Daniël 4

1¹ De koning Nebukadnezar² aan alle volken, natiën en tongen, die op de hele aardbodem wonen:³ uw vrede worde vermenigvuldigd! 2⁴ Het behaagt mij te verkondigen⁵ de tekenen en wonderen, die⁶ de allerhoogste God aan mij gedaan heeft. 3Hoe groot zijn Zijn tekenen! en hoe machtig Zijn wonderen!^a Zijn Rijk is een eeuwig Rijk, en Zijn heerschappij is⁷ van geslacht tot geslacht. 4Ik, Nebukadnezar,⁸ gerust zijnde⁹ in mijn huis, en in mijn paleis¹⁰ groenende, 5Zag¹¹ een droom, die mij vervaarde, en de gedachten, die ik op mijn bed had, en de visioenen van mijn hoofd beroerden mij. 6Daarom is er een bevel van mij¹² gesteld, dat men voor mij zou inbrengen al de wijzen van Babel,¹³ opdat zij mij de uitlegging van die droom zouden bekend maken. 7Toen kwamen in de tovenaars, de sterrekijkers, de Chaldeeën en de waarzeggers; en ik zei de droom voor hen;¹⁴ maar zij maakten mij zijn uitlegging niet bekend; 8¹⁵ Totdat ten laatste Daniël voor mij inkwam, wiens naam¹⁶ Beltsazar is, naar de naam¹⁷ van mijn god, in wie ook¹⁸ de geest van de heilige goden is; en ik vertelde de droom voor hem, zeggende: 9Beltsazar,¹⁹ u overste van de²⁰ tovenaars! omdat ik weet,²¹ dat de geest van de heilige goden in u is, en geen geheim u²² zwaar is, zo zeg de visioenen van mijn droom, die ik gezien heb,²³ te weten zijn uitlegging. 10De visioenen nu van mijn hoofd op mijn leger waren deze: Ik zag, en ziet,²⁴ er was een boom in het midden van de aarde, en zijn hoogte was groot. 11De boom²⁵ werd groot en sterk; en zijn hoogte reikte aan de hemel, en²⁶ hij werd gezien tot aan het einde²⁷ van de hele aarde; 12²⁸ Zijn loof was schoon, en zijn vruchten vele, en er was voedsel daaraan²⁹ voor allen;³⁰ onder hem vond het gedierte van het veld schaduw, en de vogels van de hemel³¹ woonden in zijn takken, en³² alle vlees werd daarvan gevoed. 13³³ Ik zag verder in de visioenen van mijn hoofd, op mijn leger; en ziet,³⁴ een wachter, namelijk³⁵ een heilige,³⁶ kwam af van de hemel, 14Roepende met kracht, en zo zeggende: Houwt die boom af, en kapt zijn takken af; stroopt zijn loof af, en verstrooit zijn vruchten, dat de dieren van onder hem wegzwerven, en de vogels van zijn takken; 15³⁸ Maar laat de stam met zijn wortelen in de aarde, en met een ijzeren en koperen band in het tedere gras van het veld; en laat³⁹ hem in de dauw van de hemel nat gemaakt worden, en zijn deel zij met het gedierte in het kruid van de aarde. 16⁴¹ Zijn hart worde veranderd, dat het geens mensen hart meer zij, en hem worde het hart van een beest gegeven, en laat⁴² zeven tijden over hem voorbijgaan. 17Deze zaak⁴³ is in het besluit van de wachters,⁴⁴ en deze begeerte is in het woord van⁴⁵ de heiligen; opdat de levenden bekennen, dat de Allerhoogste heerschappij heeft over de koninkrijken van de mensen, en geeft ze aan wie Hij wil, ja, zet daarover de laagste onder de mensen. 18Deze droom heb ik, koning Nebukadnezar gezien; u nu, Beltsazar! zeg de uitlegging van die, omdat⁴⁶ al de wijzen van mijn koninkrijk mij de uitlegging niet hebben kunnen bekend maken; maar u kunt wel, omdat⁴⁷ de geest⁴⁸ van de heilige goden in u is. 19Toen ontzette zich Daniël, wiens naam Beltsazar is, bij een uur lang, en zijn gedachten beroerden hem. De koning antwoordde en zei: Beltsazar! laat u de droom en zijn uitlegging niet beroeren. Beltsazar antwoordde en zei: Mijn heer! de droom wedervare uw hateren, en zijn uitlegging uw tegenstanders! 20⁵³ De boom, die u gezien hebt, die groot en sterk geworden was, en⁵⁴ wiens hoogte tot aan de hemel reikte, en⁵⁵ die over het hele aarde gezien werd; 21⁵⁶ En wiens loof schoon, en wiens vruchten vele waren, en waar voedsel aan was voor allen, onder wie het gedierte van het⁵⁷ veld woonde, en in wier takken de vogels van de hemel⁵⁸ nestelden; 22⁵⁹ Dat bent u, o koning! die groot en sterk bent geworden; want⁶⁰ uw grootheid is zo gegroeid,⁶¹ dat zij reikt aan de hemel, en uw heerschappij aan het einde van het aardrijk. 23Dat nu de koning, een wachter, namelijk een heilige gezien heeft, van de hemel afkomende, die zei: Houwt deze boom af, en verderft hem; maar laat de stam met zijn wortelen in de aarde, en met een ijzeren en koperen band in het tedere gras van het veld, en in de dauw van de hemel nat gemaakt worden, en dat zijn deel zij met het gedierte van het veld, totdat er zeven tijden over hem voorbijgaan; 24Dit is de beduiding, o koning! en dit is een besluit van de Allerhoogste, dat over mijn heer, de koning, komen zal: 25Te weten,^b men zal u van de mensen verstoten, en met het gedierte van het veld zal uw woning zijn, en⁶⁶ men zal u het kruid, als de⁶⁷ ossen, te smaken geven; en u zult van de dauw van de hemel nat gemaakt worden, en er zullen zeven tijden over u voorbijgaan,⁶⁸ totdat u bekent, dat de Allerhoogste heerschappij heeft over de koninkrijken van de mensen, en geeft ze, wie Hij wil. 26⁶⁹ Dat er ook gezegd is,⁷⁰ dat men de stam met de wortelen van die boom laten zou;⁷¹ uw koninkrijk zal u bestendig zijn, nadat u zult bekend hebben, dat⁷² de Hemel heerst. 27Daarom, o koning!⁷³ laat mijn raad u behagen, en⁷⁴ breek uw zonden af door gerechtigheid, en uw ongerechtigheden door genade te bewijzen⁷⁵ aan de ellendigen,⁷⁶ of er verlenging van uw vrede mocht wezen. 28⁷⁷ Dit alles overkwam de koning Nebukadnezar. 29⁷⁸ Want op het einde van twaalf maanden,⁷⁹ toen hij op het koninklijk paleis van Babel wandelde, 30Sprak de koning, en zei: Is dit niet het grote Babel, dat ik gebouwd heb tot een huis van het koninkrijk, door de sterkte van mijn macht, en ter ere van mijn heerlijkheid! 31⁸⁶ Dit woord nog zijnde in de mond van de koning, viel er een stem⁸⁷ uit de hemel:⁸⁸ U, o koning Nebukadnezar! wordt gezegd: Het koninkrijk⁸⁹ is van u gegaan. 32En men zal u van de mensen verstoten, en uw woning zal bij de beesten van het veld zijn; men zal u gras⁹⁰ te smaken geven, als de ossen, en er zullen⁹¹ zeven tijden over u voorbijgaan, totdat u bekent, dat de Allerhoogste over de koninkrijken van de mensen heerschappij heeft, en dat Hij ze geeft, aan wie Hij wil. 33⁹² Op dat moment werd dat woord volbracht⁹³ over Nebukadnezar, want⁹⁴ hij werd uit de mensen verstoten, en⁹⁵ hij at gras als de ossen, en⁹⁶ zijn lichaam werd van de dauw van de hemel nat gemaakt, totdat⁹⁷ zijn haar⁹⁸ wies als van de adelaars vederen, en zijn nagelen als van de vogels. 34Ten einde⁹⁹ van deze dagen nu,¹⁰⁰ hief ik, Nebukadnezar, mijn ogen op ten hemel, want¹⁰¹ mijn verstand kwam weer in mij; en ik loofde de Allerhoogste, en ik prees en verheerlijkte de Eeuwiglevende, omdat Zijn heerschappij is een eeuwige heerschappij, en Zijn Koninkrijk is van geslacht tot geslacht; 35En¹⁰² al de inwoners van de aarde zijn als niets geacht, en Hij doet naar Zijn wil¹⁰³ met het leger van de hemel en de inwoners van de aarde, en er is niemand, die Zijn hand¹⁰⁴ afslaan, of tot Hem zeggen kan:¹⁰⁵ Wat doet U? 36Ter zelfder tijd¹⁰⁶ kwam mijn verstand weer in mij; ook kwam de heerlijkheid van mijn koninkrijk, mijn majesteit en¹⁰⁷ mijn glans weer op mij; en mijn¹⁰⁸ raadsheren en mijn¹⁰⁹ geweldigen¹¹⁰ zochten mij, en ik werd in mijn koninkrijk bevestigd; en mij werd groter heerlijkheid¹¹¹ toegevoegd. 37¹¹² Nu prijs ik, Nebukadnezar, en verhoog, en¹¹³ verheerlijk de Koning van de hemel, omdat¹¹⁴ al Zijn werken waarheid, en¹¹⁵ Zijn paden¹¹⁶ gerichten zijn; en¹¹⁷ Hij is machtig te vernederen degenen, die in hoogmoed wandelen.