Jeremia 4

1¹ Zo u u bekeren zult, Israël! spreekt JAHWEH, bekeer u tot Mij; en zo u uw² verfoeiselen van Mijn aangezicht zult wegdoen, zo³ zwerft niet om. 2Maar⁴ zweer: Zo waarachtig als JAHWEH leeft! in^5a waarheid, in⁶ recht en in gerechtigheid; zo zullen zich de⁷ heidenen in⁸ Hem^b zegenen, en zich in Hem beroemen. 3Want zo zegt JAHWEH tot de mannen van Juda, en tot Jeruzalem: Braakt u een braakland, en zaait niet onder de doornen. 4¹³ Besnijdt u JAHWEH en doet weg de voorhuiden van uw^c harten, u mannen van Juda en inwoners van Jeruzalem! opdat van mijn woede niet uitvare als een^14d vuur, en brande, dat niemand blussen kunne, vanwege de boosheid van uw handelingen. 5Verkondigt in Juda, en laat het horen te Jeruzalem, en zegt het; ja, blaast de bazuin in het land; roept met volle stem en zegt: Verzamelt u, en laat ons ingaan in de versterkte steden! 6Werpt de banier op¹⁷ naar Sion, vlucht¹⁸ met hopen, blijft niet staan! want Ik breng een¹⁹ kwaad aan van²⁰ het noorden, en een grote²¹ breuk. 7De^22e leeuw is opgekomen uit zijn haag, en de verderver van de heidenen is opgetrokken, hij is uitgegaan uit zijn plaats, om²³ uw land te stellen in verwoesting; uw steden zullen^f verstoord worden, dat er niemand in woon. 8Hierom, gordt²⁴ zakken aan,^g bedrijft luid weeklagen en huilt; want de hitte van de toorn van JAHWEH is niet van ons afgekeerd. 9En het zal in die tijd gebeuren, spreekt JAHWEH, dat het hart van de koning en het hart van de vorsten²⁵ vergaan zal; en de priesters zullen zich ontzetten, en de²⁶ profeten zich verwonderen. 10Toen zei ik: Ach, Adonai JAHWEH! werkelijk, U hebt dit volk en Jeruzalem enorm bedrogen, zeggende: U zult vrede hebben; daar het zwaard tot aan de ziel raakt. 11In die tijd zal tot dit volk en tot Jeruzalem gezegd worden: Een²⁹ dorre wind van de hoge plaatsen in de woestijn,³⁰ van de weg van de dochter van Mijn volk; niet om te wannen, noch om te³¹ zuiveren. 12Er zal Mij een wind komen, die hun³² te sterk zal zijn. Nu zal Ik ook³³ oordelen tegen hen uitspreken. 13Ziet,³⁴ hij komt op als wolken, en zijn wagens zijn als een wervelwind, zijn paarden zijn³⁵ sneller dan adelaars;³⁶ wee ons, want wij zijn verwoest! 14^h Was uw hart van boosheid, o Jeruzalem! opdat u behouden wordt; hoe lang zult u de³⁷ gedachten van uw zinloosheid in het binnenste van u laten³⁸ overnachten? 15Want een stem³⁹ verkondigt van⁴⁰ Dan af, en doet ellende horen van⁴¹ het gebergte van Efraïm. 16Vermeldt het volk, ziet, doet het⁴² horen tegen Jeruzalem; daar komen⁴³ hoeders uit⁴⁴ ver land; en zij⁴⁵ verheffen hun stem tegen de steden van Juda. 17Als de⁴⁶ wachters van de velden zijn zij rondom tegen⁴⁷ haar; omdat⁴⁸ zij tegen Mij opstandig geweest is, spreekt JAHWEH. 18Uw⁴⁹ weg en uw handelingen hebben u⁵⁰ deze dingen gedaan; dit is uw⁵¹ boosheid, dat⁵² het zo bitter is, dat het tot aan uw hart raakt. 19⁵³ O mijnⁱ binnenste, mijn binnenste! ik heb barenswee, o⁵⁴ wanden van mijn hart! mijn hart maakt getier in mij, ik kan niet⁵⁵ zwijgen; want u, mijn ziel! hoort het geluid van de bazuin en het krijgsgeschrei. 20⁵⁶ Breuk op breuk wordt er uitgeroepen; want het hele land is verstoord; haastig zijn mijn⁵⁷ tenten verstoord, mijn gordijnen in een⁵⁸ ogenblik! 21Hoe lang zal ik de banier zien, het geluid van de bazuin horen? 22Zeker, Mijn volk is dwaas, Mij kennen zij niet; het zijn zotte kinderen, en zij zijn niet verstandig;⁵⁹ wijs zijn zij om kwaad te doen, maar⁶⁰ goed te doen weten zij niet. 23Ik zag het⁶¹ land aan, en ziet, het was⁶² woest en leeg; ook naar de hemel, en zijn⁶³ licht was er niet. 24Ik zag de bergen aan, en ziet, zij beefden; en al de heuvelen⁶⁴ schudden. 25Ik zag, en ziet, er was geen mens; en alle vogels van de hemel waren⁶⁵ weggevlogen. 26Ik zag, en ziet, het⁶⁶ vruchtbare land was een woestijn, en al⁶⁷ zijn steden waren afgebroken, vanwege JAHWEH,⁶⁸ vanwege de hitte van Zijn toorn. 27Want zo zegt JAHWEH: Dit hele land zal een woestijn zijn (maar Ik zal geen voleinding maken); 28Hierom zal de aarde treuren, en de hemel daarboven⁷¹ zwart zijn; omdat Ik het heb gesproken, Ik heb het voorgenomen en het zal Mij niet rouwen, en Ik zal Mij daarvan niet afkeren. 29Van het⁷² geroep van de ruiteren en boogschutters⁷³ vluchten al de steden; zij gaan in de⁷⁴ wolken, en klimmen op de rotsen; al de steden zijn verlaten, zodat niemand daarin woont. 30Wat zult u dan doen,⁷⁵ u verwoeste? Al⁷⁶ kleedde u u met scharlaken, al versierde u u met gouden sieraad, al⁷⁷ scheurde u uw ogen met blanketsel, zo zou u u toch tevergeefs oppronken; de⁷⁸ boelen versmaden u, zij zullen uw⁷⁹ ziel zoeken. 31Want ik hoor een stem als van een vrouw, die in arbeid is, een benauwdheid als van één, die in van de eerste kinds nood is, de stem van de dochter van Sion; zij hijgt, zij breidt haar handen uit, zeggende: O, wee mij nu, want mijn ziel is moe vanwege de moordenaars!