Genesis 12

1De JAHWEH nu had tot¹ Abram gezegd:^2a Ga u uit uw land, en uit uw familie, en uit het huis van uw vader, naar het land,³ dat Ik u wijzen zal. 2En Ik zal u tot een⁴ groot volk maken, en u⁵ zegenen, en uw naam groot maken; en wees⁶ een zegen! 3En Ik zal zegenen, die u zegenen, en vervloeken, die u vloekt;^b en⁷ in u zullen alle geslachten van de aarde gezegend worden. 4En Abram trok heen, zoals JAHWEH tot hem gesproken had; en Lot trok met hem; en Abram was⁸ vijf en zeventig jaren oud, toen hij uit⁹ Haran ging. 5^c En Abram nam Saraï, zijn huisvrouw, en Lot, van zijn broer zoon, en al hun¹⁰ bezittingen, die zij verworven hadden, en¹¹ de zielen, die zij verkregen hadden in Haran; en zij trokken uit, om te gaan naar het land¹² Kanaän, en zij kwamen in het land Kanaän. 6En Abram is doorgetogen in dat land, tot aan de plaats¹³ Sichem, tot aan het¹⁴ eikenbos¹⁵ More; en^16d de Kanaänieten waren toen ter tijd in dat land. 7Zo verscheen JAHWEH aan Abram, en zei: Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij daar een altaar voor JAHWEH, Die hem verschenen was. 8En hij brak op van daar naar het gebergte, tegen het oosten¹⁹ van Beth-el, en hij sloeg zijn tent op, zijnde Beth-el tegen het²⁰ westen, en²¹ Ai tegen het oosten; en hij bouwde daar JAHWEH een altaar, en²² riep de Naam van JAHWEH aan. 9Daarna vertrok Abram,²³ gaande en trekkende naar het zuiden. 10En er was²⁴ honger in²⁵ dat land;²⁶ zo trok Abram af naar²⁷ Egypte, om daar als een vreemdeling te verkeren, omdat de honger zwaar was in dat land. 11En het gebeurde, als hij naderde, om in Egypte te komen, dat hij zei tot Saraï, zijn huisvrouw: Zie toch, ik weet, dat u een vrouw bent, schoon van aangezicht. 12En het zal gebeuren, als u de Egyptenaars zullen zien, zo zullen zij zeggen: Dat is zijn huisvrouw; en zij zullen mij doden, en u in het leven behouden. 13^f Zeg toch: U bent mijn zus; opdat het mij wel ga om u, en²⁹ mijn ziel om uwentwil leve. 14En het gebeurde, als Abram in Egypte kwam, dat de Egyptenaars deze vrouw zagen, dat zij zeer schoon was. 15Ook zagen haar³⁰ de vorsten van Farao, en prezen haar³¹ bij Farao; en die vrouw werd³² weggenomen naar³³ het huis van Farao. 16En hij deed Abram goed,³⁴ om harentwil; zodat hij had³⁵ schapen, en runderen, en ezelen, en knechten, en maagden, en ezelinnen, en kamelen. 17Maar^g JAHWEH plaagde Farao met³⁶ grote plagen, ook zijn huis, ter oorzake van Saraï, Abrams huisvrouw. 18Toen riep Farao Abram, en zei: Wat is dit, dat u mij gedaan hebt? waarom hebt u mij niet te kennen gegeven, dat zij uw huisvrouw is? 19Waarom hebt u gezegd: Zij is mijn zus; zodat ik haar mij tot een vrouw zou genomen hebben? en nu, zie, daar is uw huisvrouw; neem haar en ga heen! 20³⁸ En Farao gebood zijn mannen vanwege hem, en zij geleidden hem, en zijn huisvrouw, en alles wat hij had.