Richteren 3

1Dit nu zijn de heidenen, die JAHWEH liet blijven, om door hen Israël te¹ verzoeken,² allen, die niet wisten van al de³ oorlogen van Kanaän; 2Alleen, opdat de⁴ geslachten van de kinderen van Israël⁵ die wisten, opdat Hij⁶ hun de oorlog leerde, tenminste van hen, die daar tevoren niet van wisten. 3Vijf⁷ vorsten van de Filistijnen, en al de Kanaänieten, en de Sidoniërs, en de⁸ Hevieten, wonende in het⁹ gebergte van de Libanon,¹⁰ van de berg Baäl-hermon, tot daar men komt te¹¹ Hamath. 4Deze dan waren, om Israël door hen te¹² verzoeken, opdat men¹³ wiste, of zij de geboden van JAHWEH zouden horen, die Hij hun vaderen door de¹⁴ hand van Mozes geboden had. 5Als nu de kinderen van Israël woonden in het midden van de Kanaänieten, van de Hethieten, en van de Amorieten, en van de Ferezieten, en van de Hevieten, en van de Jebusieten; 6Zo namen zij zich van die dochters tot vrouwen, en gaven hun dochters aan van die zonen; en zij dienden van die goden. 7En de kinderen van Israël deden, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH, en vergaten JAHWEH, hun God, en zij dienden de Baäls en de¹⁵ bossen. 8Toen ontstak de toorn van JAHWEH tegen Israël; en Hij¹⁶ verkocht hen in de hand van Cuschan Rischataim, koning van¹⁷ Mesopotamië; en de kinderen van Israël dienden Cuschan Rischataim acht jaren. 9Zo riepen de kinderen van Israël tot JAHWEH; en JAHWEH verwekte de kinderen van Israël een verlosser, die hen verloste, Othniël, zoon van¹⁸ Kenaz, broer van Kaleb, die jonger was dan hij. 10En de¹⁹ Geest van JAHWEH was over hem, en hij²⁰ richtte Israël, en trok uit ten strijde; en JAHWEH gaf Cuschan Rischataim, de koning van²¹ Syrië, in zijn hand, dat zijn hand²² sterk werd over Cuschan Rischataim. 11Toen was het land veertig jaren stil, en Othniël, de zoon van Kenaz, stierf. 12Maar de kinderen van Israël voeren voort te doen, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH; toen²³ sterkte JAHWEH Eglon, de koning van de Moabieten, tegen Israël, omdat zij deden, wat kwaad was in de ogen van JAHWEH. 13En hij verzamelde tot zich de kinderen Ammons en de Amalekieten en hij trok heen, en sloeg Israël, en zij namen de²⁴ Palmstad in bezit. 14En de kinderen van Israël dienden Eglon, koning van de Moabieten, achttien jaren. 15Toen riepen de kinderen van Israël tot JAHWEH, en JAHWEH verwekte hun een verlosser, Ehud, de zoon van Gera,²⁵ een zoon van Jemini, een man,²⁶ die links was. En de kinderen van Israël zonden door zijn hand een geschenk aan Eglon, de koning van de Moabieten. 16En Ehud maakte zich een zwaard,²⁷ dat twee scherpten had, waarvan de lengte een el was; en hij gordde dat onder zijn kleren, aan zijn rechterheup. 17En hij bracht aan Eglon, de koning van de Moabieten, dat geschenk; Eglon nu was een zeer vet man. 18En het gebeurde, als hij geëindigd had het geschenk te leveren, zo²⁸ geleidde hij het volk, die het geschenk gedragen hadden; 19Maar hij zelf keerde opnieuw van de gesneden beelden, die bij Gilgal waren, en zei: Ik heb een geheime zaak aan u, o koning! die zei: Zwijg! En allen, die om hem stonden, gingen van hem uit. 20En Ehud kwam tot hem in, daar hij was zittende in een koele opperzaal, die hij voor zich alleen had; zo zei Ehud: Ik heb een woord van God aan u. Toen stond hij op van de stoel. 21Ehud dan reikte zijn linkerhand uit, en nam het zwaard van zijn rechterheup, en stak het in zijn buik; 22Dat ook het hecht achter het lemmer inging, en het vet om het lemmer toesloot³⁴ (want hij trok het zwaard niet uit zijn buik), en³⁵ de mest uitging. 23Toen ging Ehud uit van de voorzaal, en sloot de deuren van de³⁶ opperzaal voor zich toe, en³⁷ deed ze in het slot. 24Als hij uitgegaan was, zo kwamen³⁸ zijn knechten, en zagen toe, en ziet, de deuren van de opperzaal waren in het slot gedaan; zo zeiden zij: Zeker, hij³⁹ bedekt zijn voeten in de verkoelkamer. 25Als zij nu tot schamens toe gebeid hadden, ziet, zo opende⁴⁰ hij de deuren van de opperzaal niet. Toen namen zij de sleutel en deden open; en zie, hun heer⁴¹ lag ter aarde dood. 26En Ehud ontkwam, terwijl⁴² zij wachtten; want hij ging voorbij de⁴³ gesneden beelden, en ontkwam naar⁴⁴ Sehirath. 27En het gebeurde, als hij aankwam, zo⁴⁵ blies hij met de bazuin op het gebergte van Efraïm; en de kinderen van Israël trokken met hem af van het gebergte, en hij zelf voor hun aangezicht heen. 28En hij zei tot hen: Volgt mij na; want JAHWEH heeft uw vijanden, de Moabieten, in uw hand gegeven. En zij trokken af, hem na, en namen de veren van de Jordaan in naar Moab, en lieten niemand overgaan. 29En zij sloegen de Moabieten in die tijd, ongeveer tien duizend man, allen⁴⁷ vette en allen strijdbare mannen, dat er niet één man ontkwam. 30Zo werd Moab op die dag onder Israëls hand te ondergebracht; en het land was stil tachtig jaren. 31Na hem nu⁴⁸ was Samgar, een zoon van Anath, die sloeg de Filistijnen, zeshonderd man, met een ossenstok;⁴⁹ zo verloste hij ook Israël.