Lukas 22

1^a En het¹ feest van de ongezuurde broden, genoemd pascha, was² nabij. 2^b En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem ombrengen zouden; want zij vreesden het volk. 3^c En de satan³ voer in Judas, die toegenaamd was Iskariot, zijnde uit het getal van de twaalven. 4En hij ging heen en sprak met de overpriesters en⁴ de hoofdmannen, hoe hij Hem hun zou overleveren. 5En zij waren verblijd, en zijn het eens geworden, dat zij hem⁵ geld geven zouden. 6En hij beloofde het, en zocht⁶ gelegenheid, om Hem hun over te leveren,⁷ zonder oproer. 7^d En de dag van de ongezuurde broden kwam, op die het pascha⁸ moest geslacht worden. 8En Hij zond Petrus en Johannes uit, zeggende: Gaat heen, en bereidt ons het pascha, opdat wij het eten mogen. 9En zij zeiden tot Hem: Waar wilt U, dat wij het bereiden? 10En Hij zei tot hen: Ziet, als u in de stad zult gekomen zijn, zo zal u een mens ontmoeten, dragende een kruik waters; volgt hem in het huis, daar hij ingaat. 11En u zult zeggen tot de huisvader van dat huis: De Meester zegt u: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal? 12En hij zal u een grote¹⁴ toegeruste opperzaal wijzen, bereidt het daar. 13En zij, heengaande, vonden het, zoals Hij hun gezegd had, en bereidden het pascha. 14En als het¹⁵ uur gekomen was, zat Hij aan, en de twaalf apostelen met Hem. 15En Hij zei tot hen: Ik heb enorm begeerd, dit pascha met u te eten, voordat Ik lijde; 16Want Ik zeg u, dat Ik niet meer daarvan eten zal, totdat¹⁷ het vervuld zal zijn in het Koninkrijk van God. 17En als Hij¹⁸ een drinkbeker genomen had, en gedankt had, zei Hij: Neemt deze, en deelt hem onder u. 18Want Ik zeg u, dat Ik niet drinken zal van de vrucht van de wijnstok, totdat het Koninkrijk van God zal gekomen zijn. 19En Hij nam brood, en als Hij gedankt had, brak Hij het, en gaf het hun, zeggende: Dat is Mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt; doet dat tot Mijn herinnering. 20Evenzo ook de drinkbeker na het avondmaal, zeggende: Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed, dat voor u vergoten wordt. 21^g Maar zie, de hand van degene, die Mij verraadt, is met Mij aan de tafel. 22En de Zoon des mensen gaat wel heen,^h zoals²⁶ besloten is; maar wee die mens, door welke Hij²⁷ verraden wordt! 23En zij begonnen onder elkaar te vragen, wie van hen het toch mocht zijn, die dat doen zou. 24En er werd ook²⁸ twisting onder hen, wie van hen²⁹ scheen de meeste te zijn. 25En Hij zei tot hen: De koningen van de volken heersen over hen; en die macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. 26^k Maar u niet zo;^l maar³³ de meeste onder u, die zij gelijk de³⁴ minste, en die³⁵ voorganger is, als een die dient. 27Want wie is meerder, die³⁶ aanzit, of die dient? Is het niet die aanzit?^m Maar Ik ben in het midden van u, als één die dient. 28En u bent degenen, die met Mij steeds gebleven bent in Mijn verzoekingen. 29ⁿ En Ik³⁷ beschik u het Koninkrijk, zoals Mijn Vader dat Mij bestemd heeft; 30Opdat u³⁸ eet en drinkt aan Mijn tafel in Mijn Koninkrijk, en^o zit op tronen,³⁹ oordelende de twaalf geslachten van Israël. 31En de Heere zei: Simon, Simon, ziet, de satan heeft u zeer begeerd om te ziften als de tarwe; 32Maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet⁴² ophoude; en u, als u eens zult bekeerd zijn, zo versterk uw broeders. 33En hij zei tot Hem: Heere, ik ben bereid, met U ook in de gevangenis en in de dood te gaan. 34Maar Hij zei: Ik zeg u, Petrus, de haan zal heden niet kraaien, voordat u drie keer zult verloochend hebben, dat u Mij kent. 35En Hij zei tot hen: Als Ik u uitzond, zonder beurs, en reiszak, en schoenen, heeft u ook iets ontbroken? En zij zeiden: Niets. 36Hij zei dan tot hen: Maar nu, wie een beurs heeft, die neme hem, evenzo ook een reiszak; en die geen heeft, die verkope zijn kleed, en kope een zwaard. 37Want Ik zeg u, dat nog dit, dat geschreven is, in Mij moet volbracht worden, namelijk:^s En Hij is met⁴⁶ de misdadigen gerekend. Want ook die dingen, die van Mij geschreven⁴⁷ zijn, hebben een einde. 38En zij zeiden: Heere! zie hier twee zwaarden. En Hij zei tot hen:⁴⁸ Het is genoeg. 39^t En uitgaande, vertrok Hij,⁴⁹ zoals Hij gewoon was, naar de Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen. 40En als Hij aan die plaats gekomen was, zei Hij tot hen: Bidt, dat u niet in verzoeking komt. 41^v En⁵⁰ Hij scheidde Zich van hen af, ongeveer een steenworp; en knielde neer en bad, 42Zeggende: Vader,⁵¹ of U wilde deze drinkbeker van Mij wegnemen, maar niet Mijn wil,^x maar de van U geschiede. 43En van Hem werd gezien een engel uit de hemel, die Hem versterkte. 44^y En in⁵² zwaren strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En zijn zweet werd gelijk⁵³ grote droppelen bloed, die op de aarde afliepen. 45En als Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij tot Zijn discipelen, en vond hen slapende van verdriet. 46En Hij zei tot hen: Wat slaapt u? Staat op en bidt, opdat u niet in verzoeking komt. 47En als Hij nog sprak, ziet daar een menigte; en één van de twaalven, die genoemd was Judas, ging hun voor, en kwam bij Jezus,⁵⁴ om Hem te kussen. 48En Jezus zei tot hem: Judas, verraadt u de Zoon des mensen met een kus? 49En die bij Hem waren, ziende, wat er gebeuren zou, zeiden tot Hem: Heere, zullen wij met het zwaard slaan? 50^a En⁵⁵ één uit hen sloeg⁵⁶ de dienaar van de hogepriester, en hieuw hem zijn rechteroor af. 51En Jezus, antwoordende, zei: Laat hen tot hiertoe geworden; en raakte zijn oor aan, en heelde hem. 52^b En Jezus zei⁵⁷ tot de overpriesters, en de hoofdmannen van de tempel, en ouderlingen, die tegen Hem gekomen waren: Bent u uitgegaan met zwaarden en⁵⁸ stokken als tegen een⁵⁹ moordenaar? 53Als Ik dagelijks met u was in de tempel, zo hebt u de handen tegen Mij niet uitgestoken; maar dit is uw uur, en⁶⁰ de macht van de duisternis. 54^c En zij grepen Hem en leidden Hem weg, en brachten Hem in⁶¹ het huis van de hogepriester. En Petrus volgde van verre. 55^d En als zij vuur ontstoken hadden in het midden van de zaal, en zij samen nederzaten, zat Petrus in het midden van hen. 56En een zekere dienstmaagd, ziende hem bij⁶² het vuur zitten, en haar ogen op hem houdende, zei: Ook deze was met Hem. 57Maar hij verloochende Hem, zeggende: Vrouw, ik ken Hem niet. 58En kort daarna een ander, hem ziende, zei: Ook u bent van⁶³ die. Maar Petrus zei: Mens, ik ben niet. 59En als het ongeveer een uur geleden was, bevestigde dat een ander, zeggende: In van de waarheid, ook deze was met Hem; want hij is ook een Galileër. 60Maar Petrus zei: Mens, ik weet niet, wat u zegt. En meteen, als hij nog sprak, kraaide de haan. 61En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord van de Heere, hoe Hij hem gezegd had:^e Voordat de haan⁶⁶ zal gekraaid hebben, zult u Mij drie keer verloochenen. 62En Petrus, naar buiten gaande, huilde bitter. 63^f En de mannen, die Jezus hielden, bespotten Hem,^g en sloegen Hem. 64En als zij Hem overdekt hadden, sloegen zij Hem op het aangezicht, en vraagden Hem, zeggende: Profeteer, wie het is, die U geslagen heeft? 65En vele andere dingen⁶⁷ zeiden zij tegen Hem, lasterend. 66^h En als het dag geworden was,⁶⁸ verzamelden⁶⁹ de ouderlingen van het volk, en de overpriesters en Schriftgeleerden, en brachten Hem in hun⁷⁰ raad, 67Zeggende:⁷¹ Bent U de Christus, zeg het ons. En Hij zei tot hen: Als Ik het u zeg, u zult het niet geloven; 68En als Ik ook vraag, u zult Mij niet antwoorden, of loslaten; 69⁷²ⁱ Van nu aan zal de Zoon des mensen gezeten zijn aan de rechterhand van de kracht van God. 70En zij zeiden allen: Bent U dan de Zoon van God? En Hij zei tot hen:⁷³ U zegt, dat Ik het ben. 71En zij zeiden: Wat hebben wij nog getuigenis nodig? Want wij zelf hebben het uit Zijn mond gehoord.