Filippenzen 1

DE Apostel Paulus in een Godlijk gezichte van een Macedonisch man vermaand zijnde, dat hij het Evangelie zou prediken in Macedonië, heeft zulks aangevangen in de stad Filippi, en aldaar een Gemeente geplant hebbende, heeft hij uit zijn banden te Rome deze brief aan haar door Epaphroditum gezonden, om haar in het geloof te versterken. Filip. 2:25. Tot welke ein de hij, na het opschrift, voor eerst de Filippensen prijst over haar standvastigheid in het geloof, niet tegenstaande zijn banden en verdrukkingen, die hij verhaalt, met de vrucht van de zelf: en verklaart daarna, hoewel hij liever had te sterven en bij CHRISTUS te zijn, dat hij nochtans vertrouwde, dat hij noch een tijd lang zou in 't leven blijven tot haar dienst en besten. Hfst. 1. Vermaand voorders haar tot allerlei Christelijke deughden, voornaamlijk tot lijdsaamheid, standvastigheid, eenigheid, en nederigheid, met het exempel CHRISTUS, die in de gedaante Gods zijnde, hem zelf vernedert heeft tot de dood van de kruises: en voecht daarbij een recommandatie van Timotheus en Epaphroditus. Hfst. 2. Daar na waarschouwt hij haar voor de valse Apostelen die de Wet en het Evangelie te samen menghden, en leerden dat door de onderhouding van de Wet, naast het geloof in CHRISTUS, de zaligheid verkregen moest worden: waar tegen hij zijn exempel en geloof op CHRISTUS alleen stelt, om na te volgen. Hfst. 3. En twee vrouwen aldaar tot vreedsaamheid vermaand hebbende, doet daar opnieuw bij een Algemene vermaning tot verscheidene Christelijke deughden: en prijst ten slotte de mildadigheid die de Gemeente van de Filippensen aan hem betoont had tot zijn onderhoudt: en daarop besluit hij de brief met gewoonlijke groetenissen. Hfst. 4.