Jeremia 15

1Maar JAHWEH zei tot mij: Al stond Mozes en Samuël voor Mijn aangezicht, zo zou toch Mijn ziel tot dit volk niet wezen; drijf ze weg van Mijn aangezicht, en laat ze uitgaan. 2En het zal gebeuren, wanneer zij tot u zullen zeggen: Waarhenen zullen wij uitgaan? dat u tot hen zult zeggen: Zo zegt JAHWEH: Wie ten dood, ten dode; en wie tot het zwaard, ten zwaarde, en wie tot de honger, ten honger; en wie ter gevangenis, ter gevangenis! 3Want Ik zal⁶ bezoeking over hen doen met vier^7e geslachten, spreekt JAHWEH: met het zwaard, om te doden; en met de honden, om te⁸ slepen; en met^f het gevogelte van de hemel, en met het gedierte van de aarde, om op te eten en te verderven. 4En Ik zal⁹ hen overgeven tot een^10g beroering aan alle koninkrijken van de aarde, vanwege Manasse, zoon van Jehizkia,¹¹ koning van Juda, om wat hij te Jeruzalem gedaan heeft. 5Want wie zou¹² u^h sparen, o Jeruzalem? of wie zou¹³ medelijden met u hebben, of wie zou¹⁴ aftreden, om u naar¹⁵ vrede te vragen? 6U hebt Mijⁱ verlaten, spreekt JAHWEH; u bent achteruit gegaan; daarom zal Ik Mijn hand tegen u uitstrekken en u verderven; Ik ben van¹⁶ de berouwens moe geworden. 7En Ik zal^k hen wannen met een wan, in de¹⁷ poorten van het land;¹⁸ Ik heb Mijn volk van¹⁹ kinderen beroofd en verdaan; zij zijn van hun²⁰ wegen niet teruggekeerd. 8²¹ Hun weduwen zijn Mij²² meerder geworden dan zand van de zeeën; Ik heb hun over de²³ moeder doen komen een²⁴ jongeling, een verwoester op de²⁵ middag; Ik heb hem haastig hen doen overvallen,²⁶ de stad met verschrikkingen. 9²⁷ Zij, die zeven baarde, is^l zwak geworden; zij heeft haar²⁸ ziel uitgeblazen, haar²⁹ zon is ondergegaan, als het nog³⁰ dag was; zij is beschaamd en schaamrood geworden; en hun³¹ overblijfsel zal Ik aan het zwaard overgeven, voor het aangezicht van hun vijanden, spreekt JAHWEH. 10³² Wee mij, mijn moeder, dat u mij^m gebaard hebt, een man van³³ twist, en een man van krakeel de gehele land! Ik heb hun niet op³⁴ rente gegeven, ook hebben zij mij niet op rente gegeven, nog vloekt mij een ieder van hen. 11JAHWEH zei: Zo niet uw overblijfsel ten goede zal zijn! zo Ik niet, in de tijd van het kwaad en in tijd van de benauwdheid, bij de vijand voor u tussenkome! 12Zal ookⁿ enig ijzer het ijzer van het noorden of³⁹ koper⁴⁰ verbreken? 13Ik zal uw⁴¹ vermogen en uw schatten tot een^o roof geven,⁴² zonder prijs; en dat om al uw zonden,⁴³ en in al uw gebied. 14En Ik zal⁴⁴ u overvoeren met uw vijanden, in een land, dat u niet kent; want een^45p vuur is aangestoken in Mijn toorn, het zal over u branden. 15O JAHWEH! U weet⁴⁶ het,⁴⁷ gedenk mijn, en⁴⁸ bezoek mij, en^q wreek mij van mijn vervolgers; neem mij niet weg⁴⁹ in Uw geduld over hen; weet, dat ik om Uwentwil versmaadheid drage. 16Als Uw woorden⁵⁰ gevonden zijn, zo heb ik ze opgegeten, en Uw woord is mij geweest tot vreugde en tot blijdschap van mijn hart; want⁵¹ ik ben naar Uw Naam genoemd, o JAHWEH, God van⁵² de legermachten! 17Ik heb in de raad van^53r de bespotters niet⁵⁴ gezeten, noch ben van vreugde opgesprongen; vanwege Uw⁵⁵ hand heb ik⁵⁶ alleen gezeten, want U hebt mij⁵⁷ met toorn vervuld. 18Waarom is mijn^s pijn⁵⁸ steeds durende, en mijn plaag pijnlijk? Zij weigert geheeld te worden; zou U mij⁵⁹ geheel zijn als een leugenachtige, als wateren, die niet^60t bestendig zijn? 19Daarom zegt JAHWEH zo: Zo u zult terugkeren, zo zal Ik u doen terugkeren; u zult voor Mijn aangezicht staan; en zo u het kostelijke van het snode uittrekt, zult u als Mijn mond zijn; laat hen tot u terugkeren, maar u zult tot hen niet terugkeren. 20Want Ik⁶⁸ heb u tegen dit volk gesteld tot een koperen vasten^v muur; zij zullen wel tegen u strijden, maar u niet overmogen; want Ik ben met u, om u te behouden en om u uit te rukken, spreekt JAHWEH. 21Ja, Ik zal u rukken uit de hand van de bozen, en Ik zal u verlossen uit de handpalm van de tirannen.