Markus 7

1^a En tot Hem verzamelden de Farizeën, en sommigen van de¹ Schriftgeleerden, die van Jeruzalem gekomen waren; 2En ziende, dat sommigen van Zijn discipelen met² onreine, dat is, met ongewassen handen³ brood aten,⁴ berispten zij hen. 3Want de Farizeën en al de Joden eten niet, tenzij dat zij eerst de handen⁵ dikwijls groeien,⁶ houdende de voorschriften van⁷ de oude. 4En van de⁸ markt komende, eten zij niet, tenzij dat zij eerst⁹ gewassen zijn. En vele andere dingen zijn er, die zij aangenomen hebben te houden, als namelijk de wassingen van de¹⁰ drinkbekers, en kannen, en koperen voorwerpen, en¹¹ bedden. 5Daarna vraagden Hem de Farizeën en de Schriftgeleerden: Waarom¹² wandelen Uw discipelen niet naar de inzetting van¹³ de ouden, maar eten het brood met ongewassen handen? 6Maar Hij antwoordde en zei tot hen: Wel heeft Jesaja, van u, huichelaars, geprofeteerd, zoals geschreven is: Dit volk eer Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij. 7^c Maar tevergeefs¹⁶ eren¹⁷ zij Mij, lerende onderwijzingen, die geboden zijn van de mensen; 8Want, nalatende het gebod van God, houdt u de voorschriften van de mensen, als namelijk wassingen van de kannen en drinkbekers; en andere dergelijke dingen doet u vele. 9En Hij zei tot hen: U doet zeker Gods gebod wel te niet, opdat u uw voorschriften zou onderhouden. 10Want Mozes heeft gezegd: Eer uw vader en uw moeder; en: wie vader of moeder vloekt, die zal de dood sterven. 11Maar u zegt: Zo een mens tot vader of moeder zegt: Het is korban (dat is te zeggen, een gave), zo wat u van mij zou kunnen ten nutte komen, die voldoet. 12En u laat hem niet meer toe, iets aan zijn vader of zijn moeder te doen; 13^20f Makende zo Gods woord krachteloos door uw inzetting, die u ingezet hebt; en vele dergelijke dingen doet u. 14^g En tot Zich de hele menigte geroepen hebbende, zei Hij tot hen: Hoort Mij allen en verstaat. 15^h Er is²¹ niets van buiten de mens in hem ingaande, dat hem kan²² ontreinigen; maar de dingen, die van hem uitgaan, die zijn het, die de mens ontreinigen. 16²³ Zo iemand oren heeft om te horen, die hore. 17ⁱ En toen Hij van de menigte in huis gekomen was, vraagden Hem Zijn discipelen van de²⁴ gelijkenis. 18En Hij zei tot hen: Bent ook u zo onwetend? Verstaat u niet, dat al wat van buiten in de mens ingaat, hem niet kan ontreinigen? 19Want het gaat niet in zijn hart, maar in de buik, en gaat in²⁵ de heimelijkheid uit, reinigende al de spijzen. 20En Hij zei: Wat uitgaat uit de mens, dat ontreinigt de mens. 21^k Want van binnen uit het hart van de mensen komen voort kwade²⁶ gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen, 22Dieverijen,²⁷ gierigheden, boosheden, bedrog,²⁸ ontucht,²⁹ een boos oog, lastering,³⁰ hoogmoed, onverstand. 23Al deze boze dingen³¹ komen voort van binnen, en ontreinigen de mens. 24^l En van daar opstaande, ging Hij weg³² naar het gebied van Tyrus en Sidon; en in een huis gegaan zijnde, wilde Hij niet, dat het iemand wist, en Hij kon toch niet verborgen zijn. 25Want een vrouw, wier dochtertje een onreine geest had, van Hem gehoord hebbende, kwam en viel neer aan Zijn voeten. 26Deze nu was een³³ Griekse vrouw,³⁴ van geboorte uit³⁵ Syro-fenicië; en zij bad Hem, dat Hij de duivel uitwierp uit haar dochter. 27Maar Jezus zei tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden; want het is niet passend dat men het brood van de kinderen neme, en de hondjes voor werpe. 28Maar zij antwoordde en zei tot Hem: Ja, Heere, maar ook de hondjes eten onder de tafel van de kruimkens van de kinderen. 29En Hij zei tot haar: Vanwege deze woords ga heen, de duivel is uit uw dochter uitgevaren. 30En als zij in haar huis kwam, vond zij, dat de duivel³⁹ uitgevaren was, en de dochter⁴⁰ liggende op het bed. 31^m En Hij opnieuw weggegaan zijnde van het gebied van Tyrus en Sidon, kwam aan de zee van Galilea, door het midden van⁴¹ het gebied van Dekapolis. 32ⁿ En zij brachten tot Hem een dove, die moeizaam sprak, en baden Hem, dat Hij⁴² de hand op hem legde. 33En hem van de menigte⁴³ alleen genomen hebbende,⁴⁴ stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan; 34En opwaarts ziende naar de hemel, zuchtte Hij, en zei tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend! 35En meteen werden zijn oren geopend, en de band van zijn tong werd los, en hij sprak recht. 36En Hij gebood hunlieden, dat zij het⁴⁷ niemand zeggen zouden; maar wat Hij hun ook gebood, zo verkondigden zij het van de te⁴⁸ meer. 37En zij ontzetten zich bovenmate zeer, zeggende: Hij heeft alles wel gedaan, en Hij maakt, dat de doven horen, en de stommen spreken.