Jeremia 18

1Het woord, dat tot Jeremia geschied is van JAHWEH, zeggende: 2Maak u op, en ga af in¹ het huis van de pottenbakkers, en daar zal Ik u Mijn woorden doen horen. 3Zo ging ik af in het huis van de pottenbakkers; en ziet, hij² maakte een werk op de³ schijven. 4En de pot, dat hij⁴ maakte, werd verdorven,⁵ als leem, in de hand van de pottenbakkers; toen maakte hij daarvan⁶ weer een andere pot, zoals het⁷ recht was in de ogen van de pottenbakkers te maken. 5Toen gebeurde het woord van JAHWEH tot mij, zeggende: 6^a Zal Ik u niet kunnen doen, gelijk deze pottenbakker, o huis van Israël? spreekt JAHWEH; ziet,^b gelijk leem in de hand van de pottenbakkers, zo bent u in Mijn hand, o huis van Israël! 7In een ogenblik zal Ik spreken over een volk en over een koninkrijk, dat Ik het zal^8c uitrukken, en afbreken, en verdoen; 8Maar als dat volk, over dat Ik dat gesproken heb, zich van zijn boosheid bekeert, zo zal Ik⁹ berouw hebben over het¹⁰ kwaad, dat Ik¹¹ hetzelfde gedacht te doen. 9Ook zal Ik in een ogenblik spreken over een volk en over een koninkrijk, dat Ik het zal bouwen en planten; 10Maar als het doet, dat kwaad is in Mijn ogen, dat het naar Mijn stem niet hoort, zo zal Ik berouw hebben over het¹² goede, met dat Ik gezegd¹³ had hetzelfde te zullen weldoen. 11Nu dan, spreek nu tot de mannen van Juda en tot de inwoners van Jeruzalem, zeggende: Zo zegt JAHWEH: Zie, Ik formeer een kwaad tegen u, en denk tegen u een gedachte; zo bekeert u nu, ieder van zijn boze weg, en maakt uw wegen en uw handelingen goed. 12Maar zij zeggen:^19f Het is buiten hoop; maar wij zullen naar onze gedachten wandelen, en wij zullen doen, ieder het²⁰ goeddunken van zijn boos hart. 13Daarom, zo zegt JAHWEH: Vraagt nu onder de heidenen; wie heeft zoiets gehoord? De jonkvrouw Israëls doet een zeer afschuwelijke zaak. 14Zal men²³ ook om een rotssteen van het veld verlaten de sneeuw van Libanon? Zullen ook de²⁴ vreemde, koude, vlietende wateren verlaten worden? 15Toch heeft Mijn volk Mij^h vergeten, zij roken van²⁵ de zinloosheid; want²⁶ zij hebben hen doen aanstoten op²⁷ hun wegen, op de²⁸ⁱ oude paden, opdat zij mochten wandelen in stegen van een²⁹ weg, die niet³⁰ opgehoogd is; 16³¹ Om hun land te stellen^k tot een³² ontzetting, tot eeuwige³³ aanfluitingen; al wie daar voorbijgaat, zal zich ontzetten, en met zijn³⁴ hoofd schudden. 17³⁵ Als een^l oostenwind zal Ik hen^m verstrooien voor het aangezicht van de³⁶ vijand; Ik zal hun de nek en niet het aangezicht laten zien, op de dag van hun³⁷ verderf. 18Toen zeiden³⁸ zij: Komt aan, laat ons³⁹ gedachten tegen Jeremia denken; wantⁿ de⁴⁰ wet zal niet vergaan van de priester, noch de raad van de wijze, noch het woord van de profeet; komt aan, en laat ons hem slaan⁴¹ met de^o tong, en laat ons niet luisteren naar enige van zijn woorden! 19JAHWEH! luister naar mij, en hoor naar de stem⁴² van mijn twisters. 20⁴³ Zal dan kwaad voor goed vergolden worden? want zij hebben⁴⁴ mijn ziel een kuil gegraven; gedenk, dat ik voor Uw aangezicht gestaan heb, om⁴⁵ goed voor hen te spreken, om Uw woede van hen af te wenden. 21Daarom,⁴⁶ geef hun zonen de^p honger over, en doe⁴⁷ ze wegvloeien door het⁴⁸ geweld van het zwaard, en laat hun vrouwen van⁴⁹ kinderen beroofd en weduwen worden, en laat hun mannen⁵⁰ door de dood omgebracht, en hun jongemannen⁵¹ met het zwaard geslagen worden in de strijd. 22Laat er een geschrei uit hun huizen gehoord worden, wanneer U haastig een⁵² bende over hen zult⁵³ brengen; omdat zij een⁵⁴ kuil gegraven hebben om mij te vangen, en strikken⁵⁵ verborgen voor mijn voeten. 23Maar U, JAHWEH! weet al hun raad tegen mij⁵⁶ ten dode; maak geen verzoening over hun ongerechtigheid, en delg⁵⁷ hun zonde niet uit⁵⁸ van voor Uw aangezicht; maar⁵⁹ laat hen neergeveld worden voor Uw aangezicht; handel⁶⁰ zo met hen, ten tijde van Uw toorn.