Genesis 21

1En JAHWEH¹ bezocht Sara,^a zoals Hij gezegd had; en JAHWEH deed aan Sara, zoals Hij gesproken had. 2^b En Sara werd zwanger, en baarde Abraham een zoon² in zijn ouderdom,^3c ter gezetter tijd, die hem God gezegd had. 3En Abraham⁴ noemde de naam van zijn zoon, die hem geboren was, die hem Sara gebaard had, Izak. 4En Abraham besneed zijn zoon Izak,⁵ zijnde acht dagen oud,^d zoals hem God geboden had. 5En Abraham was honderd jaren oud, als hem Izak zijn zoon geboren werd. 6En Sara zei: God heeft mij een lachen gemaakt; al die het hoort, zal met mij lachen. 7Verder zei zij: Wie zou Abraham gezegd hebben: Sara heeft zonen gezoogd? want ik heb een zoon gebaard in zijn ouderdom. 8En het kind werd groot, en werd gespeend; toen maakte Abraham een grote maaltijd op de dag, als Izak gespeend werd. 9En Sara zag de zoon van Hagar, de Egyptische, die zij Abraham gebaard had,⁹ spottende. 10En zij zei tot Abraham: Drijf deze dienstmaagd en haar zoon uit; want de zoon van deze dienstmaagd zal met mijn zoon, met Izak, niet erven. 11En dit woord¹¹ was zeer kwaad in Abrahams ogen, ter oorzake van zijn zoon. 12Maar God zei tot Abraham: Laat het niet kwaad zijn in uw ogen, over de jongen, en over uw dienstmaagd; al wat Sara tot u zal zeggen, hoor naar haar stem; want in Izak zal uw zaad genoemd worden. 13^g Maar Ik zal ook de zoon van deze dienstmaagd¹⁶ tot een volk stellen,¹⁷ omdat hij uw zaad is. 14Toen stond Abraham van de morgen vroeg op, en nam¹⁸ brood, en een fles water, en gaf ze aan Hagar, die leggende op haar schouder; ook gaf hij haar het¹⁹ kind, en zond haar weg. En zij ging voort, en dwaalde²⁰ in de woestijn Ber-seba. 15Als nu het water van de fles uit was,²¹ zo wierp zij het kind²² onder één van de struiken. 16En zij ging en zette zich tegenover, afgaande zo verre, als die met de boog schieten; want zij zei: Dat ik het kind niet zie sterven; en zij zat tegenover, en hief haar stem op, en huilde. 17En God hoorde de stem van de jongen; en de Engel van God riep Hagar toe uit de hemel, en zei tot haar: Wat is u, Hagar? Vrees niet; want God heeft naar van de jongen stem gehoord, ter plaatse, waar hij is. 18Sta op, hef de jongen op, en houd hem vast met uw hand;^h want Ik zal hem tot een groot volk stellen. 19En²⁷ God opende haar ogen, dat zij een waterput zag; en zij ging, en vulde de fles met water, en gaf de jongen te drinken. 20En²⁸ God was met de jongen; en hij werd groot, en hij woonde in de woestijn, en werd²⁹ een boogschutter. 21En hij woonde in de woestijn³⁰ Paran;³¹ en zijn moeder nam hem een vrouw uit Egypteland. 22Verder gebeurde het ter zelfder tijd, dat Abimelech, en ook Pichol, zijn krijgsoverste, tot Abraham sprak, zeggende: God is met u in alles, wat u doet. 23Zo zweer mij nu hier bij God:³⁵ Zo u mij, of mijn zoon, of mijn neef³⁶ liegen zult! naar de weldadigheid, die ik bij u gedaan heb,ⁱ zult u doen bij mij, en bij het land, waarin u als vreemdeling verkeert. 24En Abraham zei: Ik zal zweren. 25En³⁷ Abraham berispte Abimelech³⁸ ter oorzake van een waterput, die Abimelechs knechten met geweld genomen hadden. 26Toen zei Abimelech: Ik heb niet geweten, wie dit stuk gedaan heeft; en ook hebt u het mij niet aangezegd, en ik heb er ook niet van gehoord, dan heden. 27En⁴⁰ Abraham nam schapen en runderen, en gaf die aan Abimelech; en die beiden⁴¹ maakten een verbond. 28Maar Abraham stelde zeven ooilammeren van de⁴² kudde bijzonder. 29Zo zei Abimelech tot Abraham: Wat zullen hier deze zeven ooilammeren, die u bijzonder gesteld hebt? 30En hij zei: Dat u de zeven ooilammeren van mijn hand nemen zult, opdat het mij tot een getuigenis zij, dat ik deze put gegraven heb. 31Daarom noemde men die plaats⁴⁴ Ber-seba, omdat die beiden daar gezworen hadden. 32Zo maakten zij een verbond te Ber-seba. Daarna stond Abimelech op, en Pichol, zijn krijgsoverste, en zij keerden opnieuw⁴⁵ naar het land van de Filistijnen. 33En⁴⁶ hij plantte een bos in Ber-seba,^k en⁴⁷ riep daar de Naam van JAHWEH,⁴⁸ van de eeuwige Gods, aan. 34En Abraham woonde als vreemdeling⁴⁹ vele dagen in het land van de Filistijnen.