Job 11

1Toen antwoordde Zofar, de Naämathiet, en zei: 2Zou¹ de veelheid van de woorden niet beantwoord worden, en zou² een klapachtig man³ recht hebben? 3⁴ Zouden uw⁵ leugens de mensen doen zwijgen, en zou u spotten, en niemand u beschamen? 4Want u hebt gezegd:⁶ Mijn leer is zuiver, en⁷ ik ben rein⁸ in uw ogen. 5Maar zeker,⁹ och, of God sprak, en Zijn lippen tegen u opende; 6En u bekend maakte de geheimen van de wijsheid, omdat¹⁰ zij dubbel zijn¹¹ in wezen! Daarom weet, dat God voor u¹² vergeet van uw¹³ ongerechtigheid. 7Zult u¹⁴ de onderzoeking Gods vinden? Zult u tot de volmaaktheid toe¹⁵ de Almachtige vinden? 8¹⁶ Zij is als de hoogten van de hemelen,¹⁷ wat kunt u doen? Dieper dan het¹⁸ dodenrijk, wat kunt u weten? 9Langer dan de aarde is haar maat, en breder dan de zee. 10Als¹⁹ Hij voorbijgaat, opdat Hij²⁰ overlevere of²¹ vergadere, wie zal dan Hem afkeren? 11^a Want Hij kent²² de ijdele mensen, en Hij ziet de ondeugd; zou Hij dan niet²³ beschouwen? 12^24b Dan zal een²⁵ verstandeloos man²⁶ kloekzinnig worden;²⁷ hoewel de mens als het veulen van een woudezel geboren is. 13Als u uw²⁸ hart bereid hebt, zo²⁹ breid uw handen³⁰ tot Hem uit. 14³¹ Als er ondeugd in uw hand is, doe die verre weg; en laat het onrecht in uw tenten niet wonen. 15Want dan zult u uw aangezicht opheffen³² uit de gebreken, en zult vast wezen, en niet vrezen. 16Want u zult de moeite vergeten, en haar³⁴ gedenken als van de wateren, die voorbijgegaan zijn. 17³⁵ Ja, uw tijd³⁶ zal klaarder dan de middag oprijzen; u zult³⁷ uitvliegen, als^c de morgenstond zult u zijn. 18En u zult vertrouwen, omdat er verwachting zal zijn; en u zult³⁸ graven,^d gerust zult u slapen; 19^e En u zult neerliggen, en niemand zal u verschrikken; en velen zullen uw aangezicht³⁹ smeken. 20Maar^f de ogen van de goddelozen zullen bezwijken, en de toevlucht zal van hen vergaan; en hun verwachting zal zijn⁴⁰ de uitblazing van de ziel.