Ezechiël 19

1¹ Verder, hef u een weeklage op over de² vorsten van Israël, 2En zeg: Wat was³ uw moeder? Een⁴ leeuwin,⁵ onder de leeuwen neerliggende; zij bracht haar⁶ welpen op in het midden van⁷ de jonge leeuwen. 3Zij trok nu⁸ één van haar welpen op; het werd een jonge leeuw, die leerde⁹ roof te roven,¹⁰ hij at mensen op. 4Dit hoorden¹¹ de volken van hem, hij werd gegrepen¹² in hun groeve;¹³ en zij brachten hem¹⁴ met haken naar^a Egypteland. 5¹⁵ Zij nu ziende, dat zij in hope was geweest, maar haar¹⁶ verwachting verloren was, zo nam zij¹⁷ een ander van haar welpen, dat zij tot een jonge leeuw stelde. 6Deze wandelde steeds onder¹⁸ de leeuwen, werd een jonge leeuw, en leerde¹⁹ roof te roven, hij at mensen op. 7²⁰ Hij bekende zijn weduwen, en hij verwoestte hun steden; zodat het land en²¹ zijn volheid²² ontzet werd²³ van de stem van zijn brulling. 8Toen begaven zich de²⁴ volken tegen hem rondom uit de landschappen, en²⁵ zij spreidden hun net over hem uit; in hun groeve werd hij gegrepen. 9En zij stelden hem in gesloten bewaring met²⁶ haken, opdat zij hem brachten tot de koning van Babel;²⁷ zij brachten²⁸ hem in vestingen, opdat zijn stem niet meer gehoord werde op de bergen Israëls. 10²⁹ Uw moeder was als een wijnstok³⁰ in uw stilheid, geplant bij wateren; hij was vruchtbaar en vol ranken vanwege vele wateren. 11En³¹ hij had³² sterke roeden tot scepteren van de heersers, en de³³ stam van³⁴ elke roede werd hoog tussen de³⁵ dichte takken; en³⁶ hij³⁷ werd gezien door zijn hoogte, met de³⁸ menigte van zijn takken. 12Maar hij werd door³⁹ woede uitgerukt, en ter aarde geworpen, en de⁴⁰ oostenwind heeft zijn vrucht verdroogd; zijn⁴¹ sterke roeden zijn afgebroken en zijn verdroogd; het⁴² vuur heeft ze verteerd. 13En nu is hij geplant in⁴³ een woestijn, in een dor en dorstig land. 14Daartoe is een vuur uitgegaan⁴⁴ uit een roede van zijn ranken, dat zijn vrucht verteerd heeft; zodat aan hem geen sterke roede is⁴⁵ tot een scepter, om te heersen. Dit is een weeklage, en is tot een weeklage geworden.