Haggai 1

HAggai, Zacharia, en Malachia, hebben alle drie geleeft en geprofeetert ten tijde van de verlossing van de Joden uit de Babylonische gevangenis: Zij vermanen het volk zeer ijverig tot de weer-opbouwing van de Tempels, en van de stad Jeruzalem: want na dat zij de fondamenten van de Tempels geleid hadden, zo wendde zich vast een ieder tot de opbouwing van zijn eigen Huis, en lieten de timmering van de Tempels een tijd lang berusten, ondertussen zijnder verscheidene verhin dernissen voor-gevallen, die de voortgank van de bouw van de tempels te rugge gehouden hebbe, als te lezen is, Ezr. 4:1, etc. en hfst. 6. vers. 1, 3, etc. maar de vermaningen van de Profeten hebben ten slotte zo veel vermocht, dat de Joden het gebouw van de Tempels, ('t welk na het leggen van de fondaments, omtrent XLII jaren, na sommiger rekening, had stille gelegen) in vier jaren hebben volbouwt. ziet Ezr. 6. vers. 14, 15, etc. Joh. 2:20. De voornaamste Argumenten, of beweegh-redenen, welke de Profeet Haggai gebruikt heeft om het volk tot de versloften bouw van de Tempels op te wekken, zijn in het bijzonder deze: voor eerst, dat het billijk is, dat Goddelijke zaken voor aardse en tijdelijke bevordert worden, 't welk zo het niet en geschiedde, zo en zou ook God zijn zegen tot de tijdelijke niet geven: Ten anderen, zo verklaart de Profeet dat de voortreffelikheid van de tweeden Tempels veel grooter zou zijn, dan van de eerste, naamlijk daarom, omdat CHRISTUS lichamelijk in de zelf verschijnen en prediken zou: En verder in zijn Kerk woonen zou met zijn genade en Geest. Hier komt de derde voortdrijvende spoore bij, Dat God zijn zeghen tot dit werk gevende, het zelf lichtelijk zou te volvoeren wezen. Twee maanden na Haggai, heeft ook de Profeet Zacharja begonnen te profeteren, die ook de trage nalatige Joden tot de bouw van de Tempels wel eernstlijk vermaand en voort-gedreven heeft.