Zacharia 4

1En de Engel, Die¹ met mij sprak,² kwam weer; en³ Hij wekte mij op, gelijk een man, die van zijn slaap opgewekt wordt. 2En Hij zei tot mij: Wat ziet u? En ik zei: Ik zie, en ziet, een geheel gouden kandelaar, en een oliekruikje boven het hoofd daarvan, en zijn zeven lampen daarop; die lampen hadden zeven en zeven pijpen, die boven zijn hoofd waren; 3En twee olijfbomen⁷ daarnevens, één aan de rechterzijde van het oliekruikje, en één aan de linkerzijde daarvan. 4En ik antwoordde, en zei tot de Engel, Die met mij sprak, zeggende: Mijn Heere! wat zijn deze dingen? 5Toen antwoordde de Engel, Die met mij sprak, en zei tot mij: Weet u niet, wat deze dingen zijn? En ik zei: Nee, mijn Heere! 6Toen antwoordde Hij, en sprak tot mij, zeggende: Dit is het woord van JAHWEH tot Zerubbabel, zeggende: Niet door kracht noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het gebeuren, zegt JAHWEH van de legermachten. 7¹⁶ Wie bent u, o grote berg? Voor het aangezicht van Zerubbabel zult u worden¹⁷ tot een vlak veld; want hij zal¹⁸ de hoofdsteen voortbrengen¹⁹ met²⁰ toeroepingen: Genade, genade zij die! 8Het woord²¹ van JAHWEH gebeurde verder tot mij, zeggende: 9De handen van Zerubbabel hebben dit huis gegrondvest, zijn handen zullen het ook voltooien; opdat u weet, dat JAHWEH van de legermachten mij tot u gezonden heeft. 10Want²² wie veracht de dag van de kleine dingen? daar zich toch die²³ zeven verblijden zullen, als zij²⁴ het tinnen gewicht zullen zien in de hand van Zerubbabel; dat zijn de²⁵ ogen van JAHWEH,²⁶ die het hele land doortrekken. 11Verder antwoordde ik, en zei tot Hem: Wat zijn die twee olijfbomen, aan de rechterzijde van de kandelaar, en aan zijn linkerzijde? 12En andermaal antwoordende, zo zei ik tot Hem: Wat zijn die twee takjes van de olijfbomen, welke in de twee gouden kruiken zijn, die goud van zich gieten? 13En Hij sprak tot mij, zeggende: Weet u niet, wat deze zijn? En ik zei: Nee, mijn Heere! 14Toen zei Hij: Deze zijn de twee olietakken, welke voor de Heere van de hele aarde staan.