Jeremia 38

1Als Sefatja, de zoon van Matthan, en Gedalia, de zoon van Pashur, en Juchal, de zoon van Selemja, en Pashur, de zoon van Malchia, de woorden¹ hoorden, die Jeremia tot² al het volk sprak, zeggende: 2Zo zegt JAHWEH: Wie in deze stad blijft, zal door het zwaard, door de honger of door de pestilentie sterven; maar wie tot de Chaldeeën uitgaat, die zal leven, want hij zal zijn ziel tot een buit hebben, en zal leven. 3Zo zegt JAHWEH: Deze stad zal zeker gegeven worden in de hand van het leger van de koning van Babel, dat zal ze innemen; 4Zo zeiden de vorsten tot de koning: Laat toch deze man gedood worden; want zo maakt hij de handen van de soldaten, die in deze stad zijn overgebleven, en de handen van het hele⁷ volk slap, alzulke woorden tot hen sprekende; want deze man zoekt⁸ de⁹ vrede van dit volk niet, maar het¹⁰ kwaad. 5En de koning Zedekia zei: Zie, hij is in uw hand; want de koning zou geen ding tegen u vermogen. 6Toen namen zij Jeremia en wierpen hem in de¹² kuil van Malchia, de zoon¹³ van Hammelech, die in het voorhof van de bewaring was, en zij lieten Jeremia af met zelen; in de kuil nu was geen water, maar slijk; en Jeremia zonk in het¹⁴ slijk. 7Als nu Ebed-melech, de¹⁵ Moorman, één¹⁶ van de kamerlingen, die toen in het huis van de koning was, hoorde, dat zij Jeremia in de kuil gedaan hadden (de koning nu zat in¹⁷ de poort van Benjamin); 8Zo ging Ebed-melech uit het huis van de koning uit, en hij sprak tot de koning, zeggende: 9Mijn heer koning! deze mannen hebben kwalijk gehandeld in alles, wat zij gedaan hebben aan de profeet Jeremia, die zij in de kuil geworpen hebben; daar hij toch¹⁸ in zijn plaats zou gestorven zijn vanwege de honger, omdat geen brood meer in de stad is. 10Toen gebood de koning de Moorman Ebed-melech, zeggende: Neem van hier dertig mannen onder uw hand, en haal de profeet Jeremia op uit de kuil, voordat hij sterft. 11Zo nam Ebed-melech de mannen onder zijn hand, en ging in het huis van de koning tot onder de schatkamer, en nam van daar²¹ enige oude²² verscheurde en oude²³ versleten lompen; en hij liet ze met zelen af tot Jeremia in de kuil. 12En Ebed-melech, de Moorman, zei tot Jeremia: Leg nu deze oude verscheurde en versleten lompen onder de²⁴ oksels van uw²⁵ armen, van²⁶ onder aan de zelen. En Jeremia deed zo. 13En zij trokken Jeremia bij de zelen, en haalden hem op uit de kuil; en Jeremia bleef in het voorhof van de²⁷ bewaring. 14Toen zond de koning Zedekia heen, en liet de profeet Jeremia tot zich halen, in de derde ingang, die aan het huis van JAHWEH was; en de koning zei tot Jeremia: Ik zal u een ding vragen, verheel geen ding voor mij. 15En Jeremia zei tot Zedekia: Als ik het u verklaren zal, zult u mij niet zeker doden? En als ik u raad zal geven, u zult toch naar mij niet horen. 16Toen zwoer de koning Zedekia aan Jeremia in het verborgene, zeggende: Zo waarachtig als JAHWEH leeft, Die ons deze ziel gemaakt heeft: Als ik u zal doden, of als ik u zal overgeven in de hand van deze mannen, die uw ziel zoeken! 17Jeremia dan zei tot Zedekia: Zo zegt JAHWEH, de God van de legermachten, de God van Israël: Als u gewillig tot de vorsten van de koning van Babel zult uitgaan, zo zal uw ziel leven, en deze stad zal niet verbrand worden met vuur; en u zult leven, u en uw huis. 18Maar als u tot de vorsten van de koning van Babel niet zult uitgaan, zo zal deze stad gegeven worden in de hand van de Chaldeeën, en zij zullen ze met vuur verbranden; ook zult u van hun hand niet ontkomen. 19En de koning Zedekia zei tot Jeremia: Ik ben bevreesd voor de Joden, die tot de Chaldeeën gevallen zijn, dat zij mij misschien in van die hand overgeven, en zij de spot met mij drijven. 20En Jeremia zei: Zij zullen u niet overgeven; wees toch gehoorzaam aan de stem van JAHWEH, naar die ik tot u spreek; zo zal het u welgaan, en uw ziel zal leven. 21Maar als u weigert uit te gaan, zo is dit het woord, dat JAHWEH mij heeft doen⁴⁴ zien; 22Ziedaar, al de vrouwen, die in het huis van de koning van Juda zijn⁴⁵ overgebleven, zullen uitgevoerd worden tot de vorsten van de koning van Babel; en⁴⁶ dezelfde zullen zeggen: Uw⁴⁷ vredegenoten hebben u⁴⁸ aangehitst, en hebben u⁴⁹ overweldigd; uw voeten zijn in de⁵⁰ modder gezonken; zij zijn⁵¹ achteruit gekeerd! 23⁵² Zij zullen dan al uw vrouwen en al uw⁵³ zonen tot de Chaldeeën uitvoeren; ook zult u zelf van hun hand niet ontkomen; maar u zult door de hand van de koning van Babel gegrepen worden, en u zult deze stad met vuur⁵⁴ verbranden. 24Toen zei Zedekia tot Jeremia: Dat niemand wete van deze woorden, zo zult u niet sterven. 25En als de vorsten zullen horen, dat ik met u gesproken heb, en tot u komen, en tot u zeggen: Verklaar ons nu, wat hebt u tot de koning gesproken? verheel het niet voor ons, zo zullen wij u niet doden; en wat heeft de koning tot u gesproken? 26Zo zult u tot hen zeggen: Ik⁵⁵ wierp mijn smeking voor het aangezicht van de koning neer, dat hij mij niet zou weer laten brengen in Jonathans⁵⁶ huis, om daar te sterven. 27Als dan al de vorsten tot Jeremia kwamen, en hem vraagden, verklaarde hij hun,⁵⁷ naar al deze woorden, die de koning geboden had; en zij⁵⁸ lieten van hem af, omdat de zaak niet was⁵⁹ gehoord. 28En Jeremia bleef in het voorhof van de bewaring tot op de dag, dat Jeruzalem werd ingenomen; en hij⁶⁰ was er nog, als Jeruzalem was ingenomen.