2 Koningen 25

1En^a het gebeurde in het negende jaar¹ van zijn regering, in de tiende maand, op de tienden van de maand, dat Nebukadnezar, de koning van Babel, kwam tegen Jeruzalem, hij en zijn hele leger, en legerde zich tegen haar; en zij bouwden tegen haar² vestingen rondom. 2Zo³ kwam de stad in belegering, tot in het elfde jaar van de koning Zedekia. 3Op de negende van⁴ de vierde^b maand, als de honger in de stad sterk werd, en het volk van het land geen brood had, 4Toen werd de stad⁵ doorgebroken, en al de soldaten⁶ vluchtten in de nacht door de weg van⁷ de poort, tussen de twee muren, die aan de hof van de koning⁸ waren (de Chaldeeën nu waren tegen de stad rondom), en de koning trok door de weg van het vlakke veld. 5Maar het leger van de Chaldeeën jaagde de koning na, en zij achterhaalden hem in de vlakke velden van⁹ Jericho, en al zijn leger werd van bij hem verstrooid. 6Zij dan grepen de koning, en voerden hem opwaarts tot de koning van Babel, naar¹⁰ Ribla; en zij spraken een¹¹ oordeel tegen hem. 7En zij slachtten de zonen van Zedekia voor zijn ogen, en¹² men verblindde Zedekia's ogen, en zij bonden hem met twee koperen ketenen, en voerden hem naar Babel. 8Daarna in¹³ de vijfde maand, op de zevende van de maand (dit was het negentiende jaar van Nebukadnezar, de koning van Babel) kwam Nebuzaradan, de¹⁴ overste van de trawanten, de knecht van de koning van Babel, te Jeruzalem. 9En hij verbrandde het huis van JAHWEH, en het huis van de koning, en ook alle huizen van Jeruzalem; en alle¹⁵ huizen van de groten verbrandde hij met vuur. 10En het hele leger de Chaldeeën, dat met de overste van de trawanten was, brak de muren van Jeruzalem rondom af. 11Het overige nu van het volk, die in de stad overgelaten waren, en de afvalligen, die tot de koning van Babel gevallen waren, en het overige van de menigte, voerde Nebuzaradan, de overste van de trawanten, als gevangene weg. 12Maar van¹⁶ de armsten van het land liet de overste van de trawanten enige overig tot wijngaardeniers en tot akkerlieden. 13Verder braken de Chaldeeën^c de¹⁷ koperen pilaren, die in het huis van JAHWEH waren, en de¹⁸ stellingen, en de¹⁹ koperen zee, die in het huis van JAHWEH was; en zij voerden het koper daarvan naar Babel. 14Zij namen ook²⁰ de potten, en de schoffelen, en de gaffelen, en de rookschalen, en al de koperen voorwerpen, daar men de dienst mee deed. 15En de overste van de trawanten nam weg de²¹ wierookvaten en de sprengbekkens, wat²² geheel goud en wat geheel zilver was. 16De twee pilaren, de ene zee, en de stellingen, die Salomo voor het huis van JAHWEH gemaakt had; het koper van al deze voorwerpen²³ was zonder gewicht. 17^d De hoogte van²⁴ een pilaar was achttien ellen, en het kapiteel daarop was koper; en de hoogte van de kapiteels was drie ellen; en het net, en de granaatappelen op het kapiteel rondom, waren alle van koper; en deze zoals had de andere pilaar, met het net. 18Ook nam de overste van de²⁵ trawanten Seraja, de²⁶ hoofdpriester, en²⁷ Zefanja, de²⁸ tweede priester, en de drie dorpelbewaarders. 19En uit de stad nam hij een hoveling, die over de soldaten gesteld was, en²⁹ vijf mannen uit degenen, die het aangezicht van de koning³⁰ zagen, die in de stad gevonden werden, en ook de opperschrijver van het leger, die het volk van het³¹ land ten oorlog opschreef, en zestig mannen van het volk van het land, die in de stad gevonden werden. 20Als Nebuzaradan, de overste van de trawanten, deze genomen had, zo bracht hij hen tot de koning van Babel, naar Ribla. 21En de koning van Babel³² sloeg hen, en doodde hen te Ribla, in het land van Hamath.³³ Zo werd Juda uit zijn land als gevangene weggevoerd. 22^e Maar voor wat betreft het volk, dat in het land van Juda overgebleven was, dat Nebukadnezar, de koning van Babel, had laten overblijven, daarover stelde hij³⁴ Gedalia, de zoon³⁵ van Ahikam, de zoon³⁶ van Safan. 23^f Toen nu al de oversten van de legers, zij en hun mannen, hoorden, dat de koning van Babel Gedalia tot overste gesteld had, kwamen zij tot Gedalia naar³⁷ Mizpa; namelijk,³⁸ Ismaël, de zoon van Nethanja, en Johanan, de zoon van Kareah, en Seraja, de zoon van Tanhumeth, de Netofathiet, en Jaäzanja, de zoon van de Maächathiet, zij en hun mannen. 24En Gedalia zwoer hun en hun mannen, en zei tot hen: Vreest niet van te zijn knechten van de Chaldeeën, blijft in het land, en dient de koning van Babel, zo zal het u wel gaan. 25Maar het gebeurde in³⁹ de zevende maand, dat Ismaël, de zoon⁴⁰ van Nethanja, de zoon van Elisama, van koninklijk zaad, kwam, en tien mannen met hem;^g en⁴¹ zij sloegen Gedalia, dat hij stierf; en ook de Joden en de Chaldeeën, die met hem te Mizpa waren. 26Toen maakte zich al het volk op, van de minste tot de meeste, en de oversten van de legers, en kwamen in Egypte; want zij vreesden voor de Chaldeeën. 27Het gebeurde daarna in het zeven en dertigste jaar van de wegvoering van Jojachin, de koning van Juda, in de twaalfde maand, op de zeven en twintigsten van de maand, dat⁴² Evilmerodach, de koning van Babel, in het jaar, als hij koning werd, het hoofd van Jojachin,⁴³ de koning van Juda, uit het gevangenhuis, verhief. 28En hij sprak⁴⁴ vriendelijk met hem, en stelde zijn stoel boven de stoel van de koningen, die bij hem te Babel waren. 29En hij veranderde⁴⁵ de kleren van zijn gevangenis, en hij at steeds brood voor zijn aangezicht, al de dagen van zijn leven. 30En voor wat betreft⁴⁶ zijn tering, een steedse tering werd hem van de koning gegeven,⁴⁷ elk dagelijks bestemde deel op zijn dag, al de dagen van zijn leven.