Psalmen 109

1Een¹ psalm van David, voor de opperzangmeester. O God² van mijn lof!³ zwijg niet. 2Want de mond van de goddelozen en⁴ de mond van het bedrog zijn tegen mij opengedaan;⁵ zij hebben met mij gesproken met een valse tong. 3En⁶ met hatelijke woorden hebben zij mij omsingeld; ja,^a zij hebben mij bestreden zonder oorzaak. 4⁷ Voor mijn liefde, staan zij mij tegen;⁸ maar ik was steeds in het gebed. 5En zij hebben mij kwaad voor goed opgelegd, en haat voor mijn liefde. 6⁹ Stel een goddeloze over hem, en¹⁰ de satan¹¹ sta aan zijn rechterhand. 7Als hij gericht wordt, zo ga hij¹² schuldig uit, en¹³ zijn^b gebed zij tot zonde. 8Dat¹⁴ zijn dagen weinig zijn; een ander neme zijn¹⁵ ambt; 9¹⁶ Dat zijn kinderen wezen worden, en zijn vrouw weduwe. 10En dat zijn kinderen¹⁷ hier en daar omzwerven, en bedelen, en¹⁸ de nooddruft uit hun verwoeste plaatsen zoeken. 11Dat¹⁹ de schuldeiser²⁰ aansla al wat hij heeft, en dat de vreemden²¹ zijn arbeid roven. 12Dat hij niemand hebbe, die weldadigheid over hem uitstrekke, en dat er niemand zij, die zijn wezen genadig zij. 13Dat²² zijn nakomelingen uitgeroeid worden; hun naam worde²³ uitgedelgd²⁴ in het andere geslacht. 14De²⁵ ongerechtigheid van zijn vaderen worde gedacht bij JAHWEH, en²⁶ de zonde van zijn moeder worde niet uitgedelgd. 15Dat²⁷ zij steeds voor JAHWEH zijn;^c en²⁸ Hij roeie²⁹ hun herinnering uit van de aarde. 16Omdat hij niet gedacht heeft weldadigheid te doen, maar heeft de ellendigen en de armen man vervolgd, en³⁰ de verslagene van hart, om hem te doden. 17³¹ Omdat hij de vloek heeft liefgehad, dat die hem overkome, en geen lust gehad heeft³² tot de zegen, zo zij³³ die verre van hem. 18En hij zij bekleed met de vloek, als met zijn kleed, en dat die ga tot in het binnenste van hem als het water, en als de olie in zijn beenderen. 19³⁴ Die zij hem als een kleed, waarmee hij zich bedekt, en tot een gordel, waarmee hij zich steeds omgordt. 20Dit zij³⁵ het werkloon van mijn tegenpartijen van JAHWEH, en van degenen,³⁶ die kwaad spreken tegen mijn ziel. 21Maar U, o JAHWEH Heere!³⁷ maak het met mij omwille van uw Naam; omdat Uw goedertierenheid goed is, verlos mij. 22Want ik ben ellendig en arm, en³⁸ mijn hart is in het binnenste van mij doorwond. 23Ik ga heen gelijk een schaduw,³⁹ wanneer zij zich neigt; ik word⁴⁰ omgedreven⁴¹ als een sprinkhaan. 24Mijn knieën struikelen van vasten, en mijn vlees is vermagerd,⁴² zodat er geen vet aan is. 25⁴³ Nog ben ik hun een smaad; als zij mij zien,⁴⁴ zo schudden zij hun hoofd. 26Help mij, JAHWEH, mijn God! verlos mij naar Uw goedertierenheid. 27Opdat zij weten,⁴⁵ dat dit Uw hand is, dat U het, JAHWEH! gedaan hebt. 28Laat hen vloeken, maar zegen U; laat hen⁴⁶ zich opmaken, maar dat zij beschaamd worden; maar dat zich Uw knecht verblijde. 29Laat mijn tegenpartijen⁴⁷ met schande bekleed worden, en dat zij met⁴⁸ hun beschaamdheid zich bedekken, als met een mantel. 30Ik zal JAHWEH met mijn mond⁴⁹ zeer loven, en in het midden⁵⁰ van velen zal ik Hem prijzen. 31Want Hij zal de arme⁵¹ ter rechterhand staan, om hem te verlossen van degenen, die⁵² zijn ziel veroordelen.