Psalmen 1

DIT Boek is onder andere Canonieke Boeken van de Ouden Testaments, in Gods Kerk met recht geacht als een bijzonder kleinood, waarvan men de waardigheid en nuttigheid niet genoeg kan na-denken, veel min met tongen uit-spreken, of met pennen beschrijven. Sommige noemen’t een lusthof, apotheek, en schatkamer of schatkamer van de Christenen; andere een anatomie of ontleding van de geloovige zielen, een Spiegel van Gods menichvuldige, en on-doorgrondelijke genade; item, een volkomen Sommier, of kort begrijp van de gantschen Bijbels, van de Wet en van de Evangelie, of, van Gods ware kennis en dienst. want het begrijpt eensdeels zeer heilzame leeringen van Gods wezen en de H. Drieëenheid, van Gods eigenschappen, eeuwigen Raat, heilig woord, en werken, bijzonderlijk van zijn barmhartigheid en weldaden aan zijn Kerk, en zijn rechtvaardigheid en oordelen over alle goddeloze: verder van de Perzone, en het zaligmakende Ampt van de Messias, onze Heeren JEZUS CHRISTUS, van zijn eeuwige Godtheid, Mensch-werding, lijden en sterven, opstanding, hemelvaart, zitten ter rechterhant zijn Vaders, en d’ uitbreiding zijn Coninkrijks onder de heidenen, door de Prediking van de H. Evangelie: verder van de zondigen staat van de Mensen, van de aard en eigenschap van de weer-geboorte, warer bekering, liefde en vrees Gods, item van de nature van de waren geloofs, vertrouwens, en roems in God, van de sekerheid van de zaligheid, de strijd van de geest en vlees: Item van de Algemene Kerk van de Joden en heidenen, en de Kerken-tucht, van de gemeenschap van de Heiligen, vergeving van de zonden, opstanding van de vlees, en het eeuwig Leven. Anderdeels vindtmen ook in dit boek allerlei heilige geestelijke oeffeningen van de Godsvrucht, als, formulieren of voorschriften van Gods lof en prijs, van dank-seggingen voor ontvangene weldaden, en geloften van dankbaarheid, van zeer vele aandachtige en vyerige gebeden tot God, om alles wat tot zijn eere, en van de geloovigen, zo wel bysonderen als gemenen welstant, zou mogen dienen, voornaamlijk, in allerlei kruis en bekommernis, met zeer heilige meditatien, en uitermaten lieflijke vertroostingen en versterkingen in geloof, gedult, en alle Godsvrucht: Zo datter geen toestant van eenich Christen mens zal konnen bedacht of gevonden worden, daarin hij niet uit dit boek na wensch zou konnen gedient zijn tot bevreding zijn conscientie, en bevordering zijn zaligheid. Weshalve een ieder Christen, zo van hoogen als van leegen state, dit Boek met bysonderen vlijt en aandacht behoort te lesen en te betrachten, om zich te gewennen tot de stijl van de H. Geestes, die daarin gebruikt is; niet twijfelende of het zal hem (wanneer hij het rechte zap en de door-dringende kracht van die gesmaakt heeft) op zijn ziel wezen, als een zeer lieflijken en heilzamen hemels-dauw, en het zal hem niet verdrieten dat zelf steets in zijn herte, mont, en handen te dragen, waar toe het ons van de H. Geest in de Ouden, en van onze JAHWEH I. CHRISTUS zelfs, en zijn Apostelen, in de Nieuwen Testamente meermaals is gerecommandeert, en tot meerder bevalligheid, dienst onser memorie, en dagelicx gebruik, gesangs-wijse van de wijsen en goedigen God zijn Kerk over-gelevert. De Hebreen noemen dit Boek Tehillim, of korter, Tillim, dat is, lofzangen, of prijsingen, omdat een goet deel van de Psalmen van die Inhoud is. De Griekse overzetters hebben het woord Psalmen, en Psalter gebruikt. het welke ook in de Nieuwen Testamente, en verder bij de Latijnen, en andere Christen natiën, als ook bij ons in onze taal behouden is, hoewel het griecx woord eigenlijk ziet op alsulke gesangen, die op Musijk-Instrumenten, zijnde met de vingeren geraakt of geslagen, na de wijse van de Ouden Testaments, bij de openbaren Gods-dienst, in de Tabernakel en Tempel, gepast en gesongen wierden. In’t gemeen wordense genoemd Davids Psalmen, omdat David, door een bysondere gave van de Heiligen Geest in Psalm-dichten uitstekende (als 2.Sam. 23:1, 2. verhaalt wordt) het meesten-deel daarvan gemaakt heeft, zijnde de reste van andere Profeten en Mannen Gods gedicht, als Mozes, Asaph, etc. en van Ezra, na de Babylonische gevangenis, (alsmen houdt) in een boek, en zulk een order als nu zijn, t’ samen-gebracht, zonder te volgen de tijt, in welke ieder Psalm gemaakt zij. De Hebreen delen dit boek (dat van de JAHWEH CHRISTUS het Boek van de Psalmen genoemd wordt Luc. 20:42.) in vijf deelen of boekskens, het eerste zich uitstrekkende tot het ein de van de 41 Psalms, besloten met Amen, ja Amen: het tweede, tot het ein de van de 72, van gelijken besloten met Amen, ja Amen, en het ein de van Davids gebeden: het derde tot het ein de van de 89, die ook besloten wordt met Amen, ja Amen: het vierde tot het ein de van de 106, waarvan het besluit is, Amen, Hallelujah: het vijfde tot het ein de van de 150, of laatsten Psalms, eindigende met Hallelujah.