Job 9

1Maar Job antwoordde en zei: 2Werkelijk, ik weet, dat het¹ zo is; want hoe zou^a de mens rechtvaardig zijn² bij God? 3Zo Hij lust heeft, om met hem te twisten,³ niet één uit duizend zal hij Hem beantwoorden. 4⁴ Hij is wijs⁵ van hart, en sterk van kracht; wie heeft zich tegen Hem verhard, en vrede gehad? 5Die de bergen verzet, dat zij⁶ het niet gewaar worden, Die ze omkeert in Zijn toorn; 6Die de aarde beweegt uit haar plaats, dat⁷ haar pilaren⁸ schudden; 7Die⁹ de zon gebiedt, en¹⁰ zij gaat niet op; en¹¹ verzegelt de sterren; 8Die alleen^b de hemelen uitbreidt, en treedt op de¹² hoogten van de zee; 9Die de¹³ Wagen maakt, de¹⁴ Orion, en het¹⁵ Zevengesternte, en de¹⁶ binnenkameren van het Zuiden; 10^17c Die grote dingen doet,¹⁸ die men niet doorzoeken kan; en wonderen, die men niet tellen kan. 11Zie, Hij¹⁹ zal voor mij heengaan, en ik zal Hem niet zien; en Hij²⁰ zal voorbijgaan, en ik zal Hem niet merken. 12²¹ Zie, Hij zal²² roven, wie zal het Hem doen wedergeven? Wie zal tot Hem zeggen: Wat doet U? 13God zal²³ Zijn toorn niet afkeren; onder Hem worden gebogen de²⁴ hoogmoedige helpers. 14Hoeveel te min zal ik Hem²⁵ antwoorden, en mijn woorden uitkiezen²⁶ tegen Hem? 15Die ik, zo ik rechtvaardig was, niet zou antwoorden; mijn Rechter zal ik om genade bidden. 16Als ik roep, en Hij mij antwoordt; ik zal²⁷ niet geloven, dat Hij mijn stem ter ore genomen heeft. 17Want Hij vermorzelt mij door een²⁸ onweer, en vermenigvuldigt mijn²⁹ wonden³⁰ zonder oorzaak. 18Hij laat mij niet toe³¹ mijn adem te vertellen; maar Hij verzadigt mij met³¹ bitterheden. 19³³ Zo het aan de kracht komt, zie, Hij is sterk; en zo het aan het recht komt, wie zal mij³⁴ dagvaarden? 20³⁵ Zo ik mij rechtvaardig,³⁶ mijn mond zal mij verdoemen; ben ik oprecht,³⁷ Hij zal mij toch verkeerd verklaren. 21Ben ik oprecht, zo acht³⁸ ik toch mijn³⁹ ziel niet; ik versmaad mijn leven. 22⁴⁰ Dat is één ding, daarom zeg ik:^d De oprechte en de goddeloze verdoet Hij. 23Als de gesel haastig⁴¹ doodt,⁴² bespot Hij de⁴³ verzoeking van de onschuldigen. 24De aarde wordt⁴⁴ gegeven⁴⁵ in de hand van de⁴⁶ goddelozen; Hij overdekt het aangezicht haar rechteren; zo niet,⁴⁷ wie is Hij⁴⁸ dan? 25^49e En mijn dagen zijn⁵⁰ lichter geweest dan een loper; zij zijn weggevloden, zij hebben het goede⁵¹ niet gezien. 26Zij zijn voorbijgevaren⁵² met⁵³ jachtschepen; gelijk een adelaar naar het aas toevliegt. 27Als mijn zeggen is: Ik zal mijn klacht vergeten, en ik zal mijn⁵⁴ gebaar laten varen, en mij opfrissen; 28Zo schroom ik voor al mijn⁵⁵ smarten; ik weet, dat U mij niet onschuldig⁵⁶ zult houden. 29Ik zal⁵⁷ toch goddeloos zijn; waarom dan zal ik⁵⁸ zinloos arbeiden? 30^f Als ik mij wasse met sneeuwwater, en mijn handen zuivere⁵⁹ met zeep; 31Dan zult U mij in⁶⁰ de gracht induiken, en mijn⁶¹ kleren zullen van mij gruwen. 32^g Want Hij is niet een man, als ik, die ik antwoorden zou, zo wij samen in het gericht kwamen. 33Er is geen⁶² scheidsman tussen ons,⁶³ die zijn hand op ons beiden leggen mocht. 34^64h Dat Hij van op mij Zijn⁶⁵ roede wegdoe, en dat Zijn verschrikking mij niet verbaasd make; 35Zo zal ik spreken, en Hem niet vrezen; want⁶⁶ zo ben ik niet⁶⁷ bij mij.