Esther 4

1Als Mordechai¹ wist² al wat er geschied was, zo verscheurde Mordechai zijn kleren, en hij trok³ een zak aan met as; en hij ging uit door het midden⁴ van de stad, en hij riep met een groot en bitter geroep. 2En hij kwam⁵ tot voor de poort van de koning; want niemand mocht in de poort van de koning⁶ inkomen, bekleed met een zak. 3En⁷ in alle en een ieder landschap en plaats,⁸ waar het woord van de koning en zijn wet aankwam, was een grote rouw onder de Joden, met vasten, en geween, en luid weeklagen;⁹ vele lagen in zakken en as. 4Toen kwamen Esthers¹⁰ jonge dochters en haar kamerlingen, en zij gaven het haar¹¹ te kennen; en het deed de koningin zeer wee; en zij zond kleren om Mordechai aan te doen,¹² en zijn zak van hem af te doen; maar hij nam ze niet aan. 5Toen riep Esther Hatach, één van de¹³ kamerlingen van de¹⁴ koning, die¹⁵ hij voor haar gesteld had, en zij gaf hem bevel aan Mordechai, om te weten¹⁶ wat dit, en waarom dit was. 6Als Hatach uitging tot Mordechai, op de straat van de stad, die voor de poort van de koning was, 7Zo gaf Mordechai hem te kennen¹⁷ al wat hem overkomen was, en de¹⁸ verklaring van het zilver, dat Haman gezegd had te zullen wegen in de schatten van de¹⁹ koning, voor de Joden, daarom om te brengen. 8En hij gaf hem²⁰ het afschrift van de geschrevene wet, die te Susan²¹ gegeven was, om hen te vernietigen, dat hij het Esther liet zien, en haar te kennen gaf, en²² haar gebood, dat zij tot de koning ging, om hem te smeken, en²³ van hem te verzoeken voor haar volk. 9Hathach nu kwam en gaf Esther de woorden van Mordechai te kennen. 10Toen zei Esther tot Hatach, en²⁴ gaf hem bevel aan Mordechai: 11²⁵ Alle knechten van de koning, en²⁶ het volk, van de landschappen van de koning, weten wel²⁷ dat al wie tot de koning ingaat²⁸ in het binnenste voorhof, die niet geroepen is, hij zij man of vrouw,²⁹ zijn³⁰ enig vonnis zij, dat men hem dode, tenzij dat de koning de gouden scepter hem³¹ toereike, opdat hij³² levend blijve; ik nu ben deze dertig dagen niet geroepen om tot de koning in te komen. 12En zij³³ [33] gaven de woorden van Esther aan Mordechai te kennen. 13Zo zei Mordechai, dat men Esther opnieuw zeggen zou: Beeld u niet in, in uw ziel, dat u zult ontkomen in het huis van de koning, meer dan al de andere Joden. 14Want als u³⁷ enigszins zwijgen zult³⁸ in deze tijd, zo zal aan de Joden³⁹ verkwikking en verlossing uit een andere plaats ontstaan;⁴⁰ maar u en het huis van uw vader zult omkomen; en wie weet, of u⁴¹ niet om zulken tijd als deze is, tot dit koninkrijk geraakt bent. 15Toen zei Esther, dat men Mordechai weer aanzeggen zou: 16Ga, vergader al de Joden, die te Susan gevonden worden, en⁴² vast voor mij, en eet of drinkt niet,⁴³ in drie dagen, nacht noch dag; ik en mijn jonge dochters zullen ook zo vasten, en zo zal ik tot de koning ingaan, dat niet⁴⁴ naar de wet is.⁴⁵ Wanneer ik dan omkome, zo kom ik om. 17Toen ging Mordechai heen en hij deed naar alles wat Esther hem geboden had.