1 Korintiërs 13

1Al was het, dat ik de¹ talen² van de mensen en³ van de engelen sprak, en de liefde niet had, zo was ik een⁴ klinkend⁵ metaal, of luidende schel geworden. 2^a En al was het dat ik de⁶ gave van de profetie had, en⁷ wist al de geheimen en al de wetenschap; en al was het, dat ik al het⁸ geloof had, zodat ik^b bergen⁹ verzette, en de liefde niet had,¹⁰ zo was ik niets. 3En al was het, dat ik al mijn goederen¹¹ tot onderhoud van de armen uitdeelde, en al was het, dat ik mijn lichaam overgaf, opdat ik¹² verbrand zou worden, en¹³ had de liefde niet, zo zou het mij¹⁴ geen nut geven. 4^15c De liefde is¹⁶ geduldig, zij is¹⁷ goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet¹⁸ lichtvaardig, zij is niet¹⁹ hoogmoedig; 5Zij handelt niet²⁰ ongeschiktelijk,^d zij zoekt²¹ zichzelf niet, zij wordt niet²² verbitterd, zij²³ denkt geen kwaad; 6Zij verblijdt zich niet²⁴ in de^e ongerechtigheid, maar zij verblijdt zich²⁵ in de waarheid; 7Zij²⁶ bedekt alle dingen, zij²⁷ gelooft alle dingen, zij²⁸ hoopt alle dingen, zij²⁹ verdraagt alle dingen. 8De liefde³⁰ vergaat³¹ nimmermeer; maar hetzij profetieën, zij³² zullen³³ te niet gedaan worden; hetzij talen, zij³⁴ zullen³⁵ ophouden; hetzij kennis, zij³⁶ zal te niet gedaan worden. 9Want³⁷ wij kennen³⁸ ten dele, en wij profeteren ten dele; 10Maar wanneer³⁹ het volmaakte⁴⁰ zal gekomen zijn, dan zal wat⁴¹ ten dele is, te niet gedaan worden. 11⁴² Toen ik een kind was, sprak ik als een kind,⁴³ was ik gezind als een kind,⁴⁴ overlegde ik als een kind; maar wanneer ik een man geworden ben, zo heb ik te niet⁴⁵ gedaan wat van een kind was. 12^f Want wij zien⁴⁶ nu door een⁴⁷ spiegel⁴⁸ in een raadsel, maar⁴⁹ dan zullen⁵¹ wij zien aangezicht tot aangezicht;⁵² nu⁵³ ken ik ten dele, maar⁵⁴ dan zal ik kennen, zoals ook ik⁵⁵ gekend ben. 13En⁵⁶ nu⁵⁷ blijft geloof, hoop en liefde, deze drie; maar de⁵⁸ meeste van deze is de liefde.