Job 21

1Maar Job antwoordde en zei: 2¹ Hoort aandachtig mijn rede, en laat² dit zijn³ uw vertroostingen. 3Verdraagt mij, en ik zal spreken; en nadat ik gesproken zal hebben,⁴ spot dan. 4Is (wat mij betreft) mijn klacht⁵ tot de mens? Maar⁶ of het zo was,⁷ waarom zou mijn geest niet⁸ verdrietig zijn? 5Ziet mij aan, en wordt⁹ verbaasd, en¹⁰ legt de hand op de mond. 6Ja, wanneer ik¹¹ daaraan gedenk, zo word ik beroerd, en mijn vlees heeft een gruwen gevat. 7^a Waarom leven de goddelozen, worden oud, ja, worden geweldig in vermogen? 8Hun¹² zaad is bestendig met hen voor hun aangezicht, en hun¹³ spruiten zijn voor hun ogen. 9Hun huizen hebben¹⁴ vrede zonder vreze, en de¹⁵ roede Gods is op hen niet. 10¹⁶ Zijn stier bespringt, en mist niet; zijn koe kalft, en misdraagt niet. 11Hun jonge kinderen zenden¹⁷ zij uit als een¹⁸ kudde, en hun kinderen¹⁹ huppelen. 12Zij²⁰ heffen op met de trommel en de harp, en zij verblijden zich op het geluid van de orgels. 13In²¹ het goede²² verslijten zij hun dagen; en²³ in een ogenblik dalen zij in het graf. 14^b Toch²⁴ zeggen zij tot God: Wijk van ons, want aan de kennis²⁵ van Uw wegen hebben wij geen lust. 15^c Wat is de Almachtige, dat wij Hem zouden dienen? En wat baat zullen wij hebben,²⁶ dat wij Hem aanlopen zouden? 16Maar²⁷ zie, hun goed is niet in hun hand;^d de²⁸ raad van de goddelozen is ver van mij. 17²⁹ Hoe dikwijls gebeurt het, dat³⁰ de lamp van de goddelozen uitgeblust wordt, en hun verderf hun overkomt; dat^e God hun smarten uitdeelt in Zijn toorn! 18Dat³¹ zij gelijk stro worden voor de wind, en gelijk kaf, dat de wervelwind wegsteelt; 19Dat God Zijn³² geweld³³ weglegt voor Zijn kinderen,³⁴ hem³⁵ vergeldt, dat hij het gewaar wordt; 20Dat zijn ogen zijn ondergang zien, en³⁶ hij drinkt van de woede van de Almachtigen! 21Want³⁷ wat lust zou hij na zich aan zijn huis hebben,³⁸ als het getal van zijn maanden afgesneden is? 22^f Zal men God³⁹ wetenschap leren, daar Hij de⁴⁰ hogen⁴¹ richt? 23⁴² Deze sterft⁴³ in de kracht van zijn volkomenheid, daar hij geheel stil en gerust was; 24Zijn⁴⁴ melkvaten waren vol melk, en het⁴⁵ merg van zijn benen was bevochtigd. 25De ander daarentegen sterft⁴⁶ met een bittere ziel, en hij heeft van het⁴⁷ goede niet⁴⁸ gegeten. 26Zij liggen⁴⁹ samen neer in het stof,^g en het gewormte overdekt ze. 27⁵⁰ Ziet, ik weet uw gedachten, en de⁵¹ boze verdichtselen, waarmee u tegen mij geweld doet. 28Want u zult⁵² zeggen: Waar is⁵³ het huis van de prins, en waar is de tent van de woningen van⁵⁴ de goddelozen? 29Hebt u niet⁵⁵ gevraagd⁵⁶ de voorbijgaanden op de weg, en kent u hun⁵⁷ tekenen niet? 30^h Dat de boze⁵⁸ onttrokken wordt op de dag van het verderf;⁵⁹ dat zij op de dag van⁶⁰ de uitbarstingen van toorn ontvoerd worden. 31Wie zal⁶¹ hem in het aangezicht⁶² zijn weg vertonen? Als hij⁶³ wat doet,⁶⁴ wie zal hem vergelden? 32Eindelijk wordt hij naar⁶⁵ de graven gebracht, en⁶⁶ is steeds in de aardhoop. 33⁶⁷ De kluiten van het dal zijn hem zoet, en hij⁶⁸ trekt na zich alle mensen; en van degenen, die⁶⁹ voor hem geweest zijn, is geen getal. 34Hoe vertroost⁷⁰ u mij dan met zinloosheid, omdat in uw antwoorden⁷¹ overtreding overig is?