad, door het land van Efraïm en Manasse, tot Zebulon toe; maar²⁶ zij belachten hen, en bespotten hen. 11Evenwel verootmoedigden²⁷ zich sommigen van Aser, en Manasse, en van Zebulon, en kwamen te Jeruzalem. 12Ook was²⁸ de hand van God in Juda, hun enerlei²⁹ hart gevende, dat zij het gebod van de koning en van de vorsten deden, naar³⁰ het woord van JAHWEH. 13En te Jeruzalem verzamelde zich veel volk, om het feest van de ongezuurde broden te houden, in³¹ de tweede maand, een³² zeer grote gemeente. 14En zij maakten zich op, en namen de³³ altaren weg, die te Jeruzalem waren; daartoe namen zij alle³⁴ rooktuig weg, dat zij in de beek Kidron wierpen. 15Toen slachtten zij het³⁵ pascha, op de veertienden van de tweede maand; en³⁶ de priesters en de Levieten waren³⁷ beschaamd geworden, en hadden zich³⁸ geheiligd, en hadden brandofferen gebracht in het huis van JAHWEH. 16En zij stonden³⁹ in hun stand, naar hun wijze, naar de wet van Mozes, de man van God; de priesters sprengden het bloed, dat nemende uit de hand van de Levieten. 17Want een menigte was in die gemeente, die zich niet geheiligd hadden;⁴⁰ daarom waren de Levieten over de slachting⁴¹ van de paaslammeren, voor iedereen, die niet rein was, om die JAHWEH te heiligen. 18Want een menigte van het volk, velen van Efraïm en Manasse, Issaschar en Zebulon, hadden zich niet gereinigd, maar aten het pascha, niet zoals geschreven is. Maar Jehizkia bad voor hen, zeggende: JAHWEH, die goed is, make verzoening voor die. 19Die zijn hele⁴⁴ hart gericht heeft, om God JAHWEH, de God van zijn vaderen, te zoeken, hoewel niet naar de⁴⁵ reinigheid van het heiligdom. 20En JAHWEH verhoorde Jehizkia, en⁴⁶ heelde het volk. 21Zo hielden de kinderen van Israël, die te Jeruzalem⁴⁷ gevonden werden, het feest van de ongezuurde broden, zeven dagen, met grote blijdschap. De Levieten nu en de priesters prezen JAHWEH,⁴⁸ dag op dag,⁴⁹ met sterk luidende instrumenten van JAHWEH. 22En Jehizkia sprak⁵⁰ naar het hart van alle⁵¹ Levieten, die verstand hadden in de goede kennis van JAHWEH; en⁵² zij aten de offergaven van de gezetten hoogtijds zeven dagen, offerende dankofferen, en lovende JAHWEH, de God van hun vaderen. 23Als nu de hele gemeente raad gehouden had, om andere zeven dagen te houden, hielden zij nog zeven dagen met blijdschap. 24^c Want Jehizkia, de koning van Juda,⁵³ gaf de gemeente duizend stieren en zeven duizend schapen; en de vorsten gaven de gemeente duizend stieren en tien duizend schapen; de priesters nu⁵⁴ hadden zich in menigte geheiligd. 25En de hele gemeente van Juda verblijdde zich, en ook de priesters en de Levieten, en de hele gemeente van degenen, die uit⁵⁵ Israël gekomen waren; ook⁵⁶ de vreemdelingen, die uit het land van Israël gekomen waren, en die in Juda woonden. 26Zo was er grote blijdschap te Jeruzalem; want⁵⁷ van de dagen van Salomo, de zoon van David, de koning van Israël, was evenzo in Jeruzalem niet geweest. 27Toen stonden de⁵⁸ Levietische priesters op, en⁵⁹ zegenden het volk; en hun stem⁶⁰ werd gehoord; want hun gebed kwam⁶¹ tot Zijn heilige woning in de hemel.