1 Koningen 12

1En Rehabeam^a trok naar¹ Sichem, want het hele Israël was te Sichem gekomen, om hem koning te maken. 2Het gebeurde nu, als Jerobeam, de zoon van Nebat, dit hoorde,^b daar hij nog in Egypte was² (want hij was van het aangezicht van de koning Salomo gevlucht; en Jerobeam³ woonde in Egypte), 3Dat zij heen zonden, en lieten hem roepen; en Jerobeam en de hele gemeente van Israël kwamen en spraken tot Rehabeam, zeggende: 4^c Uw vader heeft ons⁴ juk⁵ hard gemaakt; u dan nu,⁶ maak van uw⁷ vader harden dienst, en zijn zwaar juk, dat hij⁸ ons opgelegd heeft, lichter, en wij zullen⁹ u dienen. 5En hij zei tot hen: Gaat heen tot aan de derde dag, komt dan weer tot mij. En het volk ging heen. 6En de koning Rehabeam hield raad met de oudsten, die gestaan hadden voor het aangezicht van zijn vader Salomo, als hij leefde, zeggende: Hoe raadt u, dat men dit volk antwoorden zal? 7En zij spraken tot hem, zeggende: Als u heden knecht van dit volk wezen zult, en hen dienen, en hun antwoorden, en tot hen goede woorden spreken zult, zo zullen zij te alle dage uw knechten zijn. 8Maar hij verliet de raad van de oudsten, die zij hem geraden hadden; en hij hield raad met de¹⁵ jongemannen, die met hem¹⁶ verrezen waren,¹⁷ die voor zijn aangezicht stonden. 9En hij zei tot hen: Wat raadt u, dat wij dit volk antwoorden zullen, die tot mij gesproken hebben, zeggende: Maak het juk, dat uw vader ons opgelegd heeft, lichter. 10En de jongemannen, die met hem verrezen waren, spraken tot hem, zeggende: Zo zult u zeggen tot dat volk, die tot u gesproken hebben, zeggende: Uw vader heeft ons juk zwaar gemaakt, maar maak u het over ons lichter; zo zult u tot hen spreken: Mijn kleinste vinger zal dikker zijn dan het middel van mijn vader. 11Als nu mijn vader een zwaar juk op u heeft doen laden, zo zal ik boven uw juk nog daartoe doen; mijn vader heeft u met geselen gestraft, maar ik zal u met¹⁹ schorpioenen straffen. 12Zo kwam Jerobeam en het hele volk tot Rehabeam op de derde dag, zoals de koning gesproken had, zeggende: Komt weer tot mij op de derde dag. 13En de koning antwoordde het volk hardelijk; want hij verliet²⁰ de raad van de oudsten, die zij hem geraden hadden. 14En hij sprak tot hen naar de raad van de jongemannen, zeggende: Mijn vader heeft uw juk zwaar gemaakt, maar ik zal boven uw juk nog daartoe doen; mijn vader heeft u met geselen gestraft, maar ik zal u met schorpioenen straffen. 15Zo hoorde de koning naar het volk niet; want deze²² omwending was van JAHWEH, opdat Hij Zijn woord bevestigde, dat JAHWEH door de²³ dienst van Ahia, de Siloniet,^d gesproken had tot Jerobeam, de zoon van Nebat. 16Toen geheel Israël zag, dat de koning naar hen niet hoorde, zo gaf het volk de koning weer antwoord, zeggende: Wat deel hebben wij aan David? Ja, geen erfenis hebben wij aan de zoon van Isaï; naar uw tenten, o Israël! Voorzie nu uw huis, o David! Zo ging Israël naar zijn tenten. 17Maar voor wat betreft²⁸ de kinderen van Israël, die in de steden van Juda woonden, over die regeerde Rehabeam ook. 18Toen zond de koning Rehabeam^29f Adoram, die over de belasting was; en het hele Israël stenigde hem met stenen, dat hij stierf; maar de koning Rehabeam³⁰ verkloekte zich om op een wagen te klimmen, dat hij naar Jeruzalem vluchtte. 19^g Zo³¹ vielen de Israëlieten van het huis van David af, tot op deze dag. 20En het gebeurde, als geheel Israël hoorde, dat Jerobeam wedergekomen was, dat zij heen zonden, en hem in de³² vergadering riepen, en hem over geheel Israël koning³³ maakten; niemand volgde het huis van David, dan de stam³⁴ van Juda alleen. 21Toen^h nu Rehabeam te Jeruzalem gekomen was, verzamelde hij het hele huis van Juda en de³⁵ stam van Benjamin, honderd en tachtig duizend uitgelezenen,³⁶ geoefend ten oorlog, om tegen het³⁷ huis van Israël te strijden, opdat hij het koninkrijk weer aan³⁸ Rehabeam, de zoon van Salomo, bracht. 22ⁱ Maar het woord van God gebeurde tot³⁹ Semaja, de man van God, zeggende: 23Zeg tot Rehabeam, de zoon van Salomo, de koning van Juda, en tot het hele huis van Juda en Benjamin, en overige van het volk,⁴⁰ zeggende: 24Zo zegt JAHWEH: U zult niet optrekken, noch strijden tegen uw broers, de kinderen van Israël; een ieder kere weer tot zijn huis, want deze zaak is van Mij geschied. En zij hoorden het woord van JAHWEH, en keerden weer, om weg te trekken naar het woord van JAHWEH. 25Jerobeam nu bouwde⁴² Sichem op het gebergte van Efraïm, en woonde daarin, en trok van daar uit, en bouwde^43k Penuël. 26En Jerobeam zei in zijn hart: Nu zal het koninkrijk weer tot het huis van David keren. 27Zo dit volk opgaan zal om offergaven te doen in het huis van JAHWEH te Jeruzalem, zo zal het hart van dit volk tot hun heer, tot Rehabeam, de koning van Juda, terugkeren; ja, zij zullen mij doden, en tot Rehabeam, de koning van Juda, terugkeren. 28Daarom hield de koning een raad, en maakte twee gouden kalveren; en hij zei tot hen: Het is u te veel om op te gaan naar Jeruzalem; zie uw goden, o Israël, die u uit Egypteland opgebracht hebben. 29En hij zette het ene te⁴⁷ Beth-el, en het andere stelde hij te Dan. 30En deze zaak⁴⁸ werd tot zonde; want het volk ging heen⁴⁹ voor het ene, tot Dan toe. 31Hij maakte ook een⁵⁰ huis van deⁿ hoogten; en maakte priesters van de⁵¹ geringsten van het volk, die niet waren uit de⁵² zonen van Levi. 32En Jerobeam maakte⁵³ een feest in de achtste maand, op de vijftienden dag van de maand, zoals het feest, dat in Juda was, en⁵⁴ offerde op het altaar; van gelijken deed hij te Beth-el, offerende de kalveren, die hij gemaakt had; hij stelde ook te Beth-el priesters van de hoogten, die hij gemaakt had. 33En hij offerde op het altaar, dat hij te Beth-el gemaakt had, op de vijftienden dag van de achtste maand, van⁵⁵ de maand, die hij uit zijn hart verdacht had; zo maakte hij de kinderen van Israël een feest, en⁵⁶ offerde op dat altaar,⁵⁷ rokende.