Deuteronomium 32

1Neig de oren,¹ u hemel, en ik zal spreken; en² de aarde hore de redenen van mijn mond. 2Mijn leer³ druipe als een regen, mijn rede vloeie als een dauw; als een stofregen op de grasscheutjes, en als⁴ druppelen op het kruid. 3Want ik zal de Naam van JAHWEH⁵ uitroepen;⁶ geeft onze God grootheid! 4Hij is de⁷ Rotssteen, Wiens werk volkomen is; want al⁸ Zijn wegen zijn gerichte. God is waarheid, en is geen onrecht; rechtvaardig en recht is Hij. 5⁹ Hij heeft het tegen¹⁰ Hem verdorven; het zijn¹¹ Zijn kinderen niet; de schandvlek is hun; het is een verkeerd en verdraaid geslacht. 6Zult u dit JAHWEH vergelden, u, dwaas en onwijs volk! Is Hij niet uw Vader, Die u¹² verkregen, Die u gemaakt en u bevestigd heeft? 7Gedenk aan de dagen van¹³ ouds; merk op de jaren¹⁴ van elk geslacht; vraag uw vader, die zal het u bekend maken, uw oude, en zij zullen het u zeggen. 8Toen de Allerhoogste aan de volken de erfenis uitdeelde, toen Hij¹⁵ Adams kinderen vaneen scheidde, heeft Hij het gebied van de volken gesteld¹⁶ naar het getal van de kinderen van Israël. 9Want¹⁷ het deel van JAHWEH is Zijn volk,¹⁸ Jakob is het snoer van Zijn erfenis. 10Hij vond hem in een land van de woestijn, en¹⁹ in een woeste huilende wildernis; Hij voerde hem rondom, Hij onderwees hem, Hij bewaarde hem als²⁰ Zijn oogappel. 11Zoals een adelaar²¹ zijn nest opwekt, over zijn jongen zweeft, zijn vleugelen uitbreidt,²² ze neemt en ze draagt op zijn vlerken; 12Zo²³ leidde hem JAHWEH alleen, en er was geen vreemd god met hem. 13Hij deed hem rijden op de²⁴ hoogten van de aarde, dat hij at de inkomsten van het veld; en Hij deed hem²⁵ honing zuigen uit de steenrots, en olie uit de²⁶ kei van de rots; 14Boter van koeien, en melk van klein vee, met het vet van de lammeren en van de rammen, die²⁷ in Bazan weiden, en van de bokken, met het vette van²⁸ de nieren van tarwe; en het druivenbloed,²⁹ reinen wijn, hebt u gedronken. 15Als nu³⁰ Jeschurun vet werd, zo³¹ sloeg hij achteruit (u bent vet, u bent dik, ja, met vet overdekt geworden!); en hij liet God varen,³² Die hem gemaakt heeft, en versmaadde de Rotssteen van zijn heil. 16Zij hebben Hem tot³³ ijver verwekt door vreemde goden; door gruwelen hebben zij Hem tot toorn verwekt. 17Zij hebben aan de³⁴ duivelen geofferd, niet aan God; aan de goden, die zij niet kenden; nieuwe, die³⁵ van nabij gekomen waren, voor die uw vaders niet geschrikt hebben. 18De Rotssteen, Die u³⁶ gegenereerd heeft, hebt u vergeten; en u hebt in vergetenis gesteld de God, Die u gebaard heeft. 19Als JAHWEH zag, zo versmaadde Hij hen, uit³⁷ boosheid tegen zijn zonen en zijn dochters. 20En Hij zei: Ik zal Mijn aangezicht van hen verbergen; Ik zal zien, welk hun einde zal wezen; want zij zijn een geheel verkeerd geslacht, kinderen, in welke geen trouw is. 21^a Zij hebben Mij tot ijver verwekt⁴² door wat geen God is; zij hebben Mij tot toorn verwekt door hun zinloosheden; Ik dan zal hen tot ijver verwekken door diegenen, die⁴³ geen volk zijn; door een dwaas volk zal Ik hen tot toorn verwekken. 22Want^b een⁴⁴ vuur is aangestoken in Mijn toorn, en zal bernen⁴⁵ tot in de onderste dodenrijk, en zal het land met zijn inkomst verteren, en de gronden van de bergen⁴⁶ in vlam zetten. 23Ik zal⁴⁷ kwaden over hen hopen; Mijn⁴⁸ pijlen zal Ik op hen verschieten. 24Uitgeteerd zullen zij zijn van honger, opgegeten van de⁴⁹ karbonkel en bitter verderf; en Ik zal de tanden van de beesten onder hen schikken, met vurig gif van slangen van⁵⁰ het stof. 25Van buiten zal het zwaard⁵¹ beroven, en uit de binnenkameren de verschrikking; ook de jongeling, ook de jonge dochter, het zuigende kind met de⁵² grijzen man. 26Ik zei: In alle hoeken zou Ik hen verstrooien; Ik zou hun herinnering van onder de mensen doen ophouden; 27Ten was, dat Ik de⁵⁴ boosheid van de⁵⁵ vijand schroomde, dat niet hun tegenpartijen zich⁵⁶ vreemd mochten houden; dat zij niet mochten zeggen:⁵⁷ Onze hand is hoog geweest; JAHWEH heeft dit alles niet gewerkt. 28Want⁵⁸ zij zijn een volk, dat door⁵⁹ raadslagen verloren gaat, en er is geen verstand in hen. 29O, dat zij wijs waren; zij⁶⁰ zouden dit vernemen, zij zouden op hun⁶¹ einde merken. 30Hoe zou één⁶² enige⁶³ duizend jagen, en twee tien duizend doen vluchten, ten was, dat hun⁶⁴ Rotssteen hen verkocht, en JAHWEH hen⁶⁵ overgeleverd had? 31Want⁶⁶ hun⁶⁷ rotssteen is niet zoals onze⁶⁸ Rotssteen,⁶⁹ zelfs onze vijanden rechters zijnde. 32Want hun wijnstok is⁷⁰ uit de wijnstok van Sodom, en uit de velden van Gomorra; hun wijndruiven zijn⁷¹ vergiftige wijndruiven; zij hebben bittere bessen. 33Hun wijn is vurig drakenvenijn, en een wreed adderenvergift. 34⁷² Is dat niet bij Mij opgesloten, verzegeld in Mijn schatten? 35^c Van Mij is de wraak en de vergelding, ten tijde als hun voet zal wankelen; want de dag van hun ondergang is nabij, en de dingen,⁷³ die hun zullen gebeuren, haasten. 36Want JAHWEH zal aan Zijn volk recht doen, en het zal Hem over Zijn knechten⁷⁴ berouwen; want Hij zal zien, dat de⁷⁵ hand is weggegaan, en de⁷⁶ beslotene en verlatene niets is. 37Dan zal Hij zeggen: Waar zijn⁷⁷ hun goden; de rotssteen, op welke zij betrouwden? 38⁷⁸ Wier slachtofferen vet zij aten, wier drankofferen wijn zij dronken; dat zij opstaan en u helpen, dat⁷⁹ er plek om te schuilen voor u zij. 39Ziet nu, dat Ik, Ik DIE ben, en^d geen God met Mij, Ik^e dood en maak levend;⁸⁰ Ik versla en Ik heel; en er is niemand, die uit Mijn hand redt! 40Want⁸¹ Ik zal Mijn hand naar de hemel opheffen, en Ik zal zeggen:⁸² Ik leef in eeuwigheid! 41Als Ik Mijn⁸³ glinsterend zwaard wette, en Mijn hand ten gerichte grijpt, zo zal Ik wraak op Mijn tegenpartijen doen terugkeren, en Mijn hateren vergelden. 42Ik zal Mijn⁸⁴ pijlen dronken maken van bloed, en Mijn zwaard zal vlees eten; van het bloed van de verslagenen en van⁸⁵ de gevangenen,⁸⁶ van het hoofd af zullen er wraken van de vijand zijn. 43^87f Juicht, u heidenen,⁸⁸ met Zijn volk! want Hij zal het bloed van Zijn⁸⁹ knechten wreken; en Hij zal de wraak op Zijn tegenpartijen doen terugkeren, en⁹⁰ verzoenen Zijn land en Zijn volk. 44En Mozes kwam, en sprak al de woorden van dit lied voor de oren van het volk, hij en⁹¹ Hosea, de zoon van Nun. 45Als nu Mozes geëindigd had al die woorden tot geheel Israël te spreken; 46Zo zei hij tot hen: Zet uw hart op al de woorden, die ik heden onder u betuige, dat u ze uw kinderen gebieden zult, dat zij waarnemen te doen al de woorden van deze wet. 47Want dat is geen⁹² vergeefs woord voor u; maar het is uw leven; en door dit woord zult u de dagen verlengen op het land, waar u over de Jordaan naar toe gaat, om dat te erven. 48Daarna sprak JAHWEH tot Mozes, op die dag, zeggende: 49^g Klim op de berg Abarim (deze is de berg Nebo, die in het land van Moab is, die⁹³ tegenover Jericho is), en zie het land Kanaän, dat Ik de kinderen van Israël tot een bezitting geven zal; 50En sterf^94h op die berg, waarheen u opklimmen zult, en word verzameld tot uw volken; zoals uw broer Aäron stierf op de berg Hor, en werd tot zijn volken verzameld. 51Omdat u u tegen Mijⁱ vergrepen hebt, in het midden van de kinderen van Israël, aan het twistwater te Kades, in de woestijn Zin; omdat u Mij niet⁹⁵ geheiligd hebt in het midden van de kinderen van Israël. 52Want van tegenover zult u dat land zien, maar daarheen niet inkomen, in het land, dat Ik de kinderen van Israël geven zal.