Hosea 11

1Als Israël¹ een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en^a Ik² heb Mijn³ zoon uit Egypte geroepen. 2Maar zoals zij hen riepen, zo gingen zij van⁵ hun aangezicht weg; zij offerden de Baäls, en rookten de gesnedenen beelden. 3Ik toch⁶ leerde Efraïm gaan;⁷ Hij nam ze op Zijn armen, maar zij bekenden niet, dat Ik⁸ ze genas. 4Ik trok ze met⁹ menselijke touwen, met touwen van de liefde, en was hun, als degenen, die het¹⁰ juk van op hun kaken oplichten, en Ik reikte¹¹ hem voer toe. 5¹² Hij zal in¹³ Egypteland niet terugkeren; maar Assur, die zal zijn koning zijn; omdat zij zich weigerden te bekeren. 6En het¹⁴ zwaard zal in¹⁵ zijn steden blijven, en zijn¹⁶ grendelen verteren, en opeten, vanwege hun¹⁷ beraadslagingen. 7Want Mijn volk blijft hangen aan de afkering¹⁸ van Mij;¹⁹ zij roepen²⁰ het wel tot de Allerhoogste,²¹ maar niet één verhoogt²² Hem. 8²³ Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm? u overleveren, o Israël? Hoe zou Ik u maken als^24b Adama, u stellen als Zeboim? Mijn²⁵ hart is in Mij omgekeerd,²⁶ al Mijn berouw is samen ontstoken. 9Ik zal de hitte van Mijn toorn niet uitvoeren; Ik zal niet²⁷ terugkeren om Efraïm te verderven; want Ik ben²⁸ God en geen mens, de²⁹ Heilige in het midden van u, en Ik zal³⁰ in de stad niet komen. 10Zij zullen³¹ JAHWEH achterna wandelen, Hij zal³² brullen als een leeuw, wanneer Hij brullen zal, dan zullen de³³ kinderen³⁴ van de zee af al bevende aankomen. 11Zij zullen bevende aankomen als een³⁵ vogeltje uit³⁶ Egypte, en als een³⁷ duif uit het land van Assur; en Ik zal hen doen³⁸ wonen in hun huizen, spreekt JAHWEH.