Job 19

1Maar Job antwoordde en zei: 2Hoe lang zult u mijn ziel bedroeven, en mij¹ met woorden verbrijzelen? 3U hebt nu² tienmaal mij schande aangedaan; u schaamt u niet, u³ verhardt u tegen mij. 4Maar ook het zij werkelijk,⁴ dat ik gedwaald heb,⁵ mijn dwaling zal bij mij overnachten. 5Als u⁶ werkelijk u verheft tegen mij, en⁷ mijn smaad tegen mij drijft; 6Weet nu,⁸ dat God mij heeft⁹ omgekeerd, en¹⁰ mij met Zijn net omsingeld. 7Ziet, ik roep,¹¹ geweld! maar word niet verhoord; ik schreeuw, maar er is geen¹² recht. 8¹³ Hij heeft mijn weg toegemuurd, dat ik niet doorgaan kan, en over mijn paden heeft Hij¹⁴ duisternis gesteld. 9¹⁵ Mijn eer heeft Hij van mij afgetrokken, en de¹⁶ kroon van mijn hoofd heeft Hij weggenomen. 10Hij heeft mij rondom¹⁷ afgebroken, zodat ik¹⁸ heenga, en heeft mijn¹⁹ verwachting als een boom²⁰ weggerukt. 11Daartoe heeft Hij Zijn toorn tegen mij ontstoken, en mij bij Zich^21a geacht als Zijn vijanden. 12²² Zijn benden zijn samen aangekomen, en hebben tegen mij haar²³ weg gebaand, en hebben zich gelegerd rondom mijn tent. 13^b Mijn²⁴ broers heeft Hij verre van mij gedaan; en die mij kennen,²⁵ zeker, zij zijn van mij vervreemd. 14Mijn nabestaanden²⁶ houden op, en mijn bekenden vergeten mij. 15Mijn²⁷ huisgenoten en mijn dienaressen achten mij voor een vreemde; een uitlander²⁸ ben ik in hun ogen. 16Ik riep mijn knecht, en hij antwoordde niet; ik²⁹ smeekte met mijn mond tot hem. 17Mijn³⁰ adem is mijn huisvrouw vreemd; en ik smeek³¹ omwille van de kinderen van mijn buik. 18^c Ook versmaden mij³² de jonge kinderen;³³ sta ik op, zo spreken zij mij tegen. 19^d Alle³⁴ mensen van mijn vertrouwelijke raad hebben een gruwel aan mij; en die ik liefhad, zijn tegen mij gekeerd. 20^e Mijn³⁵ gebeente kleeft aan mijn huid en aan mijn vlees;³⁶ en ik ben ontkomen met de huid van mijn tanden. 21Ontfermt u mijn, ontfermt u mijn, o u, mijn vrienden! want de hand van God heeft mij³⁷ aangeraakt. 22Waarom vervolgt u mij³⁸ als God, en³⁹ wordt niet verzadigd van mijn vlees? 23⁴⁰ Och, of nu mijn woorden toch opgeschreven werden. Och, of zij in een boek ook werden ingetekend! 24Dat zij met een ijzeren griffie en⁴¹ lood voor eeuwig in een rots gehouwen werden! 25⁴² Want ik weet: mijn⁴³ Verlosser leeft, en⁴⁴ Hij zal de laatste⁴⁵ over het stof opstaan; 26En als⁴⁶ zij⁴⁷ na mijn huid⁴⁸ dit doorknaagd zullen hebben, zal ik uit mijn vlees⁴⁹ God aanschouwen; 27Die ik⁵⁰ voor mij aanschouwen zal, en mijn ogen zien zullen, en niet⁵¹ een vreemde;⁵² mijn nieren⁵³ verlangen zeer in mijn⁵⁴ schoot. 28Werkelijk,⁵⁵ u zou zeggen: Waarom vervolgen wij hem?⁵⁶ Aangezien de wortel van de zaak in mij gevonden wordt. 29Schroomt u⁵⁷ vanwege het zwaard; want⁵⁸ de woede is over de misdaden van⁵⁹ het zwaard; opdat u weet, dat er⁶⁰ een gericht zij.