Psalmen 62

1Een psalm van David, voor de opperzangmeester, over¹ Jeduthun. 2² Immers is mijn ziel stil tot God; van Hem is mijn heil. 3Immers is Hij mijn Rotssteen en mijn Heil, mijn Vesting, ik zal niet³ enorm wankelen. 4⁴ Hoe lang zult u⁵ kwaad aanstichten tegen een⁶ man? U allen zult⁷ gedood worden; u zult zijn als een⁸ ingebogen wand, een aangestoten⁹ muur. 5Zij raadslagen slechts, om¹⁰ hem van zijn hoogheid te verstoten; zij hebben behagen in leugen; met¹¹ hun mond¹² zegenen zij; maar met hun¹³ binnenste vloeken zij.¹⁴ Sela. 6Maar u, o mijn ziel!¹⁵ zwijg voor God; want van Hem is mijn¹⁶ verwachting. 7Hij is immers mijn Rotssteen en mijn Heil, mijn Vesting; ik zal niet wankelen. 8In God is mijn Heil en mijn Eer; de¹⁷ Rotssteen van mijn sterkte, mijn Toevlucht is in God. 9Vertrouw op Hem altijd, o u¹⁸ volk!¹⁹ Stort uw hart uit voor Zijn aangezicht; God is ons een Toevlucht. Sela. 10Immers zijn de²⁰ gemene mensen zinloosheid, de grote mensen zijn²¹ leugen;²² in de weegschaal opgewogen, zouden zij samen lichter zijn dan de zinloosheid. 11Vertrouwt niet op²³ onderdrukking, noch op roverij; wordt niet ijdel, als het vermogen overvloedig aanwast, en zet²⁴²⁵ er²⁶ het hart niet op. 12God heeft²⁷ één ding gesproken, ik heb dit²⁸ tweemaal gehoord: dat de sterkte²⁹ van God is. 13En de goedertierenheid, o Heere!³⁰ is van U;^31a want U zult ieder vergelden naar zijn werk.