Deuteronomium 20

1Wanneer u zult uittrekken tot de strijd tegen uw vijanden, en zult zien paarden en wagens, een volk, meerder dan u, zo zult u voor hen niet vrezen; want JAHWEH, uw God, is met u, Die u uit Egypteland heeft opgevoerd. 2En het zal gebeuren, als u tot de strijd nadert, zo zal de priester toetreden, en tot het volk spreken. 3En tot hen zeggen: Hoort, Israël! u bent heden na aan de strijd tegen uw vijanden; uw hart worde niet week, vreest niet, en beeft niet, en verschrikt niet voor hun aangezicht. 4Want het is JAHWEH, uw God, Die met u gaat, om voor u te strijden tegen uw vijanden, om u te verlossen. 5Dan zullen de ambtlieden tot het volk spreken, zeggende: Wie is de man, die een nieuw huis heeft gebouwd, en het niet heeft ingewijd? Die ga heen en kere weer naar zijn huis; opdat hij niet misschien sterve in de strijd, en iemand anders dat inwijde. 6En wie is de man, die een wijngaard geplant heeft,^a en daarvan vrucht niet³ heeft genoten? Die ga heen en kere weer naar zijn huis, opdat hij niet misschien in de strijd sterve en iemand anders die geniete. 7En wie is de man,^b die een vrouw ondertrouwd heeft, en haar niet tot zich heeft genomen? Die ga heen en kere weer naar zijn huis; opdat hij niet misschien in die strijd sterve, en een ander man haar neme. 8Daarna zullen de ambtlieden doorgaan te spreken tot het volk, en zeggen:^c Wie is de man, die vreesachtig en week van hart is? Die ga heen en kere weer naar zijn huis; opdat het hart zijn broers niet smelte,⁴ zoals zijn hart. 9En het zal gebeuren, als die ambtlieden geëindigd zullen hebben te spreken tot het volk, zo zullen zij oversten van de legers aan de⁵ spits van het volk bestellen. 10Wanneer u nadert tot een stad om tegen haar te strijden, zo⁶ zult u haar de vrede toeroepen. 11En het zal gebeuren, als zij u vrede zal antwoorden, en u opendoen, zo zal al het volk, dat daarin gevonden wordt, u schatplichtig zijn, en u dienen. 12Maar zo zij geen vrede met u zal maken, maar strijd tegen u voeren, zo zult u haar belegeren. 13En JAHWEH, uw God, zal haar in uw hand geven; en u zult alles, wat mannelijk daarin is, slaan met⁷ de scherpte van het zwaard; 14Behalve de vrouwen, en de kinderen, en de beesten, en al wat in de stad zijn zal, al haar buit zult u voor u roven; en u zult eten de buit van uw vijanden, die u JAHWEH, uw God, gegeven heeft. 15Zo zult u aan alle steden doen, die zeer ver van u zijn, die niet zijn van de steden⁸ van deze volken. 16Maar van de steden van deze volken, die u JAHWEH, uw God, als erfenis geeft,^d zult u niets laten leven, dat⁹ adem heeft. 17Maar u zult¹⁰ ze geheel verbannen: de Hethieten, en de Amorieten, en de Kanaänieten, en de Ferezieten, de Hevieten, en de Jebusieten, zoals u JAHWEH, uw God, geboden heeft; 18Opdat zij u niet leren te doen naar al hun gruwelen, die zij hun goden gedaan hebben, en u zondigt tegen JAHWEH, uw God. 19Wanneer u een stad vele dagen zult belegeren, strijdende tegen haar, om die in te nemen, zo zult u haar geboomte niet verderven, de bijl daaraan drijvende; want u zult daarvan eten; daarom zult u dat niet afhouwen¹¹ (want het geboomte van het veld¹² is van de mensen voedsel), opdat¹³ het¹⁴ voor uw aangezicht kome tot een bolwerk. 20Maar het geboomte, dat u kennen zult, dat het geen geboomte tot voedsel is, dat zult u verderven en afhouwen; en u zult een bolwerk bouwen tegen deze stad, die tegen u strijd voert, totdat zij ten onderga.