2 Korintiërs 7

1Omdat wij dan¹ deze beloften hebben, geliefden, laat ons onszelf reinigen van alle besmetting² van het vlees en van³ de geest, voleindigende de heiligmaking in de vrees voor God. 2⁴ Geeft ons plaats; wij hebben niemand⁵ verongelijkt, wij hebben niemand⁶ verdorven, wij hebben bij niemand⁷ ons voordeel gezocht. 3Ik zeg dit niet⁸ tot uw veroordeling; want ik heb^a te voren gezegd, dat u in onze harten bent, om⁹ samen te sterven en samen te leven. 4Ik heb vele vrijmoedigheid in het spreken tegen u, ik heb veel roem over u; ik ben vervuld met troost;^b ik ben zeer overvloedig van blijdschap in al onze verdrukking. 5Want ook, als wij in Macedonië gekomen zijn, zo heeft¹⁰ ons vlees geen rust gehad;^c maar wij waren in alles verdrukt; van buiten was¹¹ strijd, van binnen¹² vrees. 6^d Maar God, Die de nederigen vertroost, heeft ons getroost¹³ door de komst van Titus. 7En niet alleen door zijn komst, maar ook door de troost, met welke hij over u vertroost is geweest, als hij ons verhaalde¹⁴ uw verlangen,¹⁵ uw kermen,¹⁶ uw ijver voor mij; zo dat ik te meer verblijd ben geweest. 8Want hoewel ik u¹⁷ in de zendbrief bedroefd heb, het berouwt mij niet, hoewel het mij¹⁸ berouwd heeft; want ik zie, dat dezelfde zendbrief, hoewel voor een kleine tijd, u bedroefd heeft. 9Nu verblijde ik mij, niet omdat u bedroefd bent geweest, maar omdat u bedroefd bent geweest tot bekering; want u bent bedroefd geweest naar God,¹⁹ zodat u in geen ding schade van ons geleden hebt. 10^e Want de droefheid²⁰ naar God werkt een onberouwelijke bekering tot zaligheid; maar²¹ de droefheid van de wereld werkt de dood. 11Want ziet, ditzelfde dat u naar God bent bedroefd geworden, hoe grote²² ijver heeft het in u gewerkt? Ja,²³ verantwoording, ja,²⁴ onlust, ja,²⁵ vrees, ja,²⁶ verlangen, ja,²⁷ ijver, ja,²⁸ wraak; in alles hebt u uzelf bewezen²⁹ rein te zijn in deze³⁰ zaak. 12Hoewel ik dan aan u geschreven heb,³¹ dat is niet omwille van die,³² die onrecht gedaan had, noch omwille van die,³³ die onrecht gedaan was; maar opdat³⁴ onze vlijtigheid³⁵ voor u bij u openbaar zou worden, in de aanwezigheid van God. 13Daarom zijn wij vertroost geworden over uw troost; en zijn nog overvloediger verblijd geworden over de blijdschap van Titus, omdat zijn geest³⁶ van u allen verfrist is geworden. 14Want als ik iets bij hem over u geroemd heb, zo ben ik niet beschaamd geworden; maar zoals wij alles met waarheid tot u gesproken hebben, zo is ook onze roem, die ik bij Titus geroemd³⁷ heb, waarheid geworden. 15En zijn³⁸ innerlijke gevoelens zijn te overvloediger tegenover u, als hij u aller gehoorzaamheid overdenkt, hoe u hem met vreze en beven hebt ontvangen. 16Ik verblijde mij dan, dat ik in alles³⁹ van u vertrouwen mag hebben.