Nehemia 9

1Verder op de vier en twintigste dag¹ van deze maand verzamelden zich de kinderen van Israël met vasten en met² zakken, en³ aarde was op hen. 2En het zaad van Israël scheidde zich af van alle⁴ vreemden. En zij stonden, en deden belijdenis van hun zonden en van hun vaderen ongerechtigheden. 3Want als zij opgestaan waren op hun standplaats, zo⁵ lazen zij in het wetboek van JAHWEH, van hun God, een⁶ vierendeel van de dag; en op een ander vierendeel deden zij belijdenis, en aanbaden JAHWEH, hun God. 4Jesua nu, en Bani, Kadmiël, Sebanja, Bunni, Serebja, Bani en Chenani, stonden op⁷ het hoge gestoelte van de Levieten, en riepen met⁸ luide stem tot JAHWEH, hun God; 5En de Levieten, Jesua, en Kadmiël, Bani, Hasabneja; Serebja, Hodia, Sebanja, Petahja, zeiden: Staat op,⁹ looft JAHWEH, uw God, van eeuwigheid tot in eeuwigheid; en¹⁰ men love de Naam¹¹ van Uw heerlijkheid, die verhoogd is boven allen¹² lof en prijs! 6U bent die JAHWEH alleen,^a U hebt gemaakt de hemel, de¹³ hemel van de hemelen, en¹⁴ al hun leger, de aarde en al wat daarop is, de zeeën en al wat daarin is, en U maakt die allen¹⁵ levend; en het¹⁶ leger van de hemelen¹⁷ aanbidt U. 7U bent die JAHWEH, de God, Die Abram hebt gekozen, en hem^b uit Ur van de Chaldeeën uitgevoerd; en U hebt zijn^c naam gesteld Abraham. 8^d En U hebt zijn hart getrouw gevonden voor Uw aangezicht, en hebt een verbond met hem gemaakt,^e dat U zou geven het land van de Kanaänieten, van de Hethieten, van de Amorieten, en van de Ferezieten, en van de Jebusieten, en van de Girgasieten, dat U het zijn zade zou geven; en U hebt Uw woorden bevestigd, omdat U¹⁸ rechtvaardig bent. 9^f En U hebt aangezien van onze vaders ellende in Egypte, en U hebt hun geroep gehoord aan de Schelfzee; 10^g En U hebt tekenen en wonderen¹⁹ gedaan aan Farao, en aan al zijn knechten, en aan al het volk van zijn land; want U wist, dat zij trots tegen hen handelden; en U hebt U een Naam gemaakt, zoals het op deze dag is. 11^h En U hebt de zee voor hun aangezicht gekliefd, dat zij in het midden van de zee op het droge zijn doorgegaan; en hun vervolgers hebt U in de diepten geworpen, als een steen in sterke wateren. 12ⁱ En U hebt ze overdag geleid met een wolkkolom, en in de nacht met een vuurkolom, om hen te lichten op de weg, waarin zij zouden wandelen. 13^k En U bent neergedaald op de berg Sinaï, en hebt met hen gesproken uit de²⁰ hemel; en U hebt hun gegeven rechtmatige rechten, en²¹ getrouwe wetten, goede voorschriften en geboden. 14En U hebt Uw heilige sabbat bekend gemaakt; en U hebt hun geboden, en voorschriften en een wet bevolen, door de²² hand van Uw knecht Mozes. 15^l En U hebt hun brood uit de²³ hemel gegeven voor hun honger, en hun^m water uit de steenrots voortgebracht voor hun dorst; en U hebt tot hen gezegd, dat zij zouden ingaan om te erven het land, waarover²⁴ U Uw hand ophieft, dat U het hun zou geven. 16Maar zij en onze vaders hebben trots gehandeld, en zij hebben hun²⁵ nek verhard, en niet gehoord naar Uw geboden; 17En zij hebben geweigerd te horen, en niet gedacht aan Uw wonderen, die U bij hen gedaan had, en hebben hun nek verhard, en in hun opstandigheid eenⁿ hoofd gesteld, om weer te keren tot hun dienstbaarheid. Maar U,^o een God van²⁶ vergevingen, genadig en barmhartig, geduldig, en groot van²⁷ weldadigheid, hebt hen evenwel niet verlaten. 18^p Zelfs, als zij zich een gegoten kalf gemaakt hadden, en gezegd: Dit is uw God, Die u uit Egypte heeft opgevoerd; en grote lasteren gedaan hadden; 19Hebt U hen toch door Uw²⁸ grote barmhartigheid niet verlaten in de woestijn; de^q wolkkolom week niet van hen overdag, om hen op de weg te leiden, noch de vuurkolom in de nacht, om hen te lichten, en²⁹ dat, op de weg, waarin zij zouden wandelen. 20^r En U hebt Uw goede Geest gegeven om hen te onderwijzen; en^s Uw Manna hebt U niet geweerd van hun mond, en water hebt U hun gegeven voor hun dorst. 21^t Zo hebt U hen veertig jaren onderhouden in de woestijn; zij hebben geen gebrek gehad; hun kleren zijn niet versleten, en hun voeten niet gezwollen. 22Verder hebt U hun koninkrijken en volken gegeven, en hebt hen verdeeld in³⁰ hoeken. Zo hebben zij erfelijk bezeten het land van^v Sihon, te weten, het land van de koning van³¹ Hesbon, en het land van Og, koning van Basan. 23U hebt ook hun kinderen vermenigvuldigd, als de sterren van de hemel; en U hebt hen gebracht in het land, waarvan U tot hun vaderen had gezegd, dat zij zouden ingaan om het erfelijk te bezitten. 24Zo zijn de kinderen daarin gekomen, en hebben dat land erfelijk ingenomen; en U hebt de inwoners van het land, de Kanaänieten, voor hun aangezicht ten ondergebracht, en hebt hen in hun hand gegeven, en ook hun koningen en de volken van het land, om daarmede te doen naar hun welgevallen. 25En zij hebben versterkte steden en een vet land ingenomen, en erfelijk bezeten, huizen, vol van³² alle goed, uitgehouwen bornputten, wijngaarden, olijfgaarden en bomen³³ van voedsel, in menigte; en zij hebben gegeten, en zijn zat en vet geworden, en³⁴ hebben in hartstocht geleefd, door Uw grote goedigheid. 26Maar zij zijn opstandig geworden, en hebben tegen U gerebelleerd, en Uw wet³⁵ achter hun rug geworpen, en Uw profeten gedood die³⁶ tegen hen betuigden, om hen te doen terugkeren tot U; zo hebben zij grote lasteren gedaan. 27Daarom hebt U hen gegeven in de hand van hun benauwers, die hen benauwd hebben; maar als zij in de tijd van hun benauwdheid tot U riepen, hebt U van de hemel gehoord, en hun naar Uw grote barmhartigheden verlossers gegeven, die hen uit de hand van hun benauwers verlosten. 28Maar als zij rust hadden, keerden zij weer om kwaad te doen voor Uw aangezicht; zo verliet U hen in de hand van hun vijanden, dat zij over hen heersten; als zij zich dan bekeerden, en U aanriepen, zo hebt U hen van de hemel gehoord, en hebt hen naar Uw barmhartigheden tot vele tijden uitgerukt. 29En U hebt tegen hen betuigd, om hen te doen terugkeren tot Uw wet; maar zij hebben trots gehandeld, en niet gehoord naar Uw geboden, en tegen Uw rechten, daartegen hebben zij gezondigd, waardoor een mens, die ze doet, leven zal; en³⁷ zij hebben hun schouder teruggetrokken, en hun³⁸ nek verhard, en niet gehoord. 30Maar U³⁹ verdroeg het⁴⁰ vele jaren over hen, en betuigde tegen hen door Uw Geest, door⁴¹ de dienst van Uw profeten, maar zij neigden het oor niet; daarom hebt U hen gegeven in de hand van de volken van de landen. 31Maar door Uw grote barmhartigheden hebt U hen niet vernield, noch hen verlaten; want U bent een genadig en barmhartig God. 32Nu dan, o onze God, U grote, U machtige, en U vreselijke God, Die het verbond en de weldadigheid houdt; laat voor Uw aangezicht niet gering zijn al de⁴³ moeite, die ons⁴⁴ getroffen heeft, onze koningen, onze vorsten, en onze priesters; en onze profeten, en onze vaderen, en Uw hele volk, van de dagen van de koningen van⁴⁵ Assur af tot op deze dag. 33Maar U bent rechtvaardig, in alles, wat ons overkomen is; want U hebt⁴⁶ trouw gehandeld, maar wij hebben goddeloos gehandeld. 34En onze koningen, onze vorsten, onze priesters en onze vaders hebben Uw wet niet gedaan; en zij hebben niet geluisterd naar Uw geboden, en naar Uw getuigenissen, die U tegen hen betuigde. 35Want zij hebben U niet gediend in hun koninkrijk, en in Uw veelvuldig goed, dat U hun gaf, en in dat wijde en dat vette land, dat U voor hun⁴⁷ aangezicht gegeven had; en zij hebben zich niet bekeerd van hun boze werken. 36Zie, wij zijn heden knechten; ja, het land, dat U onze vaderen gegeven hebt, om de vrucht daarvan, en het goede daarvan te eten, zie, daarin zijn wij knechten. 37En⁴⁸ het vermenigvuldigt zijn inkomste voor de koningen, die U over ons gesteld hebt, vanwege onze zonden; en zij heersen over onze lichamen en over onze beesten, naar hun welgevallen; zo zijn wij in grote benauwdheid. 38En⁴⁹ in dit alles⁵⁰ maken wij een⁵¹ vast verbond en schrijven het; en onze vorsten, onze Levieten en onze priesters zullen⁵² het verzegelen.